FLASH
Shkruar nga Miles Taylor
Former chief of staff at the US Department of Homeland Security, Miles Taylor, argues that the senator's sudden death requires a full federal investigation. Although preliminary medical findings point to natural causes, propaganda videos and open threats from Iran and Russia raise serious doubts. According to him, a full investigation into the incident is necessary to prevent future attacks by geopolitical rivals.
I was a longtime critic of the late Senator Lindsey Graham, who I believe betrayed his own values to win the approval of Donald Trump. However, I think the suspicious circumstances surrounding his sudden death — coupled with his prominent role in some of the world’s most dangerous conflicts — are enough to warrant a full government investigation.
To be clear from the outset: there is no evidence of any malicious interference so far. Preliminary findings from the Washington medical examiner point to a ruptured aorta caused by chronic heart disease - a silent killer that often strikes without warning.
Graham's own father died of a heart attack in his sleep at the age of 69. It's entirely possible that natural causes were the whole story. But just hours after the 71-year-old passed away, something extraordinary happened. A propaganda outlet affiliated with the Iranian government appeared to claim responsibility for the event.
The account shared a video created with Lego-style artificial intelligence that showed a hooded figure sneaking into the senator’s home at night and causing him a fatal heart attack, eerily depicting how Graham died. The video ends with the name “Lindsey” being erased from a kill list, with another name visible below it. The video asks who is next. Meanwhile, state television anchors smile as they break the news of his death.
On Monday afternoon, two days after the senator's death, FBI agents descended on his Capitol Hill home. Witnesses described at least five agents entering and leaving the residence, some wearing latex gloves, as investigators questioned neighbors.
FBI Director Kash Patel said the bureau has made every necessary resource available to the investigation, although a law enforcement source insists that nothing so far suggests any crime.
Drejtori i FBI-së i emëruar nga Trumpi - një person që unë gjithashtu e kam kritikuar shpesh - bëri këtë herë gjënë e duhur. Kur kundërshtarët e Amerikës festojnë hapur vdekjen e një senatori dhe lënë të kuptohet se kanë gisht në të, një hetim serioz dhe transparent është i domosdoshëm për ta përjashtuar këtë mundësi në mënyrë të plotë dhe të besueshme.
Graham ishte lobuesi kryesor i luftës me Iranin. Ai ishte në mesin e një grupi të vogël amerikanësh që mbajnë përgjegjësinë më të madhe për trazirat më të rënda në atë vend që nga revolucioni i vitit 1979. Ai kërkoi masa më agresive dhe punoi për të bindur administratën që të mos tërhiqej nga konflikti.
Si kundërpërgjigje, Teherani e vuri atë drejtpërdrejt në shënjestër dhe e kërcënoi me vrasje duke ia përmendur hapur emrin. Vetëm pak ditë para se të vdiste, Graham po i shpërfillte publikisht këto kërcënime në rrjetet sociale.
Ndoshta këto tallje janë thjesht mburrje, një propagandë oportuniste për të marrë meritën e një vrasjeje që Teherani nuk e kreu kurrë. Por kur një fuqi e huaj armiqësore, e cila ka kërcënuar hapur se do të vrasë një senator amerikan në detyrë, publikon një video ku lë të kuptohet se bëri pikërisht këtë, e vetmja përgjigje e duhur është një hetim i përmasave të mëdha.
Dhe Irani nuk ishte i vetmi që e donte Grahamin jashtë loje. Rusët kishin vite që dëshironin mënjanimin e tij. Graham vdiq rreth një ditë pas kthimit nga Kievi - vizita e tij e dhjetë në Ukrainë në kohë lufte - ku qëndroi krah Volodymyr Zelensky-t, vizitoi një fabrikë dronësh dhe njoftoi se Shtëpia e Bardhë më në fund kishte rënë dakord të mbështeste projektligjin e tij të sanksioneve.
Ky ligj do t’i jepte presidentit Trump fuqi të reja e të jashtëzakonshme për të ndëshkuar vendet që financojnë makinerinë e luftës së Moskës. “Kjo do të thotë se do të bëhet ligj”- deklaroi Graham. Tridhjetë e gjashtë orë më vonë ai ishte i vdekur, dhe projektligji humbi arkitektin e tij kryesor pikërisht në momentin kur pritej të miratohej.
Propagandistët e Moskës nuk i kanë fshehur kurrë qëllimet e tyre. Në vitin 2023, drejtuesja e rrjetit RT të Kremlinit fliste në televizionin shtetëror për dërgimin e një skuadre vrasësish për të hequr qafe Graham. Ajo përmendi spiunin sovjetik që organizoi vrasjen e Leon Trockit me një çekiç në Meksikë në vitin 1940, duke shtuar se kjo nuk do të ishte e vështirë as ketë herë, pasi rusët e dinin adresën e shtëpisë së tij.
