FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Marjana Koçeku, la parlamentare che ha recentemente lasciato il Gruppo Parlamentare Socialista, pur unendosi alle proteste cittadine che chiedono la rimozione di Edi Rama dalla carica di Primo Ministro, ha indirizzato una lettera aperta al leader socialista, affermando che non è più in grado di ispirare e che gli albanesi lo vogliono fuori.
"Gli albanesi sono stanchi e non si ispirano più né a lei né alla vecchia classe politica. Questo li ha portati a una profonda crisi di legittimità, che difficilmente potrà essere superata senza conseguenze o concessioni", ha dichiarato Koçek a Edi Rama.
Nella sua lettera, Koçek descrive la protesta come espressione di una rivolta dei cittadini contro la classe politica e come tentativo di ripristinare il senso di appartenenza al Paese. Secondo lei, i manifestanti stanno esercitando un diritto costituzionale e non dovrebbero subire disprezzo o denigrazione da parte delle autorità.
La parlamentare sottolinea che la protesta non è diretta contro gli alleati internazionali dell'Albania, bensì contro un sistema interno che, a suo dire, si fonda sulla paura, sulla servilismo e sull'esclusione dei cittadini dai processi decisionali. Apprezza la resistenza dei partecipanti alla protesta e la considera un segno di consapevolezza civica.
Koçeku si sofferma anche sulla sua esperienza politica, affermando che lasciare la formazione politica di cui faceva parte è stata una decisione difficile ma necessaria. Sostiene che all'interno delle strutture politiche le opinioni divergenti non venivano accettate e che il libero dibattito era limitato.
Nella sua lettera al Primo Ministro, la deputata esprime la convinzione che il governo e la vecchia classe politica abbiano perso la fiducia dei cittadini. A suo dire, lo sviluppo promosso dal governo non è più percepito come tale da una parte della società, citando come esempi l'insoddisfazione generata da diverse questioni di interesse pubblico e ambientale, tra cui i casi di Rrjoll e Zvërnec.
Koçeku sostiene che l'Albania ha bisogno di un modello di sviluppo che rispetti la natura, la proprietà, l'identità nazionale e gli interessi delle generazioni future. Aggiunge che lo sviluppo non può essere considerato un successo se i cittadini sono costretti a emigrare per garantirsi un futuro migliore.
La deputata chiede al Primo Ministro Rama di ascoltare le richieste dei manifestanti e di compiere quello che lei definisce "l'atto politico supremo", ovvero le dimissioni. Secondo Koçek, tale azione sarebbe nell'interesse del bene comune e rappresenterebbe un atto di responsabilità politica nei confronti dei cittadini.
In conclusione della lettera, Koçek ricorda a Rama gli ultimi messaggi che si sono scambiati, in cui la deputata viene avvertita che verrà lasciata sola, sottolineando al contempo che ciò non la spaventa affatto, poiché è conosciuta come "Marjana delle montagne".
" In the last messages we exchanged, you told me that I would be left alone and without trust, and that not even the people of the mountains would care about me anymore. But I am not afraid to walk alone, I am and will remain Marjana of the mountains, and now I have crossed the fence of no return ," she writes.
Known as 'Neomalsorja', Koçeku appeared a few days ago at the civic protest, which was joined by hundreds of Albanians from the Diaspora, mainly from Germany, the United Kingdom and France.
Marjana Koçek's full letter
Open Letter
Prime Minister Mr. Edi Rama
Mr. Prime Minister,
This afternoon is expected to be the 24th day of a protest of tens of thousands of citizens gathered in the square, revolted and tired of the indifference, intoxication and delirium of the power of the entire political class of the country.
The people have asked you for a series of points, which you, in addition to avoiding the confrontation and accountability that is yours as the leader of the state, are unfairly trying to insult, demean, and denigrate, even though they are exercising their fundamental constitutional right: protest.
