FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Prime Minister Edi Rama has shared on the podcast "Flasim" the message of a citizen who has been waiting for a solution for six years for his apartment damaged by the 2019 earthquake.
During the show, Rama publicly read Amos Mezuraj's letter, describing it as a legitimate protest. He stated that it is precisely the concrete concerns and problems of citizens that motivate him most in his work.
Rama acknowledged that citizens have reason to feel disappointed after such a long wait and expressed criticism of the administration for not resolving problems that affect citizens' daily lives in a timely manner.
Rama announced that he had referred the case to the responsible institutions, while calling on citizens not to allow, according to him, their problems to be exploited for political purposes by groups that, as he expressed, do not aim to solve them, but rather fuel anger.
Rama's speech:
I want to connect the last note to a message, a message on my cell phone, which I took out to read, maybe not all of it. It is a long message where the sender tells me:
"Good morning, Mr. Prime Minister. I read, like every day, your post today, coming from a citizen of my generation." So, the sender is from the same generation as me.
"It is very clear that a prime minister is evaluated and voted for vision, ideas, ambitions, challenges that unite us as a nation, which directly or indirectly affect our lives. The problem begins when subordinate institutions forget that, while a prime minister has the above duties, they should deal with the daily problems that affect our lives and not benefit from this vision, but work to make the vision tangible for us as well."
We are 12 families who have joined this protest, not all of them present on the boulevard, because we are disappointed that even today we do not have a solution for half of the building that collapsed in the 2019 earthquake, near the Ministry of Foreign Affairs. We have followed all the paths of the slave, the law and God to seek help from every institution, mini-municipality, municipality, People's Advocate, minister and prime minister, but still today without an answer.
We wrote you a letter last year and immediately after it we were contacted by the Municipality of Tirana, promising us a solution in the presence of the MP. But after the elections, the answers in the letters had nothing to do with the promises in the office, they were no longer waiting for us. They delegated the problem to other institutions due to lack of legal competences; it was back to zero. No one who undertakes not to solve it for us, but at least to take our voice where it needs to be, to follow the problem and keep us in constant contact.
Për këtë ju kemi zgjedhur, mendoj edhe ne si qytetarë, në mënyrë direkte apo indirekte; prej gjashtë vitesh në spirale, nga një derë te tjetra, i vendosim emrin tuaj këtij problemi. Ndoshta gabimisht”, e thotë vetë në kllapa, “nuk janë pak gjashtë vite pa përgjigje dhe, ndërkohë, shikojmë që jepen leje ndërtimi për resorte, komplekse, pallate. Mirë se të vijnë, çdo muaj pothuajse, por pyesim veten: po për një shkallë pallati kaq e vështirë është leja? Duhet të jemi ndërtues, biznesmenë që të gjejmë kanalin e komunikimit dhe pastaj aludojmë, duke ngarkuar veten dhe mendjen, që aty i është premtuar këtij, atij ndërtuesi; nuk dimë çfarë shpjegimi t’i japim kësaj përplasjeje realitetesh.
Dhe kur mendja helmohet, këmbët të çojnë në bulevard. Pse ne duhet t’i shkruajmë letra dhe SMS një kryeministri, kur ka me dhjetëra drejtorë, ministri e bashki që në gjashtë vite duhet të na kishin zgjidhur problemin? Pse duhet të shkëputem unë nga puna për të çuar këtë SMS? Pse duhet të dal të protestoj pasdite, kur mund të kaloja kohë me fëmijët e mi? Pse duhet të pres? Nuk i mjaftuan gjashtë vite këtij shteti?
Këto probleme të përditshme, por jetësore, që ne ndeshemi prej vitesh, na detyrojnë të gjejmë fajtorin tek ju. Vetë administrata juaj ka tendencën t’ia delegojë paaftësinë e saj te ju, duke na vënë ne si qytetarë përballë jush si kryeministër. Përgjigje informale të tipit: ‘Pse s’e ke dërguar në gjykatë?’, ‘Meqenëse kryeministri ju ka premtuar zgjidhje, le t’ua japë ai’, ‘S’keni pse vini këtu, nuk është kompetenca ime, por e qeverisë’, ‘Nuk firmos unë të shkoj në burg se do kryeministri t’jua bëjë aty pallatin ku e keni pasur’, nuk bëjnë gjë tjetër veçse e mbushin gotën e ujit çdo ditë.
