FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Media italiane "Avvenire" i ka kushtuar një artikull marrëveshjes Shqipëri-Itali për emigrantët. "Avvenire" shkruan se ministri i Brendshëm i Italisë, Matteo Piantedosi, ka njoftuar riatdhesimin e 30 emigrantëve nga qendra e Gjadrit në Shqipëri dhe transferimin e ri në qendër të 30 të tjerëve nga Italia.
Në artikull shkruhet se ndërkohë, faqja e internetit e ministrisë tregon numrin e emigrantëve që zbarkuan këtë vit në brigjet italiane, Lampedusa mbi të gjitha, por edhe Pozzallo dhe Siracusa në Siçili, Roccella Ionica dhe Crotone në Kalabri dhe në jug të Sardenjës.
"23,662 krahasuar me 21,769 vitin e kaluar në të njëjtën periudhë, 1,893 më shumë. Janë ata që supozohej të kapeshin në det të hapur, në ujëra ndërkombëtare, 15-20 milje në jug të Lampedusës, për t’u transportuar më pas në qendrat në Shqipëri. Supozohet që të strehonin rreth një mijë njerëz, por në fund mbërritën vetëm disa dhjetëra, të gjithë të transferuar në Itali pas ndërhyrjeve nga gjykatat dhe më pas nga ajo e Apelit", shkruan "Avvenire".
Sipas medias italiane, nisur nga shifrat, nuk ka efekt pengues që duhet të kishte pasur projekti shqiptar, duke ulur nisjet, por në fakt pati rritje me pothuajse 9 përqind krahasuar me vitin 2024. "Avvenire" shkruan se midis nëntë kombësive të raportuara në faqen e internetit të Ministrisë së Brendshme Italiane, gjejmë vetëm tre vende të përcaktuara si “të sigurta”, ato që supozohej të përfundonin në Shqipëri dhe më pas të dëboheshin: Bangladeshi, i cili ka qenë në krye të listës së emigrantëve të zbarkuar për muaj të tërë, Egjipti, në vendin e tretë, dhe Nigeria.
"Çfarë ndodhi me mijëra ata që duhej të silleshin në Gjadër? Nuk pati asnjë efekt pengues. Dhe njerëzit ende po ikin nga vendet e sigurta", thekson media italiane.
Artikulli i plotë i "Avvenire":
Numrat nuk janë opinione. Por disa opinione përpiqen të përdorin numra. Ministri i Brendshëm Matteo Piantedosi ka njoftuar riatdhesimin e 30 emigrantëve nga qendra e Gjaderit në Shqipëri dhe transferimin e ri në qendër të 30 të tjerëve nga Italia. Ndërkohë, faqja e internetit e ministrisë tregon numrin e emigrantëve që zbarkuan këtë vit në brigjet italiane, Lampedusa mbi të gjitha, por edhe Pozzallo dhe Siracusa në Siçili, Roccella Ionica dhe Crotone në Kalabri dhe në jug të Sardenjës. Sa? 23,662 krahasuar me 21,769 vitin e kaluar në të njëjtën periudhë, 1,893 më shumë.
Janë ata që supozohej të kapeshin në det të hapur, në ujëra ndërkombëtare, 15-20 milje në jug të Lampedusës, për t'u transportuar më pas në qendrat në Shqipëri. Ata supozohej të strehonin rreth një mijë njerëz, por në fund mbërritën vetëm disa dhjetëra, të gjithë të transferuar në Itali pas ndërhyrjeve së pari nga Tribunalet dhe më pas nga Gjykata e Apelit. Dhe sigurisht që nuk e shohim efektin pengues që duhet të kishte pasur projekti shqiptar, duke ulur nisjet. Të cilat në vend të kësaj u rritën me pothuajse 9 përqind krahasuar me vitin 2024. Sigurisht, vitin e kaluar zbarkimet u përgjysmuan më shumë se krahasuar me vitin 2023, një vit vërtet bum, por nëse shkojmë dhe lexojmë vitet e mëparshme, kuptojmë se edhe viti 2025 po bëhet një vit rekord.
Në vitin 2022, emigrantët që zbarkuan deri më 31 maj kishin qenë 19,481, në vitin 2021 edhe më pak 14,692, dhe 5,119 në vitin 2020 dhe madje 1,561 në vitin 2019. Duke shfletuar vitet, gjejmë 13,430 migrantë të zbarkuar në vitin 2018 dhe vetëm në dy vitet e mëparshme numra të tjerë rekord: 60,228 në vitin 2017 (faqja raporton se 58,258 erdhën nga Libia) dhe 47,883 në vitin 2016. Numra të tjerë, por edhe periudha të ndryshme historike dhe gjeopolitike. Por numrat nuk janë të mjaftueshëm për të shpjeguar një situatë. Sepse pas numrave ka njerëz, jetë, shtigje, vuajtje. Reflektimi i parë ka të bëjë me vendin e nisjes së anijeve.
Në muajt e fundit, pothuajse të gjithë janë nisur nga bregu libian i Tripolitanisë, ndërsa nisjet nga Tunizia dhe Kirenaika janë pothuajse të zhdukura dhe ato nga Turqia kanë qenë shumë të kufizuara. Nëse u shtojmë atyre që kanë zbarkuar, gati 10 mijë të kapur dhe të sjellë përsëri në Libi, del qartë një situatë tensionesh të forta në atë vend. Si gjithmonë, menaxhimi i trafikimit të emigrantëve është një simptomë ose një armë presioni, në duart e milicive, fraksioneve politike dhe aleatëve të huaj. Disa ditë më parë, Farnesina duhej të evakuonte urgjentisht disa punonjës të ambasadës në Tripoli në Tunizi pas një sulmi të armatosur në hotelin ku po qëndronin. Lajmi, i zbuluar nga korrespondentja e Rai Neës 24, Angela Caponnetto, nuk ka pasur komente zyrtare. Libia nuk përmendet, as numri rekord i zbarkimeve. Dhe gjithashtu kush po zbarkon.
Midis nëntë kombësive të raportuara në faqen e internetit të Ministrisë së Brendshme, gjejmë vetëm tre vende të përcaktuara si "të sigurta", ato që supozohej të përfundonin në Shqipëri dhe më pas të dëboheshin: Bangladeshi, i cili ka qenë në krye të listës së migrantëve të zbarkuar për muaj të tërë, Egjipti , në vendin e tretë, dhe Nigeria. Tunizianët janë zhdukur. Sirianët, afganët, irakianët dhe iranianët janë pakësuar shumë, vende që nuk janë të sigurta, por që janë dukshëm të prekura nga bllokimi pothuajse i plotë i nisjeve nga Turqia dhe Kirenaika. Në vend të kësaj, eritreanët (në vendin e dytë) dhe etiopianët (në vendin e pestë) janë rishfaqur, një shenjë e qartë e një rikthimi të tensionit në ato vende, gjë që po shtyn mijëra njerëz të ikin. Por as për këtë nuk flitet, përveç kur këto kombësi shfaqen në mbytjet tragjike të anijeve që nuk pakësohen kurrë.
Lini një Përgjigje