The Albanian people have deep feelings of gratitude for the USA and this protest is not against them at all, but against the internal system that has been created over decades on fear, servility and alienation of the Albanian being. A system where, despite the initial illusions that were created in me, I did not find myself, at least not as part of a specific party.
This protest, especially since I became a physical part of it, made me realize even more that Albanians, finally, are considering their homeland as their homeland; they are seeing their country as a livable space, where they should return and not as a land from which they should leave. I admire their resistance, it shows that we have someone to serve!
The Albanian people are attempting to move from minority to sovereignty, to express their suppressed will and, after so many years, to realize the transition from personal consciousness to collective consciousness, which carries deeply and purely within itself all three eras of humanity.
Mr. Prime Minister, the new generation, to which I belong, is not intimidated like our parents' generation, which often accepted humiliation and was blackmailed by the need to survive. This generation is without complexes and seeks to manifest its energy and freedom without becoming a tool or a shadow of power.
My entry into politics was a decision that took me time to find the courage to take that step, but leaving the formation that you built and that is today in a deep intoxication of power, took me even longer until I found the courage to make it happen.
Albanians are tired and no longer inspired by you or the old political caste. This has led them to a deep crisis of legitimacy that can hardly be overcome without consequences or concessions.
Ndërtimet, për të cilat qytetarët nuk u pyetën kurrë, i bajnë hije edhe tokës edhe qiellit. Mohuesit e rimohuesit e këtij vendi i kanë shndërrue në nji përzimje pa identitet dhe duket sikur shtyjnë njani-tjetrin me brryla. Prandaj me të drejtë, nuk besohet ma në zhvillimin që ju proklamoni.
Përçmimi i revoltës së njerëzve të thjeshtë dhe kauzave si ajo e Rrjollit, Zvërnecit e shumë të tjerave në kohë, kanë ndërtue nji ngrehinë pakënaqësish që vështirë të shembet ma.
Për ata që pyesin pse nuk fola ma herët, përgjigjja nuk kërkon shumë kohë. Drejtuesit e grupit që lashë pas nuk e pranonin mendimin ndryshe, as debatin, as ndjeshmëninë morale. Madje ata me çdo mjet përpiqen t’ia marrin frymën edhe tentativës ma të vogël për me qenë ndryshe, a me mendim të lirë.
Jam e bindun se me botëkuptime tëhuajsuese nuk mund të ndërtohen realitete të sigurta për të ardhmen. Prandaj asht koha të kalojmë nga ndërtimi i projekteve 3D te ndërtimi i nji botëkuptimi tjetër, ma autentik, të cilin kjo protestë po e mbjell dhe po e udhëheq ma së miri, nji botëkuptim ku i hueji nuk trajtohet ma mirë se i joti, nji mendësi që i lejon shqiptarit me qenë zot në shtëpinë e vet.
Anmiqtë e vendit tonë nuk kanë qenë thuejse kurrë të jashtëm, ashtu siç po përpiqeni edhe ju t’i pikturoni, por kanë qenë ma së shumti të mbrendshëm, të strukun mirë, të kollarisun dhe të kapluem nga dalldia e pushtetit dhe shkëputja nga realiteti.
Zoti Kryeministër, nji zhvillim asht i mirë vetëm kur u shërben njerëzve të vet dhe kur i mban ata në mirëqenie, pa qenë të detyruem të bahen emigrantë në tokë të huej e turistë në vend të vet. Përndryshe, ky zhvillim bahet i dhunshëm, nëse të detyron të harrosh se kush je e se kujt i përket.
Shqiptarët nuk kanë nevojë medoemos për të huejën; ata kanë nevojë për një realizëm dhe për nji zhvillim që respekton natyrën, pronën, përkatësinë tonë, vlerat dhe mbi të gjitha për një zhvillim që nuk mohon parimin e solidaritetit me brezat e ardhshëm. Ata kanë nevojë për njerëz që i përfaqësojnë me ndërgjegjen e së nesërmes.
Si deputete e kam pa nga afër dhe jam e bindun se edhe nji pjesë e madhe e elitës politike nuk ka ma besim te ju, por guximi për me u rrëfye dhe për me veprue mund të lypin edhe pak kohë.
