FLASH
Shkruar nga Pamfleti
She was only 17 years old when she was trafficked, and she tells the story 23 years after a group of traffickers kidnapped her and she experienced moments of horror.
This is Lurata Lyon, who lives in the United Kingdom and is a citizen of the island.
In complete panic, Lurata, who had never kissed a boy, nor had she had any romantic relationship, screamed hysterically: "Don't do this, I'm a virgin."
It was a moment that lit up her captor's eyes. He broke off the disgusting attack and wickedly told his fellow thugs that they had "encountered a big load."
This was just the beginning of an unimaginable ordeal for Serbian-born Lurata, now in her 40s, who is bravely speaking out about her difficult experience to raise awareness about the horrors of human trafficking.
Now a British citizen, she reveals how her virginity was sold to a strange overseas bidder and at gunpoint she was forced to learn how to "please men" by watching girls being raped, some of whom were unconscious.
Lurata, who lives in London, was also threatened with forced prostitution and heard her captors make plans to sell her organs, before she miraculously managed to escape in scenes similar to a Hollywood movie.
However, her ordeal was far from over. She was captured by "crazy and vigilant" monsters, who subjected her to daily sexual abuse for six months, before she made another daring escape.
Having survived longer than many can imagine, Lurata says she is “happy, grateful and lucky” to be alive. However, the horrors of the trauma she experienced in Yugoslavia in the 1990s continue.
"I remember they tore my clothes. They were very wild and aggressive. I was very scared. I thought they were all going to rape me. Some of them had me on the ground in a starfish position, while others got ready to attack me. Then I started screaming loudly: 'don't do this, I'm a virgin.'"
When the boss heard it, he stopped it, but one of them wouldn't stop. He had to physically grab him and pull him away from me. Everyone was going crazy.
"He said, 'Didn't you guys hear? She's a virgin. We just happened to come across a big load.' I was so naive that I didn't even understand what he meant," Lurata says.
Her horrific story began when she was forced to flee her hometown, Veliki Trnovac, at the age of 17, due to extreme violence in Yugoslavia during the 1990s, before it broke up into six separate states.
Babai i saj, një mjek vendas, zbuloi se një skuadër vrasjesh për spastrim etnik ishte dërguar në fshat.
Atë mbrëmje, Lurata udhëtoi nëpër male drejt Kosovës përpara se të merrte disa autobusë për të mbërritur në kryeqytet, Prishtinë, me shpresën se do të gjente Kryqin e Kuq, të cilin ajo besonte se mund ta mbronte.
E rraskapitur, jashtë një pubi ajo shpërtheu në lot dhe për fat të mirë u gjet nga Brian dhe Peter, dy ushtarë amerikanë nga forca ndërkombëtare paqeruajtëse e Kombeve të Bashkuara .
Pavarësisht se ishte jashtëzakonisht e rrezikshme për ta, ata i ofruan asaj ushqim, strehim dhe mbrojtje. Por gjithashtu, përkrah dyshes ishte një përkthyese vendase, e cila i dha informacion një bande trafikimi njerëzor.
Ditën që Lurata u rrëmbye, ajo kishte kaluar muaj të tërë të fshehur, duke pritur që ata t’i siguronin një kalim të sigurt për të arritur te Kryqi i Kuq.
Brenda pak sekondash pasi doli nga shtëpia, ajo ndjeu burra që qëndronin pas. Një qese iu vu në kokë dhe u hodh në një furgon, i cili u largua me shpejtësi.
Ajo u çua në strofkën e tyre, ku shefi sadist i inkurajoi banditët e tij ta përdhunonin në grup përpara se ta anulonte marrëdhënien pasi kuptoi se mund t’ia shiste virgjërinë ofertuesit më të lartë.
Pas kësaj, ajo u ngacmua, u abuzua mendërisht dhe u detyrua të shikonte gra duke u përdhunuar dhe duke kryer akte seksuale me rrëmbyesit e tyre për të “mësuar si të kënaqë një burrë”.
“Armën ma mbanin vazhdimisht në kokë ose e drejtonin nga unë. Edhe pse qaja me të madhe, më detyronin të shikoja gjithçka. Ishte e neveritshme.
Pati disa raste kur ata përdhunuan gra të pavetëdijshme. Ato ishin thjesht objekte për këta burra. Dhimbja nga ato kujtime do të jetë me mua derisa të vdes", tregon ajo.
Lurata beson se rrëmbyesit e saj gjenin gëzim nga “abuzimi psikologjik me të” dhe nga përpjekja për ta thyer atë.
“Ishte një rast i tipit ‘le ta trembim, le t’i tregojmë gjithçka’”, thotë ajo, duke shtuar “mbaj mend që thanë: ‘mos u shqetëso, të kemi shitur te ofertuesi më i lartë’.
Katër javë pas rrëmbimit të saj, Lurata u çua për t'u 'larguar me anije' dhe e dinte se do të 'zhdukej nga faqja e dheut'.
Të ulur në një makinë me një armë të drejtuar në kafazin e kraharorit, ata u nisën drejt kufirit me Shqipërinë. Luratës iu paralajmërua se nëse ajo do të jepte alarmin, ata do të “qëllonin të gjithë”.
