FLASH
Shkruar nga Pamfleti
In 1947, Italy and Greece signed a treaty of friendship in which Magna Graecia no longer recognized Italy as an enemy country. Their economic relations began on May 4, 1955. The Entente League project to create the Balkan Communist Federation, dissolving Albania into Yugoslavia, was broken in 1948. And since the end of the (international) civil war in Greece was clearly in sight, on May 13, 1949, the Greek government gazette published the Approved Law 1138/1949. It stipulated that if a country was to be declared non-enemy, a new law had to be passed by the government and the King, and published in the government gazette.
Albania under the Slavic-communist regime was a closed country and would not have diplomatic relations with Greater Greece until May 7, 1971. That is, deliberately, the expelled Muslim Arvanites were prevented from returning to their homes and the creaking of movable and immovable property returned to Greater Greece, had no political ear to hear. At the end of 1952, there were 18,622 Muslim Arvanites expelled from Chameria in Albania, who still had the status of refugees with Greek citizenship.
Law No. 1654 of April 19, 1953 of the Albanian state under the Slavic-communist regime, granted them Albanian citizenship by force, without exception, and with the knowledge that Greece had not revoked their citizenship. That is, they were unilaterally granted Greek citizenship by force and at the same time they became “enemy citizens,” according to Greek Law 2636/1940.
Following the order to dissolve them and separate them from their origins, the Slavic-communist government in Albania undertook, in the years 1946-1973, a campaign of propaganda, imprisonment, deportation, executions, and family dismemberment against the expelled Muslim Arvanites.
The War Diaries of the High Command of the German Armed Forces (Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht, 1940-1945) were compiled in eight volumes by a team of historians led by Percy Ernst Schramm in 1961-1965. They make no mention of the local Muslim Chams or Arvanites who collaborated with the occupying armies in northwestern Greece.
While there are mentions, for example, of the agreements not to fight with Napoleon Zerva. His bandits, by order, in June-September 1944 and March 1945, carried out massacres and deportations of the local Muslim Arvanites, because the latter were among the last Muslims remaining in Byzantine Greater Greece, and supported the ULPG led by the Greek Communist Party.
Edhe nëse ka patur prej arvanitasve vendas myslimanë bashkëpunëtorë me forcat e pushtimit, numri apo vlera e tyre kanë qenë të papërfillshme. Ata gjithmonë kanë qenë ose nën urdhrat e qeverisë qendrore në Athinë, ose janë përdorur në Shqipëri. Për më tepër, veprimet e tyre as nuk mund të krahasohen me numrin dhe krimet e Batalioneve të Sigurimit apo forcave të tjera qeveritare greke, ose me 300.000 të vdekurit prej Holodomorit të shkaktuar nga Flota britanike në dimrin e viteve 1941-1942.
Nëse meshkujt dhe tërë popullata do kishin qenë bashkëpunëtorë të pushtuesve, atëherë komanda e ushtrisë gjermane do i kishte penguar bandat e LKDH-të kryenin masakrat, dëbimet e burgimet në qershor-tetor 1944.
Vetë Ligji grek i Miratuar 2636/1940, vendimi i Ministrisë së Ekonomisë 14882/1947 dhe asaj të Financave greke, 3574/1947, si dhe Ligji grek i Miratuar 4506/1966, përjashtojnë shtetasit shqiptarë me origjinë greke nga ndikimi i Ligjit grek 2636/1940. Si rrjedhim, arvanitasit myslimanë që janë vendas në Greqi, me origjinë greke, kur u bënë nënshtetas shqiptarë me Ligjin shqiptar 1654/1953, përjashtohen nga ndikimi i Ligjit grek 2636/1940.
Domethënë, pasuritë e tundshme dhe të patundshme të tyre, janë atje në vend. Duke kujtuar se regjistrat janë të arshivuar dhe shtetësia greke për arvanitët myslimanë nuk është hequr (Figura 2), dhe ngase kur ata u dëbuan arritën në Shqipëri vetëm me rrobat e trupit, është përgjegjësi e qeverisë shqiptare që bashkë me qeverinë greke, të hapi udhën që ata të shkojnë në vend e të marrin dokumentet e tyre, përfshirë edhe pasaportën greke.
Që të bjerë rrjeta penguese të paktën në një anë e të hapet udha, mjafton që shteti shqiptar të nxjerrë një ligj i cili zhvleftëson Ligjin e tij 1654/1953. Sepse kjo gjë që u rikthen vetëm emrave të arvanitasve myslimanë të listës përkatëse, statusin e refugjatit me nënshtetësi greke. Kjo shkyçje nuk u cënon nënshtetësitë (pasaportat) e tanishme trashëgimtarëve dhe familjarëve të tyre. Me Britaninë e Francën si “shkesë”, marrëdhëniet diplomatike Greqi-Shqipëri do të shtyheshin derisa u vendosën në 7 maj 1971.
“Shkesët” u kujdesën që të mos përmendej shfuqizimi i ligjit të miratuar 2636/1940 në Greqi të Madhe dhe të mos bëhej zë për arvanitët myslimanë të dëbuar në Shqipëri. Në 28 gusht 1987, qeveria greke njeh zyrtarisht Shqipërinë si një vend jo armik. Shqipëria dhe Greqia nënshkruan më 26 mars 1996 Traktatin e Miqësisë, Bashkëpunimit, Fqinjësisë së Mirë dhe Sigurisë.
