TAGS-AT E JAVËS

Editorial2026-03-02 11:06:00

Why did the "peacemaker" Donald turn into a man of war?

Shkruar nga Gjergj Zefi
Why did the "peacemaker" Donald turn into a man of war?
Donald Trump /

Operations in Venezuela and Iran as part of the plan to close Beijing's energy 'sarachinesque'; how much does our region risk in the new clash of superpowers?

Donald Trump came into his second term in the White House with a promise of world peace, and even persistently sought the Nobel Prize from the Norwegian Academy, becoming very upset when it was not awarded to him.

In successive appearances, he pompously announced that he had ended 8 wars, often confusing the countries of the world, including Albania.

A blunder that even our foul-mouthed prime minister made fun of, earning the ire of the orange-haired man's entourage who leads the most powerful country in the world.

Later, right at the end of his first year at the helm of the White House, with the operation to arrest Nicholas Maduro, a belligerent Trump emerged, who spoke more and more about "wonderful and terrifying weapons" and about victims considered "collateral damage." Such as the killing of 32 Cuban soldiers guarding the President of Venezuela on the night of January 3. To come to the B2 attacks on the Iranian bunker north of Tehran, and on Saturday to the massive and precise operation to assassinate the head of the Iranian regime, Ayatollah Ali Khamenei, along with Iran's military and intelligence dome.

What does this war of Donald Trump really entail and what consequences will it have in the world, and how will its reaction manifest itself in our region, including Albania?

Donald Trump did not come to power in his country thanks to his political skill and dexterity. He is part of a very powerful and important lobby in the upper echelons of US industry and finance.

Who, whether for the first time in 2016 or for the second term in 2020, prepared in-depth and very precise strategies on how they would achieve victory and what they would do if they came to power.

In the last election, the conservative Heritage Foundation, funded by Silicon Valley corporate bosses, published the strategic platform: "Mandate for Leadership: The Conservative Promise," which outlined what President Donald Trump would do in his second term.

Votes from the lower strata of society, such as the residents of the deindustrialized "deep America", or even many immigrant communities in the US, were essential to win. So the bait of "world peace" and the closure of America in its "shell" was played on. This maneuver was done to show that the new political class is against the old liberal caste that has launched wars and worked against ordinary people.

This entire narrative was a facade, because in reality, the most important policy in the US is made by its federal apparatuses. At the top are the State Department and the Pentagon, then the CIA, etc., etc.

Shtetet e Bashkuara, edhe pse hiqen si një vend kapitalist me më pak ndërhyrje shtetërore, kanë administratën federale më të madhe në botë.

Janë rreth 5 milionë persona, të paguar në agjencitë federale, dhe pjesa më e madhe e tyre janë mendje të mprehta dhe studiues eremitë, që hartojnë plane afatshkurtëra, afat mesme apo afatgjata të jetës së Perandorisë më të madhe në botë.

Janë këta aparate, të cilat prej më shumë se një dekade e gjysëm kanë përcaktuar se rreziku më i madh, apo sfiduesi kryesor i SHBA është Kina. E cila ka arritur me shpejtësi të bllokojë fuqinë imperiale të Amerikës, aq sa të gjithë po flasin për ditët e fundit të saj.

Masat e ndërmarra nga Presidenca Trump për të ndalur rrezikun e Kinës morën një fuqi të madhe që nga takimi me Vladimir Putin në bazën ushtarake të Anchorage në Alaskë.

Në atë takim është joshur Putin për t’u shkëputur nga varësia ndaj Kinës, duke i dhënë mundësi për të ruajtur fuqinë e dinjitetin.

Dhe për të sulmuar një armik, lëvizja kryesore është ndërprerja e rrugëve dhe mjeteve të furnizimit.

