Një marrëveshje mes SHBA-së dhe Iranit është më afër sesa ka qenë për një kohë të gjatë, por kjo nuk do të thotë automatikisht se do të jetë një marrëveshje e mirë apo e qëndrueshme. Presioni i vazhdueshëm ushtarak dhe ekonomik ka krijuar një situatë ku njëra palë mendon se pala tjetër nuk mund të përballojë politikisht një konflikt të zgjatur, ndërsa vetë po përballet me koston reale të luftës.
Dhimbja politike në Shtetet e Bashkuara po rritet për shkak të çmimeve në rritje të jetesës dhe efekteve të tjera ekonomike, gjë që mund të shtyjë drejt një shpalljeje të suksesit dhe një tërheqjeje me kushte minimale që mund të paraqiten si fitore.
Marrëveshja e mundshme përmend dy elementë kryesorë: rihapjen e Ngushticës së Hormuzit për trafikun detar pa pengesa dhe një moratorium të përkohshëm në pasurimin bërthamor. Këto dy pika konsiderohen minimumi i nevojshëm për të argumentuar se marrëveshja e re është më e favorshme se ajo e vitit 2015. Megjithatë, analistët ushtarakë shprehin skepticizëm të thellë për efektivitetin afatgjatë të një marrëveshjeje të tillë.
Regjimi iranian ka deklaruar prej kohësh se nuk synon ndërtimin e armëve bërthamore, por besimi ndaj këtyre deklaratave është shumë i ulët. Ekziston rreziku real që të përsëritet i njëjti cikël: premtime publike, pretendim besimi nga ana perëndimore dhe vazhdim i programit nën maskë.
Negociatat e mëtejshme mbi nivelin e pasurimit bërthamor do të jenë një proces kompleks ku Irani mund të shfrytëzojë përvojën dhe pikat e veta të forta. Çdo marrëveshje përfundimtare do të duhej vlerësuar me kujdes nga institucione teknike si Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike, për të parë nëse është realisht më e fortë apo më e dobët se marrëveshja e mëparshme.
Në fund të fundit, jemi më afër një marrëveshjeje sesa kemi qenë prej vitesh, kryesisht për arsye politike dhe ekonomike të brendshme. Por kjo duket më shumë si një pauzë taktike sesa një zgjidhje strategjike e qëndrueshme. Pa mekanizma verifikimi të fortë, transparencë reale dhe pasoja të qarta në rast shkeljeje, ekziston rreziku i lartë që të kthehemi në të njëjtën situatë pas një kohe të shkurtër.
Marrëveshja mund të sjellë lehtësim të menjëhershëm në tregjet ndërkombëtare, por pa adresuar rrënjën e problemit, besueshmërinë afatgjatë të programit bërthamor, mund të mbetet vetëm një fitore e përkohshme politike, jo një paqe e vërtetë.
Lini një Përgjigje