Njerëzit munden me rrokë nji ideologji të caktueme në masën që ajo u garanton nji perspektivë individuale dhe nji siguri kolektive. Sot n’Shqipni të dyja këto po çalojnë thellësisht.
Ditë mbas dite shqiptarët në shesh dhe ata që i mbështesin prej larg po japin mesazhin se nuk janë nji popull i ndaluem dhe nuk pranojnë ma të jenë të harruem. Kjo protestë asht nji lumë i rrëmbyeshëm që rrjedh në lëkurën e historisë dhe që nuk pranon ma të trajtohet sikur nuk shihet dhe nuk ndihet.
Mosmarrëveshja mes shtetit dhe kombit çon në shkelje të randa të moralit, në aleanca pa parime, në hedonizëm të verbët dhe në fund në nji kulm të ri të së keqes: përqeshjen e Shqipnisë. Dhe ky pokerizëm që po i bahet vendit tonë, po na shpie qorrazi nëpër natë drejt përplasjes me ajsbergun.
Avete ancora tempo per fermare tutto questo. Per abrogare le leggi clientelari e di favoritismo, per pensare alla Repubblica e al popolo albanese, che ha visto e sofferto abbastanza e che ora merita di essere rispettato e protetto.
So che avete molti punti in comune, ma so anche che il primo ministro non è un servo di Dio. Se il divino non chiede mai legittimità, il primo ministro la richiede periodicamente. E se volete che la legittimità venga ripristinata, allora ascoltate la piazza. Ascoltate la voce del vostro popolo.
Non è compito del governo rendere felice l'uomo, ma creare le condizioni affinché egli sia felice. I manifestanti non sono né libertini né giacobini; sono albanesi coscienziosi che hanno deciso di tornare al loro paese, a se stessi e alla loro dignità.
Se volessi il meglio per te, ti augurerei meno potere e più nobiltà. Questo può essere raggiunto solo se compirai il tuo ultimo atto politico: quello delle dimissioni.
So che questa decisione richiede sensibilità morale, nobiltà politica e soprattutto patriottismo. Spero che tu possa trovare queste virtù al più presto, in modo da poter lasciare con dignità il Paese che gli albanesi ti hanno donato. Per questo, hai ancora tempo.
La piazza grida con la voce delle Eumenidi. Sta dando al governo l'opportunità di imporre la giustizia. Pertanto, come membro del Parlamento e come cittadino della Repubblica d'Albania, vi esorto ad agire in nome del bene comune; in nome di ciò che è e non di ciò che pensate che sia; a ricompensare gli albanesi con le vostre dimissioni.
Negli ultimi messaggi che ci siamo scambiati, mi hai detto che sarei stata lasciata sola e senza fiducia, e che nemmeno la gente di montagna si sarebbe più interessata a me. Ma non ho paura di camminare da sola, sono e rimarrò Marjana delle montagne, e ora ho oltrepassato la recinzione, senza tornare indietro.
Marjana Koceku
Ramo, F*CK YOU!
Politika shqiptare ka një zakon të vjetër: sa herë shfaqet një figurë e re me ngarkesë emocionale, mediatike apo simbolike, vërsulen shumë njerëz për ta përdorur si armë kundër kundërshtarit të radhës. E pamë me Rudina Hajdari. U ngrit në qiell nga shumë analistë, politikanë dhe media, jo domosdoshmërisht sepse besonin tek ajo, por sepse u shërbente për betejat e tyre të momentit. Kur mbaroi dobia politike, të njëjtët njerëz që e duartrokisnin u zhdukën dhe e lanë vetëm. Sot pothuajse askush nuk flet më për të. Prandaj jam gjithmonë skeptik kur shoh entuziazëm të tepruar për figura të reja. Shpesh pas brohorimave nuk fshihet mbështetje e sinqertë, por interesi për t’i përdorur si simbol, si flamur apo si mjet presioni ndaj dikujt tjetër. Fatkeqësisht, ata që paguajnë çmimin janë vetë personat që besojnë se po ndërtojnë një karrierë politike, ndërsa në të vërtetë po përdoren në një lojë shumë më të madhe se ata. Historia politike shqiptare është plot me njerëz që u shpallën “shpresa e kombit” për disa muaj apo disa vite dhe më pas u harruan pa asnjë mëshirë. Kjo është arsyeja pse vlera e një politikani nuk matet kur e duartrokasin turmat apo mediat, por kur arrin të mbijetojë politikisht edhe pasi fiket zhurma, kamerat dhe interesat e atyre që e përdorën.
