
Një kontratë e vitit 2009 dhe një tjetër e vitit 2010 hedhin dritë mbi një prej skemave më të qarta të pastrimit të parave të dokumentuara ndonjëherë në Shqipëri. Në qendër të kësaj skeme; trafikanti i njohur i drogës, Gjergj Luca!
Më 7 tetor 2009, në zyrën e një noteri në qytetin e Lezhës, u nënshkrua një kontratë shitblerjeje e pasurisë së paluajtshme. Palët ishin familja Makaj, banorë të fshatit Gocaj, dhe një blerës nga Tirana, Pëllumb Gjoka.
Objekti i kontratës ishte një sipërfaqe prej 9.100 metrash katrorë tokë arë, e regjistruar pranë Zyrës së Regjistrimit të Pasurive të Paluajtshme Lezhë me numër pasurie 342/9, volumi 2, faqe 5, në zonën kadastrale 1873. Toka ndodhej në fshatin Gocaj të rrethit Lezhë dhe kufizohej nga veriu me pasurinë 342/10, nga lindja me 682, nga jugu me 342/8 dhe nga perëndimi me 674.
Shitësit, familja Makaj, ishin pronarët legjitimë të tokës. Prona ishte e pastër. Seksionet D dhe E të kartelës së pasurisë së paluajtshme, të lëshuar nga ZVRPP Lezhë po atë datë, 7 tetor 2009, konfirmonin se mbi të nuk ushtrohej asnjë pengim ligjor dhe asnjë barrë apo detyrim ndaj të tretëve.
Çmimi i shitjes ishte 2.876.000 lekë të vjetra. Sipas kursit mesatar të këmbimit të periudhës, shuma përkthehej në rreth 20 mijë euro. Një vlerë krejtësisht në përputhje me tregun e tokës bujqësore në zonën e Gocajt në atë kohë.
Pëllumb Gjoka nuk u paraqit personalisht në noteri për të nënshkruar kontratën. Ai u përfaqësua me prokurë të posaçme nga një person tjetër, me banim në Lezhë. Një praktikë e zakonshme për ata që synojnë të mbajnë distancë nga transaksioni.
Në këtë moment, Gjergj Luca nuk figuronte askund në dokument. Asnjë referencë, asnjë lidhje, asnjë gjurmë e tij në këtë transaksion. Megjithatë, brenda 14 muajsh, pikërisht kjo tokë do të shndërrohej në boshtin qendror të një operacioni pastrimi parash që do të lidhte drejtpërdrejt Pëllumb Gjokën me Gjergj Lucën.
Katërmbëdhjetë muaj më vonë: e njëjta tokë, çmimi 700 mijë euro
Më 30 dhjetor 2010, në Tiranë, në zyrën e një notereje, u nënshkrua një kontratë e re shitblerjeje.
Objekti i kësaj kontrate ishte saktësisht e njëjta pasuri e paluajtshme. E njëjta sipërfaqe prej 9.100 metrash katrorë. I njëjti numër pasurie, 342/9. E njëjta zonë kadastrale, 1873. Të njëjtët kufij. I njëjti fshat, Gocaj. I njëjti rreth, Lezhë.
Por palët kishin ndryshuar. Në anën e shitësit tani qëndronte Pëllumb Gjoka, i cili vetëm 14 muaj më parë e kishte blerë këtë tokë për 20 mijë euro. Në anën e blerësit qëndronte Gjergj Luca.
Çmimi i shitjes në këtë kontratë nuk ishte më 20 mijë euro. Ishte 700 mijë euro.
Nuk kishte ndodhur asnjë ndryshim urbanistik në zonë. Nuk ishte kryer asnjë investim i dokumentuar mbi tokën. Nuk ishte ndryshuar destinacioni i pronës, e cila vijonte të ishte tokë arë. Nuk kishte asnjë ekspertim tregu që të justifikonte një rritje të tillë çmimi. Bëhej fjalë për një copë tokë bujqësore në një fshat rural të Lezhës, çmimi i së cilës, edhe sot, nuk i kalon 15 deri në 20 euro për metër katror.
Nëse zbatojmë këtë logjikë tregu, vlera reale e asaj toke edhe sot luhatet midis 90 mijë dhe 135 mijë euro. Shumë larg shifrës 700 mijë euro të paguar në vitin 2010.
