FLASH
Shkruar nga Diplomatico | Pamfleti.netTrump's general in Tirana, a signal of war or American repositioning in the Balkans?
The appointment of Eric P. Wendt as US ambassador to Albania does not seem like a routine diplomatic move. His military profile, special operations ties and relocation from Kuwait to Tirana suggest a mission with geopolitical weight...
When Washington sends to Tirana not a classic diplomat, but a special forces general, the message can hardly be read as a protocol formality. In the history of Albanian-American relations, ambassadors have often come with clear political missions, but this time the signal seems stronger: Albania may be entering a new strategic role in the US military and diplomatic architecture in the region.
Donald Trump's appointment of a general as US ambassador to Tirana is the second case, after James Jeffrey, of an ambassador with a military profile being sent to Albania, namely shortly before the launch of the invasion of Iraq by George W. Bush in 2003.
The US has followed an unwritten, but formal protocol in the logic of appointing ambassadors, where each has had a mission to carry out, and the training and profile of diplomats has also been adapted to this logic.
Thus, William Ryerson's mission was to remove the Albanian People's Liberation Army government in Albania and, by profile, he was a political diplomat; therefore, he withdrew immediately after the end of the mission in Tirana.
Joseph Lake was brought in by the Clinton administration in 1994, drawing on his experience in the Balkans during the Cold War, where he had served in Bulgaria. It was a time when NATO was undergoing its expansion. Lake’s mission, which lasted only two years, seemed clear: first, to detoxify the US diplomatic environment from Ryerson’s politicization, but also to serve as a bridge to the new, all-encompassing policy.
During Lake's time, almost all opposition politicians, or those who were not in government at the time, were trained or studied in the US on the democratic system. It seems clear that Lake's mission was to bring the opposition closer to the US and soften the toxic stance against NATO, which was achieved. Lake was called to Washington by another Lake, namely Anthony Lake, who was the head of the National Security Council in the White House under the presidency of Bill Clinton.
Lake, who knew the Eastern mentality well, having served during the Cold War in Sofia, was tasked with managing Sali Berisha after he had been spoiled. Lake stayed until 1996, when relations with the US became very strained.
Pikërisht në këtë kohë u dërgua një diplomate e hekurt si Marisa Lino, e cila, përveç përvojës në Itali, kishte shërbyer si diplomate në vende të vështira si Iraku, Tunizia, Peruja etj., ku kërkohej një ndërveprim i fortë. Misioni i Marisa Lino-s ishte të ndalonte derivën autoritare të Berishës së parë dhe të ndihmonte Shqipërinë në një kohë të rëndë, siç ishin trazirat e vitit 1997.
Më pas vjen i ndjeri Joseph Limprecht, një ish-oficer policie, i cili kishte si mision diplomatik të ndihmonte në ringritjen e shtetit shqiptar, veçanërisht të forcave të sigurisë, policisë dhe SHIK-ut, reputacioni i të cilit ishte kontaminuar nga infiltrimet xhihadiste.
Limprecht nuk e përfundoi mandatin, pasi pësoi një goditje në zemër në Lurë, ku humbi edhe jetën. Pas Limprecht-it vjen Marcie Ries, një diplomate karriere, bashkëshorti i së cilës ishte ambasador në Athinë. Një “rastësi” që nuk duket e tillë, pasi në atë kohë SHBA-ja shtyu fort për të ndalur përplasjet me Athinën dhe, posaçërisht, që të ndalohej vetoja greke ndaj Shqipërisë në NATO.
Pas ambasadores Ries, presidenti Bush i ri solli një ushtarak si James Jeffrey, i cili ishte specialist i Lindjes së Mesme, ndërsa emërimi i tij “rastisi” përpara pushtimit amerikan të Irakut në vitin 2003. Dhe, si për “koincidencë”, Jeffrey më pas u emërua ambasador i SHBA-së në Irakun e pas Sadam Huseinit.
