FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Le accuse che circolano suggeriscono che Trump potrebbe non essere entrato in guerra con l'Iran di sua spontanea volontà, ma sotto una forte pressione politica e di sicurezza. Si parla di un clima di paura, di episodi sospetti e di influenze da parte di diversi attori che potrebbero averlo spinto verso questa decisione. Tuttavia, non ci sono prove pubbliche inequivocabili e non è chiaro se si tratti di una pressione reale o di un'interpretazione distorta della situazione.
Joe Kent, l'ex capo dell'antiterrorismo statunitense che si è dimesso due settimane fa perché contrario ad attaccare l'Iran, è stato coraggioso. In una lettera aperta, ha spiegato che il suo Paese era stato trascinato nella guerra sotto "pressione di Israele e della potente lobby" che promuove gli interessi israeliani negli Stati Uniti, senza motivo, poiché a suo dire Teheran non rappresentava una minaccia.
Altrettanto significativa è stata la sua dichiarazione in un'intervista con Tucker Carlson, in particolare la rivelazione sull'uccisione di Charlie Kirk, che ha definito una "esecuzione pubblica". Secondo Kent, ciò è avvenuto poco dopo che Kirk aveva dato un contributo fondamentale per impedire il coinvolgimento degli Stati Uniti nella guerra contro l'Iran lo scorso giugno.
Questo impegno è stato notato personalmente anche da Kent, il quale ha affermato di aver incontrato Kirk alla Casa Bianca poco prima del colloquio con Trump. Durante l'incontro, il giovane politico lo ha fortemente esortato a impegnarsi per prevenire la guerra.
Nell'intervista si accenna anche all'ostruzione delle indagini dell'FBI sull'omicidio di Kirk, che, secondo Kent, ha impedito di seguire le "tracce" relative a una possibile pista estera.
Questi sono stati gli elementi che hanno ricevuto maggiore attenzione. Meno discusso è stato un aspetto forse più importante dell'intervista. Alla fine, Carlson ha posto questa domanda: " Mi è stato detto che il capo della sicurezza di Netanyahu è stato colto due volte dai servizi segreti mentre piazzava un ordigno nel veicolo di emergenza della sicurezza presidenziale. Non so se sia vero, ne ha sentito parlare? ".
" L'ho letto sui media ", rispose Kent, " non so se sia vero. Ma ricordo che un giorno il presidente, il vicepresidente e alcuni membri del governo andarono a cena a Washington, e i manifestanti di Code Pink lo sapevano, tanto da aver prenotato un tavolo lì vicino ."
" Non è facile. Dovevano sapere dove effettuare le prenotazioni e probabilmente includevano anche il ristorante. Per me, questa è una sorta di dimostrazione di forza: un modo per dire 'Posso contattarvi quando voglio'. Tutto è andato bene, perché sappiamo che Code Pink non avrebbe fatto nulla. Ma dimostra che ci sono seri problemi di sicurezza ."
“Më pas, disa javë më vonë, një polic i armatosur jashtë shërbimit, që nuk ishte pjesë e eskortës së presidentit, iu afrua presidentit dhe i shtrëngoi dorën. Ndoshta ishte thjesht një patriot që donte ta takonte personalisht”.
“Por çfarë do të thotë kjo? Trump është shumë inteligjent… kështu që kur sheh probleme me sigurinë personale, kur sheh çfarë ndodhi në Butler dhe përpjekjet e tjera për ta vrarë…”
“Shikoni çfarë ndodhi me Charlie Kirk. Mendoj se është e arsyeshme të supozohet se diku në mendjen e tij ai mund të ketë menduar: ‘Ndoshta nuk kam zgjedhje. Ndoshta mund të më dëmtojnë mua ose familjen time. Dhe nëse nuk mund të garantojnë sigurinë time…’”
“Besoj se Trump është shumë i guximshëm dhe nëse bëhej fjalë vetëm për sigurinë e tij personale, nuk do t’i interesonte. E kemi parë këtë në Butler. Por ai e do familjen e tij dhe ajo është e madhe. Pra, diku në mendjen e tij duhet të ketë menduar: ‘Nëse nuk mund të garantojnë as sigurinë time, çfarë ndodh me familjen time?’”
“Pra, ndoshta presidenti, për çështjen e Iranit, është ndikuar nga ajo ‘kuti rezonance’ që përshkrova më parë dhe për këtë arsye kemi arritur në këtë pikë. Por ekziston edhe mundësia që të ketë element presioni, frikësimi apo diçka e ngjashme që po ndikon në vendimmarrjen e tij”.