Operacioni në Venezuelë ishte një goditje tipike kundër Kinës, pasi e gjithë nafta e Maduros shkonte në perandorinë aziatike. Madje një natë para se të kapej Maduro, sapo kishte pritur një delegacion të lartë kinez. Me operacionin në Venezuelë, kufizohet influence kineze në Karaibe, Panama e mbi të gjitha në Meksikë, e cila është një partner i ngushtë i Kinës.

Nga ana tjetër, tërheqja e Pakistanit në gjirin e Bordit të Paqes është një tjetër lëvizje, e cila ka nisur herët, që në kohën kur atje u dërgua ambassador Donald Lu, për të bërë ‘çorap’ udhëheqjen pro kineze.

Disa ditë para ndërhyrjes në Iran, Pakistani sulmoi Aftanistanin, vendin të cilin SHBA ja dorëzoi Pekinit, pasi ky i fundit hipotekoi rezervat e mineraleve të rralla të vendit të egër, por edhe siguroi udhëkryqin e rrugëve energjetike.

Ndërkaq, vrasja e Ali Khameneit, përveç një lëvizje në shumë drejtime, synon bllokimin e partneritetit me Kinën. E cila merr çdo ditë nga Irani 10 milionë tonë fuqi naftë, një sasi gjigande, e domosdoshme për industrinë teknologjike kineze.

Trump, me këto lëvizje synon të vërë në kontroll burimet e rëndësishme të makinerisë gjigande kineze, e ta kondicinojë sa më shumë saraçineskën e rivalit të tij.

Por a mund t’ja arrijë?

A do të sjellin këto operacione që ndërmori objektivin që synon?

Pikërisht kjo është enigma, pasi vrasja e Khameneit mund të sjellë në Iran një kaos të madh, dhe Garda Revolucionare që mund të marrë në dorë pushtetin, mund ta radikalizojë edhe më shumë gjendjen. E vendi mund të përfshihet në një kaos siç ndodhi me Lindjen e Mesme gjatë periudhës së “Pranverës Arabe”. Ku rënia e diktatorëve nuk solli asnjë pasojë pozitive për botën, madje e përkeqësoi.

Edhe atëherë, Obama kishte të njëjtin synim, të dobësonte Kinën, pasi Rusinë me një arrogancë imperiale e quajti “fuqi rajonale”.

On the other hand, China will not sit idly by, it will respond with its "soft" methods, using money and influence everywhere. As it has done in the Balkans; in Serbia, North Macedonia, Montenegro, but also in Kosovo and Albania. Where there are strong centers of influence.

Meanwhile, we also have the Iranian opposition to the Mujahideen, that of Miriam Rajavi, which is one of the allies of the West.

The cyber fury against Albania was not accidental, as was the operation of some media circles, "analysts" and "professors" who have filled the televisions, and who exalt Iran and China and attack the "falling" America./ Pamphlet

donald njeriu i luftës paqebërësi

4 Komente

  1. H
    Hari

    Po keshtu ndodh gjithmone,nuk e dini kete,kush eshte ne opozite do "beje"cfare s'ka bere mazhoranca,sa te marrin pushtetin,pastaj pesojne humbje kujtese dhe trampi do jete shkaterruesi I amerikes,ai do e fundosi ameriken nje here e mire!

    1. A
      A. Baçe

      Artikull brilant, analizë që nuk e gjen as tek Guardian as Washington Posti

      1. A
        Arben

        Para se te me vriste, e vrava une ate tha me kapadaillek Trump. Tentoi dy here te me vriste, per tu hakmarre ndaj vrasjes se Kasem Sulejmanit. Edhe kur sulmoi para 8 muajsh bunkeret atomik Trump e paralajmetoj se e dinte ku fshihen Kamenej, por kishte refuzuar sherbimet Izraelite per ta vrare. Kush ja dha kete informacion te sakte Trump se Kamebej donte ta vriste? MOSAD apo FSB.Apo te dyja per te qene me e besueshme.

        1. T
          Tony

          MOSAD eshte pjelle e KGB dhe pike.

          Lini një Përgjigje

          Editorial