FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Ndarja e roleve mes SHBA-së, Meksikës dhe Kanadasë ka krijuar pakënaqësi në Otava, ndërsa FIFA përqendron vëmendjen te Shtetet e Bashkuara...
Nën një format të paprecedentë me tre bashkëorganizatorë, momentet kryesore në prag të Kupës së Botës janë shpërndarë në tri vendet më të mëdha të Amerikës së Veriut. Shorti i dhjetorit të kaluar u zhvillua në Shtetet e Bashkuara, ndeshja hapëse e 11 qershorit iu dha Meksikës, ndërsa Kanadaja mori Kongresin e FIFA-s të këtij viti.
Ky takim, që mblodhi javën e kaluar në Vankuver figurat më të fuqishme të futbollit botëror, konsiderohet gjerësisht si më pak emocionuesi dhe më pak prestigjiozi nga të tre, një mbledhje administrative për burokratët e sportit, pothuajse e padukshme për publikun e gjerë.
Ky çekuilibër trepalësh pasqyron realitetet që po transformojnë një aktivitet të konceptuar fillimisht si simbol i unitetit kontinental, por që tani është shndërruar në një burim tensionesh dhe pakënaqësish ndërkufitare: Kanadaja ndihet si një mendim i dorës së dytë në Botëror.
“Koncepti fillestar i organizimit theksonte forcën dhe atraktivitetin e Kanadasë, Meksikës dhe SHBA-së si bashkëorganizatore të Kupës së Botës,” tha John Kristick, i cili shërbeu si drejtor ekzekutiv i Komitetit të Kandidaturës së Përbashkët për Botërorin 2026. “Kjo frymë ‘e bashkuar’ është humbur në një pjesë të madhe të marketingut dhe mbulimit mediatik deri tani, ndërsa SHBA ka marrë pjesën më të madhe të vëmendjes.”
Që në fillim, SHBA ishte pozicionuar si qendra kryesore e turneut, duke qenë e planifikuar të presë rreth 75 për qind të ndeshjeve, përfshirë pothuajse të gjitha ndeshjet eliminatore, gjysmëfinalet dhe finalen. Ky disproporcion u pranua si diçka normale, popullsia e SHBA-së është dyfish më e madhe se ajo e dy vendeve të tjera së bashku, vendi ndodhet në qendër gjeografike dhe ofron një numër të madh stadiumesh të përshtatshme për ndeshje të profilit të lartë.
Megjithatë, fokusi i vazhdueshëm i presidentit të FIFA-s, Gianni Infantino, për të fituar mbështetjen e presidentit Donald Trump ka zgjeruar hendekun mes tre vendeve si në pushtet ashtu edhe në perceptim, duke kontribuar në ndjesinë se Botërori 2026 është kthyer në një spektakël amerikan me disa aktivitete satelitore jashtë SHBA-së.
“Kongresi i FIFA-s është mbledhja jonë kryesore vjetore, që bashkon federatat anëtare dhe drejtuesit e çdo konfederate kontinentale. Edicioni i këtij viti në Vankuver ishte veçanërisht i rëndësishëm pasi u bë qendra e një jave më të gjerë të qeverisjes globale të futbollit, diplomacisë dhe administrimit, duke forcuar rolin e qytetit si një qendër kyçe në futbollin ndërkombëtar”, tha FIFA në një deklaratë për Politico.
Vendosja e Kongresit të FIFA-s në Vankuver, qyteti i lindjes së zëvendëspresidentit të FIFA-s Victor Montagliani, i cili drejton CONCACAF-in, konfederatën rajonale që përfshin Amerikën e Veriut dhe Qendrore, si dhe Karaibet, dhe që është parë si një sfidues i mundshëm i Infantinos, ishte një lëshim i llogaritur me kujdes ndaj pasigurive të Kanadasë. Montagliani ka marrëdhënie të afërta me kryeministrin kanadez Mark Carney, kryeministrin e Kolumbisë Britanike David Eby dhe kryebashkiakun e Vankuverit Ken Sim.
