
Pas Gabriele Gravina që dha dorëheqjen si kreu i Federatës Italiane pas dështimit për të mos u kualifikuar për në Botëror, dorëheqja e radhës vjen zyrtarisht edhe nga Xhanluixhi Bufon, i cili mbante postin si shef i delegacionit të ekipit kombëtar. Ish-portieri ka konfirmuar dorëheqjen përmes një postimi të gjatë në rrjetet e tij sociale
Deklarata e Xhanluixhi Bufon:
“Dorëheqja një minutë pas përfundimit të ndeshjes kundër Bosnjës ishte një akt urgjent, një akt që erdhi nga thellësia e shpirtit tim. Po aq spontan sa lotët dhe dhimbja në zemrën time që e di se e ndaj me të gjithë ju. Më kërkuan të prisja derisa të gjithë të kishin kohë të reflektonin.
Tani që presidenti Gravina ka zgjedhur të tërhiqet, ndihem i lirë të bëj atë që mendoj se është një akt i përgjegjshëm, sepse, pavarësisht besimit tim të sinqertë se kam ndërtuar kaq shumë në aspektin e frymës së ekipit dhe shpirtit të ekipit me Rino Gatuzon dhe të gjithë bashkëpunëtorët e mi, në kohën shumë të shkurtër në dispozicion të ekipit kombëtar, objektivi kryesor ishte të rikthenim Italinë në Kupën e Botës. Dhe nuk ia dolëm.
Është e drejtë t’u lëmë atyre që vijnë pas meje lirinë për të zgjedhur personin që e konsiderojnë më të mirë për të mbushur rolin tim. Përfaqësimi i ekipit kombëtar është një nder për mua dhe një pasion që më ka konsumuar që kur isha djalë.
Jam përpjekur ta interpretoj rolin tim duke i kushtuar të gjithë energjinë time, duke shqyrtuar të gjithë sektorët si një lidhje, një lidhje për dialog dhe si energji midis ekipeve të ndryshme të të rinjve, duke u përpjekur të strukturoj, së bashku me menaxherët e ndryshëm, një projekt që fillon me shumë të rinjtë dhe arrin deri në ekipin kombëtar U21.
E gjithë kjo për të rimenduar mënyrën se si i ushqejmë talentet e ekipit kombëtar të ardhshëm të të rriturve. Kërkova dhe sigurova përfshirjen e disa figurave kyçe, me përvojë të lartë, të cilat, së bashku me aftësitë që tashmë kanë, po sjellin këto ndryshime të nevojshme me një vizion afatmesëm dhe afatgjatë.
Kjo sepse besoj në politikën e meritokracisë dhe specializimit të detyrave. Do t’u takojë atyre që janë përgjegjës të gjykojnë mençurinë e këtyre zgjedhjeve. E mbaj gjithçka në zemër, me mirënjohje për privilegjin dhe mësimet që, edhe në epilogun e saj të dhimbshëm, kjo përvojë intensive më ka lënë.
Forza Azzurri gjithmonë”.
Lini një Përgjigje