E para hajdari eshte shembull i gabuar se ka formim difektoz e te mos flasim per origjinen. E dyta kjo vajze nuk eshte ne fazen e te qenit prurje por ate te ripozicionimit politik. E treta shkruan pa shprese e ndoshta nga zhgenjim personal - zakoni i vjeter shqiptar i te ngaterruarit te qendres se botes me unin…
Largohu Rama na zhgenjeve te gjitheve. Je turp i PS largohu nje ore e me pare.
te lumte moj vajze. Njeriuu eshte i qete kur ben detyren e per me teper ne emer te popullit.
Bravo!
Ke te drejte,Shqiptaret frymezohen nga ti. Shkelqen me intelekt dhe drejtshkrim.Po na e pershtiros Shqipen me dialektin tend katunar. Shiko a te polli dhija e mos u merr me punet e Shqiperise.Deri dje se dinim nga ishe sot paske kaluar gardhin e po na ndricon me vizione. Vjen nga hici ne hiç do shkosh. Te rroft bagetija Shqiperine ka kush e udheheq.
Ajo duhet te ishte shqipja zyrtare po mos te ishte per gjakprishurit zagare te kuq si puna jote
Gjuhen letrare nuk e zgjodha une, por e mesova ne shkolle, pavaresisht dialektit ne shtepi.Nese eshte bere ndonje pune e mire ne kohen e Enverit eshte shqipja e njesuar. Sikur cdo katunar nga Jugu ose Veriu te shkruante( se e folura eshte ne rregull) ne dialekt do ishte vec percarese per Shqiptaret. Prandaj nuk zeme vend e kemi rrumuje here mbas here se cdo lloj trapi mendon qe ka te drejte edhe kur shteti funksionon. Thjesht duhet toleranz e kulture demokracije.( qe kete skemi ku ta gjejme kur te gjithe shajne me rob shpije thjesht se mendojme ndryshe)
Shume dinjitoze kjo vajza qe nuk e njoh. Mgjse me kaq langaraq sa eshte km, cdo njeri dukej sh dinjitoz e me integritet. Ky palaco mbetet rrezik dhe fatkeqesi kombetare.
Ca mban kjo toke!!!! Shikoheni si flet kryem vendit.
T’u desht shume kohe per t’a njohe KARAXHOZIN kryemut edvin??!!….. E po ….ma mire vone se kurr!!!
Kam miq e më shumë se miq nga Mirdita e deri në Dukagjin por zonjës duhet me i tërheq pak vrejtje. Si fillim njëherë kjo për rrespekt të popullit ,kushtetutës e gjuhës së bukur SHQIPE , të filloj të na shkruaj në gjuhën letrare.Boll mo me dialektizma e krahinore se i doli boj ksaj dhisë së maleve.mue ,ktue ,revoltuem etj etj etj. Mos i jep kaq rënsi vetes o “keç i njomë” në politik.
…sa ata te sufllaqeve si ti jane cjeper ne fakt
te gjithe komentuesit e mesiper o i dashur pamflet i ke antishqiptaret me te medhej pas albin kurtit
Ik mor pjelle pa identitet se ti s’di c’eshte shqiptaria
Kesaj ia kane vene emrin gabim duke e lartesuar ne kulm me emrin "Malesore" ne vend qe ta therrisnin maloke shpelle.