FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Një dokumentar e paraqet kryeministren italiane si një lidere që nuk mban premtimet elektorale dhe e paraqet veten si viktimë dhe shfaq prirje autoritare...
Që nga viti 2022, Giorgia Meloni është gruaja më e fuqishme në Itali. Një dokumentar i Arte-s e portretizon tani kryeministren si një udhëheqëse që thyen premtimet zgjedhore, e paraqet veten si viktimë dhe duket se nuk është kundër autoritarizmit.
Ajo është një grua, një nënë, një italiane, një e krishterë. Askush nuk mund t’ia marrë këtë, deklaroi Giorgia Meloni në një fjalim në vitin 2019. Meloni është gjithashtu, siç mësohet në dokumentarin e Arte-s për kryeministren italiane, “një grua që e di çfarë do, edhe nëse për këtë duhet të kalojë mbi kufoma”. Kështu e përshkruan gazetari Luca Telese gruan që në rininë e saj, në një intervistë, e kishte quajtur Mussolinin “një politikan të mirë”.
Që në moshën 15-vjeçare, Meloni iu bashkua organizatës rinore të partisë neofashiste MSI. Siç paraqet dokumentari dypjesësh, shumë nga bashkëudhëtarët e saj politikë nga klani i ashtuquajtur i “Pulëbardhave”, i lidhur me MSI-në e themeluar në atë kohë, vazhdojnë të qëndrojnë në krah të 49-vjeçares. “E gjithë struktura drejtuese kishte pak përvojë qeverisëse”, kujton sekretari i shtetit Giovanbattista Fazzolari fitoren zgjedhore të Melonit në vitin 2022. Ai beson se pikërisht kjo e ka bërë “të fortë” kryeministren dhe kabinetin e saj.
Në dokumentar thuhet se Giorgia Meloni është kryeministrja italiane që ka lejuar numrin më të madh të punëtorëve të huaj të hyjnë në vend. Kjo nuk përputhet me premtimet e saj elektorale. “Shtetet evropiane kanë nevojë për emigrantë. Kjo është një fakt demografik, i bazuar në shifra”, përpiqet Fazzolari të shpjegojë kundërshtinë. Qeveria po bën “përpjekjen e vështirë për të thënë: jo emigracionit të paligjshëm, por ka mundësi për emigracion të ligjshëm dhe ne do t’i zgjerojmë ato”.
“Ata përcaktojnë se cilat informacione publikohen”
Mospërputhje ka shumë në Italinë e sotme , edhe në lidhje me marrëdhënien e Melonit me median. “Ata kanë në anën e tyre të vetmin transmetues publik, si dhe kanalet më të mëdha private dhe një pjesë të madhe të gazetave të përditshme”, thotë gazetari Francesco Cancellato për qeverinë. “Ata përcaktojnë se cilat informacione publikohen.” Duke pasur parasysh pushtetin politik dhe mediatik të Melonit, pretendimet e saj të përsëritura për “sulme nga e ashtuquajtura shtypi i majtë” janë absurde, thekson Cancellato: “Ky është një qëndrim ideologjik që, sipas mendimit tim, është krijuar artificialisht dhe nxitet prej tyre.”
Edhe Luca Telese flet për “mitin e viktimës” të krijuar nga vetë Meloni. Një shembull është marrëveshja për ndërtimin e qendrave të pritjes për emigrantët, që kryeministrja e nënshkroi me Shqipërinë në vitin 2023. “Shpenzohet një miliard euro për të strehuar 50 persona”, kritikon Telese. Qendrat janë “një nga dështimet më të mëdha në histori”, por për Melonin edhe një “goditje e jashtëzakonshme”. Telese shpjegon: “Është një dështim, por ka një narrativë kaq bindëse sa ajo shfaqet edhe një herë si viktimë.” Të paktën ajo po përpiqet, është qëndrimi i mbështetësve të saj: “Ndalo së kritikuari.”
Përmes këtyre qendrave, Meloni garanton një Itali të sigurt, besojnë shumë prej votuesve të saj. Kryeministrja e konsideron sigurinë e brendshme si vlerën më të lartë: qeveria e saj vepron me dekrete të rrepta sigurie kundër organizatorëve të festave të paligjshme, pushtuesve të pronave, të miturve që kryejnë vepra penale dhe aktivistëve të klimës.
A dëshiron Giorgia Meloni të bëhet “një Mussolini i dytë”?
Kritikët shfaqin shqetësim të veçantë për kufizimin e të drejtës së protestës. Massimo Milani, deputet i partisë së Melonit Fratelli d’Italia, pretendon në film se disa protestues “qartësisht shpërfillin të drejtat e bashkëqytetarëve që nuk protestojnë. Për shembull të drejtën për të lëvizur lirshëm ose për të shkuar në vendin e punës”.
Qeveria i hedh poshtë akuzat se po kufizon liritë e popullsisë. Ish-prokurori antimafia Giancarlo Caselli paralajmëron për një “kthesë autoritare brenda të gjithë sistemit”. Ndërkohë, Meloni deklaroi në një intervistë se “liria më e madhe e qytetarëve është siguria” që shteti u garanton duke dalluar mes atyre që sillen korrekt dhe atyre që nuk sillen, dhe duke u treguar i ashpër ndaj këtyre të fundit.
“Nuk besoj se Giorgia Meloni dëshiron të bëhet një Mussolini i dytë”, përfundon Francesco Cancellato në fund të dokumentarit. “Por historia e saj dhe e partisë së saj, historia e mentorëve të saj politikë, fillon me të. Dhe në një farë mënyre ata duan ta rehabilitojnë.” /Përshtati Pamfleti/
Lini një Përgjigje