“Victor gjithmonë ka dashur që Kanadaja të organizojë një Kongres të FIFA-s,” tha për Politico një anëtar i CONCACAF-it, i cili foli në kushte anonimiteti për të përshkruar biseda private, në hollin e hotelit Fairmont Waterfront në Vankuver.
Sigurimi i një kongresi në kalendar nuk ishte i lehtë. Në vitet e Botërorit, FIFA zakonisht e zhvillon mbledhjen në vendin organizator disa ditë para fillimit të turneut, por zhvillimi i ndeshjes hapëse në Mexico City e bëri këtë logjistikisht të pamundur këtë vit, sipas një këshilltari të lartë të FIFA-s që foli në kushte anonimiteti për çështje organizative. Në vitet pa turne global, FIFA zakonisht e mban kongresin në fund të dimrit, një opsion jo tërheqës për shkak të motit në Kanada. Për ta mbajtur aktivitetin në tokën kanadeze, organizatorët zgjodhën një datë pranverore në Vankuver.
Gjatë kongresit, Këshilli i FIFA-s miratoi një rritje prej 871 milionë dollarësh në pjesën e të ardhurave të Botërorit që do t’u shpërndahet 48 vendeve pjesëmarrëse, federatat e të cilave tani do të marrin të paktën 12.5 milionë dollarë secila vetëm për pjesëmarrje. Këshilli gjithashtu ndryshoi disa rregulla në fushë lidhur me kartonët e kuq dhe kohën e rifillimit të lojës pas ndërprerjeve.
“Në shumë drejtime, Kongresi i FIFA-s e shndërroi Vankuverin në kryeqytetin global të futbollit për një javë, një status që shumë pak qytete e marrin ndonjëherë”, tha FIFA në deklaratën e saj.
Përtej pjesës zyrtare, Montagliani ishte figura kryesore e aktivitetit. Ai mirëpriti Infantinon në “Concacaf House”, një zonë për tifozët pranë flakës olimpike të qytetit, e cila do të kopjohet edhe në Miami dhe Nju Jork gjatë Botërorit.
Aty, Infantino nderoi Montaglianin për një dekadë në krye të konfederatës rajonale. Disa orë më vonë, Montagliani zbriti në fushën e Universitetit të Kolumbisë Britanike për të luajtur në një “ndeshje trashëgimie” të FIFA-s, një ndeshje ceremoniale e lidhur me iniciativat zhvillimore të organizatës. Ai gjithashtu nënshkroi një memorandum mirëkuptimi me UEFA-n për të mbështetur zhvillimin afatgjatë dhe rritjen e futbollit në të dy konfederatat.
Kjo dukshmëri është veçanërisht e rëndësishme në një kohë kur modeli i qeverisjes së FIFA-s po përqendron gjithnjë e më shumë pushtetin te Infantino, i cili u bë president në vitin 2016. Nën drejtimin e tij, organizata është zhvendosur drejt një strukture më të centralizuar, duke e menaxhuar turneun drejtpërdrejt në vend që t’ua lërë organizimin komiteteve kombëtare.
Qasja e Infantinos ka krijuar herë pas here tensione me aktorët rajonalë, përfshirë Montaglianin, i cili mendonte se përgatitjet e FIFA-s ishin tepër të përqendruara te SHBA-ja, raportonte më herët Politico.
Infantino e përdori mbledhjen në Vankuver për të shpallur zyrtarisht kandidaturën e tij për rizgjedhje në vitin 2027. Ai mori menjëherë mbështetjen e Konfederatës Aziatike të Futbollit dhe Konfederatës Afrikane të Futbollit, të cilat së bashku përfaqësojnë pothuajse gjysmën e 211 anëtarëve me të drejtë vote në FIFA, mjaftueshëm për të garantuar fitoren e Infantinos.
Një person i njohur me qëndrimet e Montaglianit, i cili foli në kushte anonimiteti, tha për Politico se ai nuk ka plane të sfidojë Infantinon. Sipas tij, Montagliani synon të përfundojë mandatin aktual në krye të CONCACAF-it deri në vitin 2027 dhe më pas të kërkojë edhe një mandat tjetër katërvjeçar. /Përshtati Pamfleti/
Lini një Përgjigje