FLASH
Shkruar nga Róger Calero
Ecuador's murder rate is among the highest in the world. Mexican, Albanian and Colombian mafias are fighting for control of multi-million dollar drug operations there...
For weeks, Washington has made the fight against drug cartels in Latin America one of its top priorities, while the Trump administration accuses Venezuelan President Nicolas Maduro of being linked to these cartels and seeks his overthrow. By concentrating military frigates, troops and aircraft on Venezuela's borders, Trump is sticking to the idea of Maduro's removal at all costs.
But amid Washington's efforts to reassert its military dominance in Latin America and the Caribbean, voters in Ecuador cast a resounding "No" vote on a government proposal to allow US military bases there.
In a national referendum on November 16 with an 82% turnout, more than 9 million Ecuadorians rejected a series of measures supported by President Daniel Noboa, including one that would have allowed Washington to reopen the bases.
Using the old carrot-and-stick method, the US government has been negotiating the reopening of a Forward Operating Location at Eloy Alfaro Air Base in the coastal city of Manta. The US military operated a base there from 1999 until 2009, when the government of Rafael Correa decided to let the agreement expire, following widespread popular pressure.
President Noboa promoted the referendum, arguing that the US military presence would help in the fight against drug traffickers and violent gangs.
Ecuador's murder rate is among the highest in the world. Mexican, Albanian and Colombian mafias are fighting for control of multimillion-dollar drug operations there.
But for many Ecuadorians, Noboa's call for the return of the US military is considered an infringement on the country's sovereignty.
Despite the setback in Ecuador, Washington continues to expand its military deployment in the region. The US government says its military buildup is a "counter-narcoterrorism" operation, accusing Maduro of running a cartel that ships drugs to the US and threatens national security.
Washington continues to use this excuse to bolster its military forces and to blow up ships off the coast of Venezuela and in the Pacific that it claims are transporting drugs, despite the widely known fact that Venezuela is not a source of cocaine. The bulk of global cocaine production is concentrated in Colombia, Peru, and Bolivia.
Për vite me radhë, SHBA e kanë pasur qeverinë e Maduros në shënjestër. Me një ndryshim në qeveri në Venezuelë, Uashingtoni synon gjithashtu t'i japë një goditje të madhe Kubës, e cila merr mbështetje politike dhe naftë nga Karakasi. Që nga viti 1959, përmbysja e revolucionit socialist të Kubës ka qenë një qëllim qendror i të gjitha administratave amerikane, demokrate dhe republikane njësoj.
Ekuadori është një qendër e rëndësishme për dërgesat e kokainës në Evropë, Azi dhe Paqësor. Këto janë destinacione më fitimprurëse për trafikantët e drogës sesa SHBA-të. Një kilogram kokainë thuhet se shitet në Kolumbi për 2,000 dollarë, në Shtetet e Bashkuara çmimi mesatar është 28,000 dollarë, ndërsa i njëjti kilogram (2.2 paund) shitet për 40,000 dollarë në Evropë.
'Narkobananet' e Ekuadorit
Tonelata kokainë transportohen brenda miliona arkave me banane që dërgohen çdo ditë nga porti i Guayaquil-it në Ekuador. Praktika është aq e përhapur sa njihet zakonisht si "narkobanane". Trafikimi i drogës arriti në biznesin familjar të Presidentit Noboa në mars, kur doli një raport që pretendonte se 700 kilogramë kokainë u gjetën në kontejnerë që i përkisnin kompanisë Noboa Trading midis viteve 2020 dhe 2022. Sipas raporteve të Komisionit Evropian, 57% e kontejnerëve me banane nga Guayaquil mbërrijnë në Antëerp të ngarkuar me kokainë.
Rreth 90% e kokainës që shkon në SHBA kalon kufirin SHBA-Meksikë pasi transportohet përmes një korridori nga Amerika Qendrore në Meksikë. Për të shkuar në Karaibe, trafikantët kolumbianë të drogës kalojnë tranzit nëpër territorin e Venezuelës.
Vendosja e SHBA-së kërcënon rajonin
Punëtorët në SHBA dhe në të gjithë hemisferën po e ndjekin me shqetësim në rritje shtimin masiv të aseteve ushtarake të SHBA-së në rajon. Dhe ata vënë në pikëpyetje sulmet ushtarake të Uashingtonit.
Që nga 24 nëntori, ushtria amerikane ka shkatërruar të paktën 21 anije, duke vrarë 83 persona, të cilët sipas saj janë të përfshirë në trafikun e drogës. Qeveria amerikane nuk ka paraqitur prova se këto anije transportonin drogë, dhe as nuk u kanë siguruar njerëzve në bordin e tyre një proces të rregullt ligjor. Shtëpia e Bardhë i ka mbrojtur veprimet, duke thënë se operacionet e rregullta të ndalimit janë joefektive.
Tani ka rreth 15,000 personel ushtarak amerikan në rajon, përfshirë mijëra marinsat dhe grupin luftarak të transportuesit USS Gerald Ford në kufinjtë e Venezuelës, si dhe avionë luftarakë F-35 të vendosur në bazat e sapohapura amerikane në Porto Riko.
The government of Trinidad and Tobago has enthusiastically supported Washington’s deployment. The 22nd Marine Expeditionary Unit and helicopters conducted joint exercises with the military there from November 16 to 21. Trinidad and Venezuela are separated by a narrow strait just 7 miles wide at its narrowest point. U.S. airstrikes on suspected drug ships have sparked fears among fishing communities there. Many are staying closer to shore, fearing they could become targets.
During the nine years that the US base operated in Manta, military and coast guard personnel were accused of mistreating locals and sinking or damaging 14 fishing boats suspected of being involved in drug trafficking.
A fisherman was killed along with his crew of 18 when US forces sank his boat in 2002. A relative told France 24: “It wasn’t the animals who went out to fish. It was the parents, the sons, the husbands, the uncles, who went to look for bread for their children.” / Adapted from The Militant /
Lini një Përgjigje