Ay Traktat pasi kaloi hapat e Kuvendeve dhe Presidentëve të dy vendeve, hyri në fuqi më 4 Shkurt 1998. Edhe pse ai Traktat mirë-njeh të dy shtetet, edhe pse marrëdhëniet shtetërore Greqi-Shqipëri janë të plota, edhe pse Neni 15 i atij Traktati kërkonte heqjen e pengesave ligjore që shtetasit e njërës pale, të gëzojnë pasuritë në territorin e palës tjetër, akoma shfuqizimi i Ligjit të Miratuar 2636/1940, nuk është bërë ligj i miratuar i botuar në gazetën qeveritare greke.
Arsyeja është se vlera e pasurive shqiptare të grabitura në Greqi të Madhe para dhe në nëntor 1940, bashkë me vlerën që ato kanë prodhuar nga shfrytëzimi (compound interest, ang.), dhe që duhet të kthehen, është shumë e madhe. Pasuritë shqiptare që u grabitën në nëntor 1940 ishin hotele, shtëpi, restorante, ndërmarrje të ndryshme, sipërmarrje financiare, troje, toka bujqësore, pyje, kullota, livadhe, pensione, para të ruajtura në banka etj. Disa shembuj pa llogaritur vlerën e prodhuar nga përdorimi, ri qarkullimi e koha jepen më poshtë:
(1) Vila e Hasan Prishtinës në adresën “Vasilisis Olgas 32”, Selanik, kushton sot të paktën katër milion Euro. Ndërkohë, shteti shqiptar paguan që nga viti 1999, qera për Konsullatën e tij të Përgjithshme në Selanik.
(2) Shteti shqiptar harxhoi 2.5 milion Euro në vitin 2002, për ndërtesë Ambasade Shqiptare në Athinë, ndërkohë që 6.3 km. më larg, në rrugën “Vasilisis Sofias” është godina e ish-Legatës Shqiptare e grabitur me Ligjin grek 2636/1940 dhe të cilën qeveria greke vazhdon ta shfrytëzojë.
(3) Duke cituar librin “Lufta e Fundit” e autorit Mentor Nazarko, toka shqiptare të shpronësuara me dhunë me “reforma agrare” që nga firmosja e Shqipërisë së pavarur në korrik 1913 e deri në nëntor 1940, janë 350.000 hektarë. Duke u nisur nga një llogaritje e bërë në Kuvendin e Shqipërisë në 25 qershor 1925, tatimet nga përdorimi i atyre 350.000 ha për vitet 1913-1940, të pa derdhura në shtetin shqiptar, dalin 456 milion franga ari, vlerë e vitit 1940. Dhe tatimet e pa derdhura për vitet 1941-2021, janë 456 milion /(1940-1913) = 1.351 milion franga ari, me vlerë të vitit 1940.
(4) Toka të përvetësuara me Ligjin grek 2636/1940, janë 260.000 hektarë. Tatimet nga përdorimi i kësaj sipërfaqe toke për vitet 1941-2021, të pa derdhura në shtetin shqiptar, dalin 456 milion (260.000 – 350.000), (1940-1913) = 1003 milion franga ari, me vlerë të vitit 1940.
Një frangë ari = 0.29025 gram ar i pastër. Në datën 11 Janar 2021, çmimi i arit është 59.56 US$/gram dhe 1 Euro = 1.22 US$. Atëherë, vlerat e mësipërme së bashku janë (456+1331+1003=2810 milion franga ari)*0.29025*59.56/1.22 = 39’817 milion Euro sot = 39.817 miliard Euro sot.
Duke cituar librin “Lufta e Fundit” e autorit Mentor Nazarko, çmimi i atyre 350’000 + 260’000 = 610’000 ha tokë ishte 203 milion franga ari në vitin 1941. Duke marrë një çmim mesatar toke sot prej 22 Euro/m2 dhe 1 ha = 10’000 m2, atëherë vlera e 610’000 ha është 610’000*10’000*20 = 134.2 miliard Euro sot. Gjithsej, vlerë toke e tatime janë 174 miliard Euro sot.
(5) The movable and immovable assets of Vangjel Zhapa in the 19th century in Romania and Greece were extraordinary. On 30 November 1860, he left a large monetary fortune in his will to his people in Labovo e Madhe, Gjinokastro. He asked the Athens inheritance commission to carry out the donations according to the will, after the death of his cousin Constantine (who died in 1892). Greek law 2636/1940 again prevented the implementation of the will and legal inheritances for people of his tribe.
In 1955, the Tirana government made a clumsy, fruitless attempt to withdraw to Albania 800 million US$ (6.36 billion Euros today) that Vangjel Zhapa had left in safekeeping with the Orthodox Christian Patriarchate in Istanbul and that the Turkish government had temporarily frozen until his heirs emerged.
These are separate from the value of the compensation that Great Greece must pay Albania for the damages and massacres of its army during the Balkan Wars, World War I, in November 1940 - April 1941 and August 1949. (The trial in Albania for the events of 1997 has not yet been held so the details of this have not yet been revealed.) And these are separate from the value of the looted property plus their added value (compound interest) that belongs to the local Muslim Arvanites expelled to Albania in 1944-1945./ Memorie.al
Lini një Përgjigje