Pas Jeffrey-t, një gjeneral i ushtrisë amerikane, në Tiranë erdhën me radhë John Withers, një veteran i Departamentit të Shtetit, i cili menaxhoi hyrjen e Shqipërisë në NATO dhe qeverisjen e parë pas Gërdecit, ku u bë i famshëm për kabllogramet e tij, të shkruara me një mjeshtëri letrare gjatë periudhës së shpërthimit në fshatin e demontimit.
Misioni i Withers ishte diplomacia e mbajtjes së Tiranës në stabilitet dhe arritja e një paqeje të brishtë mes Sali Berishës dhe Edi Ramës. Më pas, në Tiranë u dërgua Alexander Arvizu, me misionin e heqjes së “bombave” nga dora e Sali Berishës dhe përgatitjen e një tranzicioni të qetë të pushtetit drejt Edi Ramës.
Donald Lu më pas solli fabulën e “peshqve të mëdhenj”, e cila u përforcua nga Yuri Kim, që u tregoi demokratëve të Sali Berishës “barin”.
Ardhja e një gjenerali të forcave speciale, përkatësisht e një komandanti të ‘beretave të gjelbra’ dhe drejtuesi të operacioneve speciale të NATO-s, nuk duket se është rastësi.
I përgatitur që të instalohej në Kuvajt, devijimi i mëvonshëm drejt Tiranës nuk është gjë tjetër veçse një indikator i qartë politik. Sipas gjasave, misionin me të cilin ishte ngarkuar në Kuvajt do ta drejtojë nga Tirana. Gjenerali Eric P. Wendt është një ekspert dhe këshilltar prej një kohe të gjatë për çështjet e Palestinës, kryesisht ato të sigurisë. Dhe këtë mision ka shumë mundësi ta kryejë në një bazë të re ose paralele amerikane në Ballkan.
The arrival of a high-ranking military ambassador is not just a political 'pitch', but a clear political signal. In Athens, Trump has sent an ambassador with close family ties, like Kimberly Guilfoyle, whose watchword is economic issues, especially oil and gas, at a time when Greece is installing a mega-investment in gas extraction in the waters of the Ionian Sea.
The appointment of General Wendt, alongside Guilfoyle, is nothing more than protecting the shoulders of this great American asset.
Meanwhile, the interesting fact, or expectation, remains how Edi Rama or Sali Berisha has received or will receive this ambassador with great "attributes". In all likelihood, Rama will have no occasion or opportunity to raise his voice, as he sometimes did with the chargé d'affaires, Von Horn, or even before that with Yuri Kim.
The general of the 'green berets' will have short words. More than negotiations, Wendt will distribute diplomatic "orders" and ultimatums that come from above. Above, not only from Marco Rubio's DASH, but above all from the White House and Donald Trump's inner circle. And, most likely, with a lot of attention from the Pentagon and of course from Langley.
In this logic, more than Edi Rama, President Bajram Begaj will be the main interlocutor of the new US ambassador. Whether for the solidarity of the uniform, but more for the close circle of trust, especially in operational, intelligence and military matters, where, it seems, his mission will be focused.
This mission, more than diplomatic, seems to come on very allied terrain to prepare a theater of a new war, where Albania is destined to be a part. The general's diversion from Kuwait to Tirana is a signal that things will be complicated here too, by shifting the nerve center./ Pamphlet
1) Reziku ruso-serbo-sllav i daljes ne Mesdhe. 2) Frika e shkeputjes se Shqiperise nga Amerika keta gomeret tane per tu futur ne Europe, qe kurre nuk do futen. 3) Kane sjelle dajakun tu rrije siper kokes Skipetaleve brenda e matane kufirit se Skipetalet, jo Shqiptaret kurr nuk marrin vesh me fjale. 4) Gje e mire per Shqiperine te behet shteti 51 i USA, se tere jeten Shqiptaret nuk jetojne pa u bere vasale te Perandorive.
Duhete hetuar
Mos fantazoni kot. Trampi nuk ka burrë mami që e kupton se ç'thotë e ç'bën!