Këtë fundjavë, po të njëjtët propagandistë u gëzuan në transmetim të drejtpërdrejtë për vdekjen e tij, ku njëri prej tyre u shpreh se ishte e vështirë të parashikohej se kush e kishte radhën për të vdekur. Për më tepër, senatori vdiq pikërisht në vendin për të cilin ajo e kishte kërcënuar: në shtëpinë e tij.
Unë nuk e ngre këtë hipotezë thjesht si një vëzhgues i jashtëm. Gjatë administratës së parë Trump, ndihmova në udhëheqjen e përgjigjes së SHBA-së ndaj sulmit të vitit 2018 në Salisbury, kur oficerët e inteligjencës ushtarake ruse udhëtuan drejt qytetit të qetë anglez dhe helmuan Sergei Skripal, një ish-oficer i inteligjencës së Moskës që spiunonte për Britaninë së bashku me të bijën.
Ata përdorën një agjent nervor ushtarak, të krijuar posaçërisht për të mos lënë gjurmë. Plani i qartë i Kremlinit ishte që vdekjet të dukeshin misterioze dhe të pamundura për t’u provuar, duke dërguar gjithsesi një mesazh kërcënues për dezertorët e tjerë.
Ai komplot u zbulua vetëm sepse helmi dështoi të përfundonte punën dhe hetuesit britanikë refuzuan të mjaftoheshin me përgjigje të lehta. Në kundërpërgjigje, SHBA dëboi 60 oficerë të inteligjencës ruse, dëbimi më i madh në historinë amerikane.
Mësimi që na dha Salisbury është se operacione të tilla zbulohen vetëm kur hetuesit veprojnë shpejt dhe me vendosmëri. Një krizë kardiake te një burrë 71-vjeçar, me histori familjare të sëmundjeve të zemrës, mbetet versioni më i mundshëm i asaj që i ndodhi senatorit Graham. Por nëse ekziston qoftë edhe një mundësi e vogël që ky të ketë qenë një akt i qëllimshëm i një fuqie të huaj armiqësore, pasojat ndërkombëtare do të ishin shumë të mëdha. Kjo është arsyeja pse na nevojiten analizat toksikologjike, një rishikim i kundërzbulimit për rrymat e kërcënimit dhe një ekzaminim mjeko-ligjor i ditëve të fundit të senatorit, udhëtimeve të tij dhe shtëpisë ku banonte.
Dhe nuk jam i vetmi që mendoj kështu. Senatori John Cornyn, një republikan që nuk mund ta quash kurrsesi konspiracist, pranoi këtë javë se çarja e aortës mund të shpjegojë vdekjen e Grahamit, por sërish u bëri thirrje zyrtarëve që “t'i japin përgjigje gjithë pikëpyetjeve duke parë se çfarë do të tregojnë raportet e toksikologjisë”.
Ai ka të drejtë. Dhe nuk do të bënim mirë që t’i hidhnim poshtë këto shqetësime, vetëm sepse disa nga zërat më të zhurmshëm që i ngrenë ato janë njerëz si Laura Loomer, e njohur për promovimin e teorive absurde konspirative.
E theksoj unë nuk kisha ndonjë simpati për Lindsey Graham. E pashë të sakrifikonte parim pas parimi për të fituar pëlqimin e Donald Trumpit, dhe e kam quajtur këtë me emrin që meriton: burracakëri. Nuk do ta zbus këtë gjykim as tani që ai nuk jeton më.
Por Graham u zgjodh nga populli i Karolinës së Jugut dhe pavarësisht bindjeve politike, çdo qytetar duhet të jetë njëlloj i tmerruar nga ideja se një qeveri e huaj mund të kërcënojë udhëheqësit tanë të zgjedhur, e lëre më pastaj t’i godasë ata.
Asgjë nga këto nuk është e pamendueshme. Në vitin 1983, Bashkimi Sovjetik rrëzoi një avion pasagjerësh ku udhëtonte kongresmeni Larry McDonald nga Xhorxhia, duke e vrarë atë së bashku me më shumë se 260 të tjerë.
Most Americans don't know this. Pretending that this can't happen again isn't skepticism. It's amnesia. If a full investigation turns up nothing, even that conclusion will have value.
It will deny our enemies the propaganda victory of ambiguity and expose their claims as ridiculous. But if it is discovered that a foreign hand was involved in the death of a United States senator, the consequences must be devastating.
They must be swift, public, and so severe that no adversary will ever again confuse an American electoral certificate with a hit list.
Anything less than this would simply be an invitation to continue with such activities. /Adapted from “The i Paper”
Lini një Përgjigje