FLASH
Shkruar nga Corriere della Sera
Shumë nga burokratët që rebelohen kundër punëdhënësve të tyre dhe kërkojnë një politikë të jashtme më pro-palestineze, janë të emëruar politikisht dhe vijnë nga Partia Demokratike...
Edhe nëse kthehemi pas në Luftën e Vietnamit, as atëherë nuk ka pasur një "mosbindje masive" kaq të dukshme dhe të qartë brenda Shtëpisë së Bardhë. Disa mijëra zyrtarë të administratës Biden kundërshtojnë hapur mbështetjen për Izraelin.
Ndihmësit që punojnë për anëtarët demokratë të Kongresit kanë dalë kundër shefave të tyre, duke u ulur përpara Kapitolit. Lufta në Gaza ndan Partinë Demokratike në një mënyrë të bujshme, duke sjellë ndarje në qendrat vitale të shtetit. Por gjerësia e protestës pro-palestineze konfirmon se sa i brishtë është sot konsensusi ndaj politikës së jashtme të Joe Biden, vetëm pak orë pas mbërritjes së Xi Jinping në San Francisko, ku do të takohen të dy.
Revolta kundër Bidenit në të gjitha nivelet e shtetit - shpesh nga zyrtarë që janë rezultat i emërimeve politike në "sistemin e prishur" të stilit amerikan - sugjeron analogji kurioze me atë që i ndodhi Donald Trump gjatë mandatit të tij. Trump u ankua vazhdimisht se ishte bojkotuar nga një lëmsh rezistence brenda burokracisë federale, FBI-së, gjyqësorit të mbushur teknokratë, burokratë dhe gjyqtarë të emëruar nga demokratët
Gjatë pushtetit të së djathtët, teoria e Deep State u konsolidua. Një shembull ekstrem i funksionit pozitiv të Deep State ishte deklarata e gjeneralëve të Pentagonit në prag të zgjedhjeve të 2020: kur ata garantuan solemnisht se forcat e armatosura nuk do të ndërhynin kurrë, me ndonjë mision politik. Dikush mund të spekulojë se pa Deep State ose atë që të tjerët e kanë quajtur The Blob – establishmenti globalist që drejton politikën e jashtme –izolacioni i Trumpit do ta kishte vënë në pikëpyetje ekzistencën e NATO-s. Por sot rezulton se Deep State – për të vazhduar përdorimin e kësaj metafore – mund të kthehet edhe kundër një presidenti demokrat.
Mosbindja aktuale masive dhe sabotimi i zgjedhjeve të politikave të Bidenit për luftën në Lindjen e Mesme, janë njësoj dhe madje më të dukshme se bojkotet anti-Trump. Rasti më i bujshëm është zinxhiri i gjatë i "letrave të hapura" dhe apeleve publike të nënshkruara nga zyrtarë federalë të të gjitha rangjeve dhe niveleve kundër mbështetjes së Biden për Izraelin dhe në favor të një armëpushimi të menjëhershëm. Ata variojnë nga dhjetëra diplomatë dhe zyrtarë të Departamentit të Shtetit, deri te mbi një mijë punonjës të agjencisë federale USAID.
Harku i protestës kundër Biden është aq i gjerë sa përfshin dyzet ministri dhe agjenci federale, sipas një vlerësimi të New York Times. Kësaj i shtohet edhe një degë tjetër e sistemit politik, pra pushteti legjislativ, mosbindja po aq e bujshme e asistentëve parlamentarë që kontestojnë me pankarta, postera e parrulla politikën e jashtme të votuar nga deputetët demokratë për të cilët punojnë.
Shumë nga burokratët që rebelohen kundër punëdhënësve të tyre dhe kërkojnë një politikë të jashtme më pro-palestineze, janë të emëruar politikisht dhe vijnë nga Partia Demokratike. Në përgjithësi ata janë më të rinjtë: në këtë reflektojnë besnikërisht atë që ndodh edhe në universitete dhe në rrugë . Çështja izraelito-palestineze po bën që të shpërthejë një çarje e brezave dhe vlerave edhe brenda strukturave të administratës publike, që do të shoqërojë Partinë Demokratike deri në zgjedhje. Shfaqja e vazhdueshme nuk ka të bëjë vetëm me Amerikën, dymbëdhjetë muaj pas votimit ajo tërheq vëmendjen e të gjithë botës duke përfshirë Kinën. Për Xi Jinping, i cili aktualisht po fluturon nga Pekini në San Francisko, është një burim ngushëllimi të vërejë se Biden nuk është në gjendje të respektohet as nga ata që marrin rrogë nga qeveria federale. Është një situatë e paimagjinueshme në Republikën Popullore dhe do të konfirmojë analizën kineze të rënies përfundimtare të antagonistit të madh. /Pamfleti
Lini një Përgjigje