FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Pedro Sánchez përballet me presion në rritje, ndërsa bashkëpunëtorë të afërt dhe anëtarë të familjes së tij janë nën hetim ose në procese gjyqësore për akuza të lidhura me korrupsionin. Emri i mikut të Ramës përmendet në raportet hetimore si "Numri Një", ndërsa presioni politik dhe gjyqësor ndaj qeverisë së tij vijon të intensifikohet.
Gjyqi i parë nga shumë të tjerë që e presin qeverinë e Pedro Sánchez është mbyllur. Gjykata Supreme e ka dënuar José Luis Ábalos, ish-ministër i Transportit dhe ish-sekretar i përgjithshëm i PSOE-së (Partia Socialiste Spanjolle), me 24 vjet burg.
Dënimi i Ábalos është, në çdo rast, një dënim për të gjithë administratën Sánchez. Ish-ministri ishte bashkëpunëtori më i afërt i Pedro Sánchez dhe aleati i tij më i madh, si gjatë ngjitjes në krye të PSOE-së, ashtu edhe gjatë ardhjes së tij në postin e kryeministrit, të cilin e arriti përmes një mocioni mosbesimi kundër Mariano Rajoy. Në fakt, gjatë atij mocioni të mosbesimit, i cili u justifikua në mënyrë të rreme me akuza për korrupsion në qeverinë e PP-së (Partido Popular), ishte vetë Ábalos ai që mbajti fjalimin kryesor të Pedro Sánchez në parlament. Drejtësi poetike: ata që erdhën në pushtet duke denoncuar në mënyrë të rreme korrupsionin e qeverisë së qendrës së djathtë, përfundimisht do të bien për shkak të korrupsionit të tyre.
Situata e Sánchez është e paqëndrueshme. I pari nga bashkëpunëtorët e tij është dënuar me 24 vjet burg për krim të organizuar, ryshfet, përvetësim fondesh dhe ndikim i paligjshëm. Vëllai i Sánchez ndodhet në bankën e të akuzuarve, i akuzuar për shkelje të pretenduara administrative dhe ndikim i paligjshëm. Ndërsa bashkëshortja e Pedro Sánchez, Begoña Gómez, pret të dalë në gjyq për ndikim i paligjshëm, korrupsion në biznes, përvetësim fondesh publike dhe shpërdorim detyre; për më tepër, gjyqtari sapo i ka ndaluar daljen nga vendi dhe i ka konfiskuar pasaportën për shkak të rrezikut të arratisjes.
Përveç kësaj, Santos Cerdán, sekretari organizativ i PSOE-së i emëruar nga Sánchez pas dorëheqjes së Ábalos, po hetohet për lidhjet me të njëjtën çështje që çoi edhe në burgosjen e Ábalos dhe këshilltarit të tij, Koldo García. Gjatë këtij muaji zhvillohet gjithashtu gjyqi për Çështjen Leire, ku hetohet fushata mediatike dhe e diskreditimit të organizuar nga La Moncloa (zyra e kryeministrit) për të frikësuar gjyqtarët që hetojnë rrethin e afërt të Sánchez, si edhe gazetarë dhe biznesmenë. Hetimi gjyqësor ndaj ish-presidentit socialist José Luis Rodríguez Zapatero vazhdon gjithashtu, me akuza për trafik ndikimi. Për të mos përmendur faktin se edhe Prokurori i Përgjithshëm i emëruar nga Sánchez është dënuar për zbulim sekretesh, pas publikimit të informacionit konfidencial në lidhje me partnerin e Isabel Díaz Ayuso, me synimin për të dëmtuar presidenten e Komunitetit të Madridit.
Në këtë pikë, askush nuk dyshon se Pedro Sánchez ishte drejtuesi i këtyre skemave dhe se ai ishte në dijeni të këtyre krimeve, veçanërisht duke pasur parasysh deklaratat e disa prej të përfshirëve dhe faktin se emri i tij, inicialet ose nofka "Numri Një" shfaqen në mesazhe dhe biseda të përfshira në raportet e policisë. Ajo që mungon tani është diçka që mund të provojë ligjërisht se ai jo vetëm ishte drejtuesi i skemave, por edhe se veproi si i tillë.
Nëse rrëzimi i Sánchez nuk vjen si rezultat i proceseve gjyqësore, alternativa tjetër, edhe pse e pamundur, do të ishte tërheqja e mbështetjes parlamentare nga partnerët e tij komunistë dhe separatistë. Kjo është e pamundur pikërisht sepse komunistët hynë për herë të parë në Këshillin e Ministrave gjatë demokracisë spanjolle falë Sánchez, ndërsa separatistët kanë përfituar avantazhe të mëdha politike që nuk i kishin marrë më parë nga asnjë qeveri tjetër, përfshirë faljen e të gjithë atyre që tentuan grushtin separatist në Katalonjë në vitin 2017.