Ndjesë për mënyrën e drejtpërdrejtë të komunikimit, por mendoj që është më e ndershme kështu. Shumë në rregull me planet dhe vizionet, por duam të jetojmë mirë çdo ditë dhe duam sot. Nuk kemi nevojë për lëmoshë, se ia dalim vetë në jetë, por duam që shteti të mos na vendoset si traversë. Kemi ndjesinë e keqe se na kanë hyrë në hak dhe nuk do të gjejmë më zgjidhje. Ndjesë për shqetësimin, por ndihem i pafuqishëm për të zgjidhur këto probleme dhe më besoni që kjo ndjesi më dhemb.
Faleminderit. Ditë të mbarë. Me respekt, Amos Mezuraj.”
Në përgjigje, kryeministri Rama tha se kjo është protesta që atij i intereson e zemëron, ndryshe nga ajo “e shtirjeve” që e neverit.
Tani, unë dua ta them shumë qartë dhe shumë drejtpërdrejt: kjo është protesta që mua më intereson, që mua më zemëron po ashtu, që mua më motivon të vazhdoj luftën time. Nuk më zemëron mua protesta e sikur-eve, as protesta e shtirjeve. Ajo më neverit; kjo më zemëron.
Dhe nëse do të isha në vendin tënd, i dashur Amos, pas gjashtë vitesh pritje, dyersh që hapen e mbyllen, premtimesh që treten, përgjigjesh që delegojnë përgjegjësinë te dikush tjetër, me shumë gjasa unë do të ndihesha njësoj; me shumë gjasa edhe unë do të ndihesha pjesë e asaj proteste ose do të shkoja edhe vetë në protestë.
Kështu që nuk e vë në dyshim për asnjë moment. Përkundrazi, e ndjej, sado që mund të mos ta besosh. E ndjej zemërimin tënd si të ishte imi. Dhe mesazhi yt është këtu, i nxjerrë.
Kam plot të tilla, se është shembulli më i mirë i diçkaje që unë e kam thënë vazhdimisht këto ditë. Jo çdo njeri që bashkohet në protestë është aty për një arsye. Ka plot njerëz që nuk i çon në bulevard ndonjë ideologji, a ndonjë parti, a ndonjë inat abstrakt. Nuk i çojnë as like-et, as folloëers-at për të joshur sot protestues që nesër janë klientë dhe për t’u shitur pastaj produktet e influencerimit. Nuk i çojnë aty as bindjet ambientaliste, që janë fisnike patjetër, as impulset e verbra nacionaliste, as manipulimet apo, më keq akoma sesa manipulimet, misionet e ndryshme për të manipuluar të tjerët, por i çon një hall që, në fund të fundit, kthehet në një zemërim dhe një zemërim që kthehet në një shpërthim, një padrejtësi që e ndjen mbi shpinë.
Kjo është legjitime. Ke shumë të drejtë. Askush nuk duhet detyruar t’i shkruajë kryeministrit, sepse institucionet që paguhen për t’i adresuar këto probleme s’e kanë bërë punën e tyre. Por, nga ana tjetër, unë personalisht çdo mesazh që marr e ndjek; siç e thua edhe në mesazhin tënd, më keni shkruar një vit më parë dhe unë e kam çuar te autoriteti kompetent.
Tani, unë nuk dua fare të justifikohem. Këtë mesazh e nxora për të ndarë të vërtetën time, thjesht që unë kam të njëjtin shqetësim absolutisht dhe e kam çuar mesazhin para një viti te Bashkia e Tiranës.
Tani, ne nuk kemi kryetar bashkie. Ne kemi një bashki që “funksionon me defibrilator, me oksigjen”, me 700 shtytje dhe me 700 ngërçe. Por, përtej bashkisë, ne kemi probleme me administratën, patjetër, dhe kur administrata nuk e mban barrën që i takon, atëherë barra përfundon mbi shpirtin dhe mbi mendjen e qytetarit, e familjes, e njerëzve që duhet të marrin përgjigje.