Kjo linjë shpjegimi përputhet me atë të Max Blumenthal, sipas të cilit Izraeli dhe FBI kanë ndikuar te Trump duke e bindur se Irani donte ta vriste, duke i atribuar Teheranit dy atentatet e dështuara dhe madje duke krijuar skenarë të rremë për këtë qëllim. Sipas kësaj teze, ai u bind se Irani “po e ndiqte me skuadra atentatorësh shumë të trajnuar”.
Një interpretim i tillë presupozon se Trump është i paditur dhe injoron elemente që dolën nga hetimet e atentateve, të cilat sugjeronin pista të tjera (si rasti i atentatorit të dytë që kishte rekrutuar mercenarë për Ukrainën).
Më e mundshme është që Trump, megjithëse i paqëndrueshëm, e ka kuptuar natyrën e këtyre manipulimeve dhe i ka lidhur ato me episodet e sigurisë të përmendura nga Carlson dhe Kent, duke kuptuar se është në shënjestër – por jo nga Irani.
Kjo ndihmon për të shpjeguar deklaratat kontradiktore të Trump për luftën: ato mund të pasqyrojnë një gjendje konfuzioni, por edhe një përpjekje për të krijuar një mjegull informacioni mbi qëllimet e tij reale, siç është analizuar edhe nga Haaretz.
Nëse kjo strategji funksionon, lufta mund të përfundojë. Në të kundërt, sa më shumë të zgjasë konflikti dhe sa më shumë të dëmtohen tregjet amerikane dhe ato perëndimore, aq më shumë presion do të krijohet për një ndryshim kursi.
Tuttavia, resta il fatto che se Trump si è ritrovato in questa situazione, ciò è dovuto anche ai suoi errori e alla decisione di circondarsi di figure neoconservatrici, escludendo le voci più critiche all'interno dell'amministrazione. Secondo Kent, sono state proprio queste figure più razionali, escluse dal processo decisionale che ha portato alla guerra, a essere state messe da parte.
Kent ha rilasciato un'altra dichiarazione forte: ha affermato che, al fine di ottenere un cambio di regime in Siria nell'interesse di Israele, gli Stati Uniti hanno sostenuto Al-Qaeda e l'ISIS. Un'affermazione nota in alcuni ambienti, ma che assume un peso nuovo quando viene pronunciata da un ex capo dell'antiterrorismo statunitense.
Secondo il testo, non sorprende che l'FBI abbia avviato un'indagine su di lui. / Adattato da "Inside Over"
Mendoj se Trumpit I ka dale situata jashte kontrolli. Mentoret e tij fillimisht i thane te shantazhonte europianet,nepermjet daljes nga Nato,keto te fundit po tregohen shume te kujdesshem edhe pse ne gjendje te veshtire per shkak te luftes ne Ukraine.. Me pas aktrimi me Zenenskin ne shtepine e Bardhe, qe mendoj nuk ka ndodh kurre nje skene aq e random ne ate zyre ndonjehere.Kulmi ishte takimi ne Putinin ne Alaske,e priti nje kriminal ne tapet te kuq dhe parade me avione F22 e B2. Me pas vrablne Kirk liderin e Mages qe e kishte ndihmuar fitoje zgjedhhet presidenciale ,sipas zerave ky ishte kunder luftes ne iran.Nxori lot krokodili dhe tha do te nxis Kash Patel te FBI ta zbuloje sa me shpejt ngjarjen dhe autorin. Siç po resulton paska punuar kunder zbulimin te vrasjes se shokut te tij. Ne pas u mor ne Maduron edhe pse ky eshte nje kriminel por nuk eshte se rregullon gje pasi ne Venezuele pothuajse te gjithe si Maduro jane. Ne vijim Mentoret e vune para faktit te kryer duhet sulmuar irani, pa njoftuar aleatet e europes dhe vrasin iderin Kamenei medemek do rrezohet regimi. Ne fakt Kamenrin e vrane por regjimi vazhdon. Kostoja e luftes vazhdon. Europe's nuk Pinkerton ndihme por vazhdon ta santazhoje pa pike educate duke I intimiduar,pavaresisht se nuk I pyeti. Por hjendja e tij ku eshye futur po rendohet me shume . Duket se ne keto levizje I ka futur probleme vetes, por ka lehtesuar ne nhe fate mase Putinin. Kaq I dobet edhe Trump qe e kane futur ne kete qorrsokak apo ka ndonje surprise strategjije per luften?