Ndërkohë, disa burime kanë bërë të ditur se Sánchez është takuar ditët e fundit me bashkëpunëtorët e tij më të afërt për të hartuar një strategji të re mbrojtjeje, edhe një herë të përqendruar në një luftë konsumimi: pasoja e parë e kësaj strategjie ka qenë një fushatë e ashpër shpifjeje personale dhe profesionale kundër gjyqtarit që po gjykon bashkëshorten e tij, Begoña Gómez, një fushatë së cilës iu bashkuan të gjitha mediat që financohen nga qeveria.
Linja tjetër e mbrojtjes së Sánchez është të distancohet nga ata që janë dënuar përfundimisht, siç bëri kur pretendoi se nuk ishte në dijeni të korrupsionit të mikut të tij José Luis Ábalos dhe nuk dinte asgjë për stilin e tij luksoz të jetesës dhe veset e kushtueshme. Megjithatë, është shumë e pamundur që ai të mbajë të njëjtin qëndrim nëse dënohen vëllai ose bashkëshortja e tij.
Njëri prej liderëve të opozitës, Santiago Abascal (VOX), dha analizën më të fortë të situatës në fillim të kësaj jave, duke paralajmëruar se "Sánchez është edhe më i rrezikshëm" ndërsa hetimet gjyqësore përparojnë dhe fillojnë të dalin dënime, si ai i ish-ministrit Ábalos. Sánchez sfidon çdo logjikë politike të njohur në demokracitë perëndimore. Asnjë udhëheqës nuk do të mund të përpiqej të qëndronte në pushtet ndërsa është plotësisht i rrethuar nga hetime të rënda gjyqësore, por ai nuk u bindet rregullave konvencionale të politikës. Sánchez do të jepte dorëheqjen dhe do të shpallte zgjedhje të parakohshme vetëm nëse do të ishte i sigurt se do t'i fitonte sërish. Një skenar i tillë duket i pamundur sot, megjithëse legalizimi masiv i emigrantëve dhe, mbi të gjitha, manipulimi i regjistrit zgjedhor përmes të ashtuquajturit "ligji i nipërve dhe mbesave" – i cili do t'u lejojë të votojnë edhe të huajve që nuk kanë shkelur kurrë në Spanjë – synojnë pikërisht të krijojnë një surprizë elektorale në favor të tij.
Megjithatë, presioni gjyqësor mbi qeverinë mund ta detyrojë atë të largohet më herët. Víctor de Aldama, një nga biznesmenët e hetuar për korrupsion në çështjen që çoi në dënimin e José Luis Ábalos, vendosi që në ditën e parë të bashkëpunonte me drejtësinë për të përfituar një ulje të dënimit dhe po rezulton figura kyçe në rrëzimin e Sánchez, duke ofruar prova dhe informacione të shumta. Sipas vetë Aldama, qeveria fillimisht u përpoq t'i blinte heshtjen me një "shumë marramendëse" parash dhe më pas, kur ai refuzoi, u përpoq ta bënte përgjegjës për të gjithë çështjen. Vlen të kujtohet se, në fillim të hetimeve, Aldama u kërcënua vazhdimisht dhe makina e tij u gjet me xhamat e qëlluar me armë, në një paralajmërim tipik mafioz.
Këtë javë, Víctor de Aldama u tha mediave se në ditët në vijim do të paraqesë prova përfundimtare (duke përmendur konkretisht "një fotografi") që implikojnë vetë Pedro Sánchez në rastet e ndryshme të korrupsionit nën hetim. Vlen të theksohet se, deri më sot, asgjë nga ato që Aldama ka parashikuar ose njoftuar nuk ka rezultuar e pavërtetë: të gjitha janë realizuar pikë për pikë.
Në mes të kësaj situate surrealiste të kapjes së institucioneve në Spanjë, me një qeveri që nuk gëzon mbështetje popullore dhe që ia kushton të gjithë kohën mbrojtjes ligjore, bie në sy heshtja shurdhuese dhe mosveprimi i Brukselit. Ata që shpikën një mijë arsye të paqena për të ndjekur Viktor Orbánin dhe një mijë mënyra për të ushtruar presion që ai të rrëzohej, mbeten çuditërisht të heshtur përballë prirjes së pretenduar autoritare të Pedro Sánchez, korrupsionit dhe përndjekjes së gjyqtarëve dhe gazetarëve. Një pyetje, së cilës askush nuk ka mundur t'i japë përgjigje, po dëgjohet gjithnjë e më shumë në opinionin publik: cili është qëllimi i Bashkimit Evropian nëse nuk bën asgjë për të parandaluar që një nga vendet anëtare të shndërrohet me forcë në një tirani që ngjan njëkohësisht afrikane dhe bolivariane? /Përshtatur nga European Conservative”
Lini një Përgjigje