Por këtu dua të bëj një ndërhyrje që nuk kërkoj mirëkuptim, por thjesht kërkoj dëgjim nga të gjithë. E kuptoj që kur gjëja vjen te vetja, ka arritur fundi i durimit, por, nga ana tjetër, nuk duhet lejuar që një hall i drejtë të bëhet lëndë djegëse për ata që vazhdojnë e ushqejnë këtë protestë, vazhdojnë e ushqejnë këtë rrëmujë, më shumë shpirtërore sesa fizike, duke bërë dëm pas dëmi, jo duke ndihmuar që gjërat të zgjidhen.
Ata janë njerëz që ushqehen me problemet e të tjerëve dhe janë njerëz, janë subjekte, janë organizata, janë edhe aktorë të tjerë jashtë vendit që ushqehen me problemet e të tjerëve. Problemi juaj dhe i gjithë atyre si ju që shkojnë atje ose që janë të lidhur me atë gjë, nuk është që “t’i jepni karburant” politikës apo qëllimeve të tyre, sepse ata nuk kërkojnë zgjidhje. Ata kanë nevojë që zgjidhja të mos vijë kurrë, sepse ata duan të mbajnë gjallë zemërimin, përçarjen dhe iluzionin që çdo plagë e një qytetari është prova se këtu duhet rrëzuar gjithçka dhe Shqipëria duhet të fillojë nga e para.
I have an obligation to listen to the person, but not to become a hostage to those who speak in your name. I see the protest of honest people, of people who are not “fuel” for the industry of troubles, as something very respectable, very understandable and revolting to me; it works for me.
At the same time, I would ask something of all of you who are in this situation: do not forgive your troubles anywhere. Do not forgive the administration and, if you need me, I am here to fight with you, but do not forgive in any way those who want to take things backwards using your troubles.
Because solutions never come from people who ignite the fire of anger, but from those who, despite all their shortcomings and mistakes, have the obligation to “extinguish” every hearth of troubles, standing over them.
"I do my best. I am very proud of the many things that our public administration has achieved and the way it has transformed compared to the past, but I am equally extremely angry and disgusted with what is happening to the administration in certain places and cases.
But the solution is not to "blow it up". The solution is to correct it together. The major operations have been done. Here the issue is to continue treating the wounds and to continue treating those spots that have infection," said Rama.
Ti je nje mashrues ordiner qe nuk e ke shokun. Ti je nje manipulator qe nuk e ke shokun. Mes rreshtash lexova qe nuk eshte zgjidhur problemi se nuk kemi kryetar bashkie. Pse pra 6 vjetesh nuk ke patur kryetar! Pse duhet te presim 6 vjet per nje problem te perditshem te jetes dhe akoma nuk ka zgjidhje. Ti duhet te ikesh nje ore dhe me pare me gjithe shpuren tende, bashke me saliun e shpuren e tije. Te qeroheni te gjithe se jeni fatkeqesia e ketij populli. Qelbesira.
Po kujti i kerciti cafre te nervozon ty, Ik tani te nervozohet edhe te tjeret
Ore, nuk je adoleshent qe rri tere diten ne celular. Nuk merren kokat e shtetit me tik toqe e kallamoqe. Rri nga mengjesi ne darke ne pune e plas syte e koken per popullin, qei dole per zot. Te kujdesesh vetem per familjen te zjejne trute e kokes e jo me hallet e nje populli. Keta qerratallare e kalojne kohen me avione shko e hajde, dreka e darka, pritje e percjellje e hi ha ha. Ku jane tere ata filozofe, psikologe, psikiater, doktore e profesore qe lehin neper studiot televizive e portale? Kete tip edhe nje njeri i thjeshte e percakton qe nga syte. Ja keni pare syte qe i leviz si gjarper e kameleon me misterin thelle? Po gjuha trupore e tij te le shume te dyshosh per karakterin e personalitetin. Kush ka deshire te hape syte te shkoje ne librarira e biblioteka te mos mbetet baa. Nuk jemi ne kohen e qepes qe librarite ishin bosh.