FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Da Gog e Magog all'Iran moderno.
Le interpretazioni bibliche di Ezechiele vengono utilizzate da influenti reti religiose a Washington.
Profezia e geopolitica si intrecciano nel dibattito sul Medio Oriente.
Per una parte dell'élite politica americana, il conflitto tra Israele e Iran non è visto semplicemente come uno scontro strategico. Alcune correnti influenti lo interpretano come parte di una profezia biblica scritta circa 2.500 anni fa. Negli ultimi due decenni, questa interpretazione apocalittica è entrata sempre più spesso nei dibattiti che riguardano la politica estera degli Stati Uniti.
Al centro di questo fenomeno si trova John Hagee , fondatore dell'organizzazione Christians United for Israel (CUFI), che oggi conta oltre 10 milioni di membri e un budget annuale superiore ai 30 milioni di dollari . Ciò che rende questo caso particolare da analizzare non è la sua dimensione religiosa, bensì la sua influenza tangibile sui processi legislativi ed esecutivi degli Stati Uniti.
L'interpretazione che Hagee e i premillenaristi americani danno ai capitoli 38-39 del libro di Ezechiele merita particolare attenzione. Secondo questa lettura, l'identificazione degli stati moderni con i personaggi biblici è immediata: la Russia come Magog, l'Iran come l'antica Persia, la Turchia e alcuni stati africani come alleati della coalizione apocalittica che attaccherà Israele.
Un elemento meno discusso riguarda il modo in cui alcune correnti evangeliche cristiane negli Stati Uniti interpretano i capitoli 38-39 del libro di Ezechiele. In questa interpretazione, la Persia menzionata nel testo viene identificata direttamente con l'Iran moderno e posta al centro di una coalizione che si scontrerà con Israele in uno scontro finale. Questa interpretazione è stata diffusa per decenni da reti e organizzazioni sioniste cristiane come il CUFI. In questa narrazione, il confronto militare con l'Iran viene trattato non solo come una questione di sicurezza regionale, ma anche come parte di uno scenario profetico che deve realizzarsi.
La comunità accademica internazionale, compresi studiosi di Harvard, Oxford e dell'Università di Sheffield, ha costantemente classificato questo testo come letteratura apocalittica tipica del periodo dell'esilio babilonese. Secondo loro, il "nemico del nord" rappresenta un topos letterario ricorrente, non una previsione geopolitica del terzo millennio. Tuttavia, nelle aule del Congresso, questa delicata distinzione accademica viene spesso soffocata dal peso delle pressioni delle lobby organizzate.
Përtej debatit teologjik, ajo që kërkon vëmendje të veçantë është infrastruktura financiare që e mban gjallë këtë narrativë. Sipas të dhënave të OpenSecrets, CUFI ka shpenzuar afro gjysmë milioni dollarë vetëm gjatë vitit 2025 për aktivitete lobimi. Në një hark kohor më të gjatë, shifrat flashin për mbi 100 milionë dollarë të investuara në ndikimin e politikës së jashtme amerikane.
Po aq domethënës është identifikimi i burimeve të financimit. Donatorët kryesorë të CUFI përfshijnë emra të spikatur nga industria e armëve dhe sektori i sigurisë; aktorë ekonomikë me interes të drejtpërdrejtë në vazhdimësinë e tensioneve ushtarake në Lindjen e Mesme.
Axhenda konkrete legjislative që ata promovojnë përfshin:
Miratimin e Iran Sanctions Enforcement Act, që shtrëngon masat ekonomike ndaj Teheranit;
Krijimin e fondit US-Israel Future of Warfare Act, me një buxhet vjetor prej 50 milionë dollarësh për bashkëpunim në teknologjitë ushtarake të avancuara.
Rasti i ish-sekretarit të shtetit Mike Pompeo ilustron më së miri shkallën e depërtimit të kësaj narrativë në nivelet më të larta të vendimmarrjes. Gjatë vizitës së tij në Izrael në mars 2019, Pompeo deklaroi se Presidenti Trump mund të ishte "dërguar nga Zoti si mbretëresha Ester" për të mbrojtur Izraelin nga kërcënimi iranian. Më herët, në një predikim të vitit 2016, ai i kishte bërë thirrje auditorit të tij të "jetë pjesë e betejës deri në ardhjen e Mbretërisë".
Ish-nënpresidenti Mike Pence, nga ana tjetër, ka qenë folës i rregullt në konferencat vjetore të CUFI-t, duke i dhënë legitimitet institucional kësaj lidhjeje midis besimit apokaliptik dhe politikës së jashtme.
Fenomeni nuk është kufizuar vetëm në elitën politike. Një raport i vitit 2026 nga The Intercept dokumenton mbi 200 ankesa të ushtarakëve amerikanë pranë organizatës Mbrojtja e Lirisë Fetare Ushtarake (MRFF) , ku komandantët e tyre përdorin retorikë të krishterë-zioniste për të justifikuar angazhimet ushtarake ndaj Iranit, duke i cilësuar ato si pjesë të një "beteje mesianike".
Teksti i Ezekielit 38-39 nuk përmban asnjë referencë ndaj shteteve moderne. Persia e lashtë nuk është Irani i sotëm, ashtu siç Babilonia nuk është Iraku kontemporan. Megjithatë, interpretimi që i bëhet këtij teksti nga grupet me ndikim në Uashington ka kaluar prej kohësh kufijtë e teologjisë për t'u bërë pjesë e dokumenteve të lobimit dhe debateve në Komitetin e Senatit për Marrëdhëniet me Jashtë.
Për analistët e marrëdhënieve ndërkombëtare, kjo përzierje mes besimit fetar, lobimit politik dhe interesave ekonomike krijon një dimension të ri në politikën globale. Konflikti në Lindjen e Mesme nuk trajtohet më vetëm si përballje mes shteteve dhe interesave strategjike, por në disa qarqe interpretohet edhe përmes një narrative eskatologjike që i jep konfliktit një kuptim historik dhe teologjik.
Per la politica estera americana, questa realtà presenta una duplice sfida: da un lato, la necessità di preservare le alleanze tradizionali e gli interessi strategici in Medio Oriente; dall'altro, il contrasto a una narrazione che vede il conflitto non come un problema da risolvere, ma come un prerequisito per il compimento di uno scenario predeterminato da Dio.
Nel frattempo, milioni di persone continuano a subire le conseguenze concrete di questo delicato equilibrio tra fiducia, potere e interesse. / Opuscolo
Lini një Përgjigje