FLASH
Shkruar nga Guillermo Abril
Through unprecedented military diplomacy, Pakistani Field Marshal Asim Munir is playing the role of a bridge between Washington and Tehran. This veteran of the secret service has managed to gain the trust of Donald Trump, becoming the main actor aiming to avoid a global conflict in the Middle East...
On April 21, shortly before the end of the ceasefire between the United States and Iran, Donald Trump announced a new extension on social media. In his message, he highlighted key figures who worked hard to avoid an escalation of violence:
"At the request of Field Marshal Asim Munir and Prime Minister Shehbaz Sharif of Pakistan, we have been asked to suspend our attack on Iran until their leaders and representatives reach a joint proposal."
Munir is often described as Pakistan's true "strongman." He represents the most influential military figure in a country where the army wields a decisive weight over political life. Various analysts warn of a slide towards a hybrid regime, where de facto control is exercised by the armed forces.
However, his ability to gain Trump's trust, while maintaining open channels of communication with Iranian authorities, has placed this career officer and veteran intelligence officer at the epicenter of negotiations of global significance.
If Pakistan has emerged as an unexpected mediator, Munir is undoubtedly the main architect of these talks. From his strategic position, he has managed to build solid relationships with both antagonistic parties.
He is among the few officials who enjoy the privilege of visiting both capitals, conveying direct and confidential messages. He personally received US Vice President JD Vance at the airport for the first round of peace talks in Islamabad.
However, after the failure of the initial round and pending the results of the second phase, it still remains unclear whether he will triumph where traditional diplomacy has repeatedly failed.
Born in 1968, Munir is the descendant of a family with educational and religious values, being the son of a teacher and an imam. He distinguished himself early in the Officers' School, where he was awarded the "Sword of Honor" as the most excellent student.
After serving in the infantry, he furthered his studies at the National Defense University and at prestigious military institutions in Japan and Malaysia. During his time as a military attaché in Saudi Arabia, he memorized the Quran, earning the respected title of “Hafiz.”
Në vitin 2017, Munir u emërua Drejtor i Inteligjencës Ushtarake dhe vetëm një vit më vonë mori drejtimin e shërbimeve të inteligjencës. Ndonëse u largua përkohësisht nga ky post, në vitin 2022 ai u emërua Shef i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë, pozicioni më i lartë vendimmarrës për sigurinë dhe politikën kombëtare.
Kjo ndodhi në një periudhë tensionesh të larta pas atentatit dhe burgosjes së ish-kryeministrit Imran Khan. Në vitin 2024, Pakistani, si fuqi bërthamore dhe vendi i pestë më i populluar në botë, u përball me një krizë të rëndë ekonomike, ndërsa zgjedhjet shënuan rikthimin e familjes Sharif, fakt që konsolidoi më tej pushtetin e Munir-it mbi shtetin.
Afrimi i tij me Donald Trump ka ecur paralelisht me ngjitjen e tij në hierarkinë ushtarake. Pas konfliktit të shkurtër me Indinë në maj të vitit 2025, ai u portretizua si heroi i një fitoreje vendimtare. Për rrjedhojë, ai u promovua nga gjeneral me 4 yje në gradën e lartë të Feldmarshallit, duke u bërë i pari që mban këtë titull që prej vitit 1959.
Sipas analistit Qamar Cheema, ky ishte momenti kur presidenti amerikan kuptoi peshën reale të Munir-it. Një muaj më vonë, Trump e ftoi atë në Shtëpinë e Bardhë, duke shënuar një precedent historik ku një komandant ushtarak pritej me nderime shtetërore pa qenë zyrtarisht kreu i shtetit.
Në atë takim, krahas temave gjeopolitike, u diskutua për tregtinë, zhvillimin ekonomik dhe teknologjitë e reja si kriptovalutat. Pas këtij takimi, Trump deklaroi se pakistanezët e njohin Iranin “më mirë se kushdo tjetër”.
Kjo qasje e re e Uashingtonit ndaj Islamabadit, përfaqëson një gërshetim të interesave gjeopolitike me ato të biznesit. Një shembull konkret është marrëveshja për rindërtimin e Hotelit Roosevelt në Manhattan, pronë e Pakistanit, me një vlerë prej afro 1 miliard dollarësh.
Negociatat u udhëhoqën nga i dërguari special i Trump, Steve Witkoff, i cili njëkohësisht drejton bisedimet për paqe dhe projektin për rindërtimin e Gazës, ku Pakistani ka premtuar një kontribut të konsiderueshëm financiar.
Më 15 prill, Marshalli Munir mbërriti në Teheran me uniformë ceremoniale dhe shkopin e komandës, simbol i autoritetit të tij, për të bindur udhëheqjen iraniane që t'u kthehej bisedimeve.
Ndërmjetësimi i tij ishte vendimtar për sigurimin e një armëpushimi, në një kohë kur kërcënimet e ndërsjellta për shkatërrim ishin në kulmin e tyre. Gjatë qëndrimit 3-ditor atje, ai zhvilloi takime të nivelit të lartë me udhëheqësit politikë dhe ushtarakë iranianë, duke mbrojtur domosdoshmërinë e dialogut për një paqe rajonale.
Pakistani ka një interes ekzistencial në këtë stabilitet, sepse ndan një kufi të gjatë me Iranin por edhe lidhje të thella historike e fetare. Profesori Aqil Shah, vëren se Munir tashmë vepron si kreu de facto i ekzekutivit dhe arkitekti i diplomacisë pakistaneze.
A constitutional amendment in November 2025 gave him control over all branches of defense and lifelong immunity. Although the final outcome of the negotiations remains uncertain, analysts agree that the fact that the parties are communicating is an undisputed success of Munir's military diplomacy.
As Cheema puts it: "Pakistan's task is to keep hope alive and overcome deep mistrust. Now, the burden of decision-making rests with the parties themselves."/ Pamphlet from "El Pais"
Lini një Përgjigje