Kur mbërritën, kufiri ishte mbyllur. Dhe në njërën nga banesat, shefi i bandës bëri një ofertë të neveritshme që do ta shpëtonte nga trafikimi.
“Ai më godiste gjithë kohës. Pastaj tha: ‘nëse më jep veten dhe bëhesh e dashura ime, e gjithë kjo do të kalojë.’ Por në atë pikë, unë isha e frikësuar, por e gatshme të vdisja. Më kishte ardhur në majë të hundës dhe refuzova”, tregon ajo.
I tërbuar, ai deklaroi se Lurata ishte “më shumë problematike sesa vlen” dhe i tha njërit prej anëtarëve të bandës së tij: “përdhunojeni, bëni çfarë të doni dhe pastaj hiqeni qafe.”
E përgatitur për të vdekur, ajo iu lut rrëmbyesit të saj “t’ia bënte këtë me mirësi” dhe i kërkoi të lutej para se të fillonin tmerret. Ai pranoi dhe doli nga dhoma për të shkuar në tualet.
Gjatë atyre momenteve të qeta, ajo mendoi për prindërit e saj dhe papritmas një zë në kokën e saj i tha "kthehu". Pas një tavoline ishte një armë dhe një varëse çelësash.
Ajo shkoi drejt tyre, hapi derën e parë prej druri, por u përpoq të hapte hekurat metalikë të sigurisë përpara se të shpërthente poshtë shkallëve.
“Ishte si një film, nuk mund ta përshkruaj sa me tërbim po vrapoja. Po më mungonin shkallët. Fluturova poshtë tyre. Por kur arrita në nivelin e rrugës, e ndjeva menjëherë se ishin pas meje. Njëri më goditi me grusht. Ishte aq e fortë saqë fluturova përtej rrugës. Në dysheme, pashë një furgon afër dhe fillova të bërtisja për ndihmë”, tregon ajo.
Brenda ishte një oficer policie, i cili sapo po mbaronte ndërrimin e turnit. Ai vrapoi ta ndihmonte, por rrëmbyesi i Luratës filloi të qëllonte.
Gjatë të shtënave që pasuan, ajo u zvarrit drejt makinës së policisë ku ishte e mbrojtur pas një dere. Brenda pak çastesh, automjetet e OKB-së i rrethuan.
Pas një interviste në polici, ajo nuk kishte ku të shkonte. Shpëtimtarët e mëparshëm, Peter dhe Brian, e morën, por nuk mundën ta linin të qëndronte, kështu që ajo ndoqi rrugën malore për në shtëpi.
“Kur mamaja ime më pa, qau dhe bërtiti: ‘nuk duhej të ishe kthyer’. Ajo ishte në panik sepse gjërat ishin përkeqësuar shumë”, tregon ajo.
Menjëherë pas kësaj, “vigjilantë të çmendur” që pretendonin të ishin ushtarë të ushtrisë kombëtare e arrestuan. Gjatë marrjes në pyetje në një ndërtesë të braktisur në male, ajo u rrah barbarisht.
“Ata nuk e besuan historinë time dhe ishin aq të frustruar sa më rrahën. Më thyhen dhëmbët, më nxorën nofullën nga vendi”, tregon ajo.
Për gjashtë muajt në vijim brenda atij burgu, Lurata u abuzua seksualisht çdo ditë, ndonjëherë disa herë në ditë. Ajo vendosi të ndalonte së ngrëni, duke shpresuar të vdiste më shpejt.
“Nuk doja të vazhdoja të jetoja për shkak të abuzimit”, thotë ajo, duke shtuar “për çfarë po përpiqesha të mbijetoja? Isha varrosur e gjallë në këtë dhomë të vogël, pa rrugëdalje, pa shpëtim”.
Por Lurata do të arratisej. Babai i saj i gjurmoi rrëmbyesit e saj dhe korruptoi rojet që ta lejonin të “kthehej në shtëpi vetëm për 24 orë për t’i thënë lamtumirë”. Në realitet, ai kishte një plan tjetër.
“Babai im nuk interesohej për atë që i ndodhte atij ose mamasë sime. Ai e dinte se ata me shumë gjasa do të ekzekutoheshin për ndihmën që më dhanë, por e pranoi atë rrezik për të më shpëtuar mua”, tregon ajo.
Atë mbrëmje ajo u fsheh brenda një kamioni dhe u nxor jashtë vendit. Pas disa javësh ajo mbërriti në Mbretërinë e Bashkuar ku kërkoi azil politik. Ajo u bë shtetase britanike në vitin 2005, ndërsa edhe prindërit e saj mbijetuan.
Lurata, who later wrote her memoir "Unbroken: Surviving Human Trafficking," says she is "eternally grateful" to the British people.
She is most proud of having "found a way to remain kind" despite her experiences, noting: "trauma and cruelty can turn people into monsters." /Adapted from The Sun/
Me bëhet qejfi qe ka shpetuar dhe kta njerëz qe e kan torturuar kështu ti varin dhe plus ka plot qe mund te bejn kshu gjerash ti gjejn dhe ti varin ne mes qytetit.
Genjeshter puro serbe.