Diferenca midis çmimit të blerjes fillestare dhe çmimit të shitjes finale ishte 680 mijë euro. Rritja përfaqësonte një kërcim prej 3.500 për qind në më pak se një vit e dy muaj.
Profili i Pëllumb Gjokës dhe lidhja me trafikun e drogës
Për të kuptuar natyrën e këtij transaksioni, duhet analizuar profili i personit që shërbeu si ndërmjetës në këtë skemë.
Pëllumb Gjoka nuk ishte një investitor i zakonshëm në pasuri të paluajtshme. Dokumentet e siguruara nga Pamfleti, përfshirë një raport të klasifikuar sekret të Policisë së Shtetit, e përshkruajnë atë si një person të angazhuar vazhdimisht në trafikimin e lëndëve narkotike. Sipas këtij raporti, Gjoka kishte kaluar në rolin e organizatorit dhe drejtuesit të kultivimit të bimëve narkotike, produktin e të cilave e transportonte me gomone nga zona e Vilunit në Velipojë drejt Italisë.
I njëjti raport i policisë e përshkruan Pëllumb Gjokën si bashkëpronar në hije të kompanisë Rozafa, kompania kryesore e kontrolluar nga Gjergj Luca. Kjo lidhje nuk ishte rastësore. Në të gjitha aktet noteriale të analizuara gjatë hetimit, Pëllumb Gjoka figuronte pikërisht si palë kontraktuese me përfaqësuesit e kompanisë Rozafa.

Por Gjoka nuk ishte thjesht një ortak biznesi i Lucës. Një denoncim i vitit 2007, i dërguar nga një grup punonjësish policie në Ministrinë e Drejtësisë, e përshkruante Gjokën si ekzekutorin në terren të Gjergj Lucës, personin që zbatonte dhunën dhe terrorin ndaj kujtdo që guxonte të kundërshtonte interesat e tyre. Sipas denoncimit, banda e Pëllumb Gjokës ishte kampione e trafikut të drogës, jo vetëm në vendet e Ballkanit ku e trafikonte bashkë me Gjergj Lucën, por edhe në Evropë e më gjerë.
Në vitin 2023, Prokuroria e Posaçme Kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar, SPAK, e arrestoi Pëllumb Gjokën me akuzat e pastrimit të parave dhe porositjes së vrasjes. Ky është personi që, në vitin 2010, i shiti Gjergj Lucës një arë në Gocaj me 680 mijë euro më shumë se sa e kishte blerë vetëm 14 muaj më parë.
Gjergj Luca; trafikanti ndërkombëtar i drogës
Gjergj Luca nuk është një emër i panjohur për autoritetet europiane të zbatimit të ligjit. Që në vitin 1998, raportet ndërkombëtare e përshkruanin atë si kokën e katër linjave të trafikut të kokainës. Sipas këtyre raporteve, biznesi i tij i peshkut shërbente si mbulesë për një rrjet të sofistikuar trafiku që shtrihej nga Amerika Latine deri në portet e Europës.
Denoncimi i vitit 2007, i dërguar nga punonjësit e policisë së Lezhës në Ministrinë e Drejtësisë, përshkruante me detaje se si Luca përdorte tregtinë e peshkut si maskë për trafikun e drogës. "Gjatë tregtisë së peshkut jashtë vendit, Gjergj Luca ka tregtuar sasi të mëdha droge, duke i dërguar në Itali e veçanërisht në Malin e Zi, Kosovë, Maqedoni e Greqi, duke siguruar miliarda," thuhej në denoncim. Ky pohim konfirmohej edhe nga raportet e Institutit Amerikan, sipas të njëjtit dokument.
Sipas dokumentit, rrjeti i trafikut të Lucës nuk njihte kufij. Ai shtrihej nga Ballkani në Evropë dhe më gjerë, duke përfshirë Afganistanin, Holandën dhe vende të tjera të Azisë e Evropës. Në qendër të këtij rrjeti qëndronin dy emra: Gjergj Luca, si organizatori dhe financuesi, dhe Pëllumb Gjoka, si ekzekutori dhe njeriu i besuar në terren.
Kronologjia e një skeme pastrimi parash nga trafikanti Gjergj Luca: Nga kreditë bankare te kalimi i pronave
Për të kuptuar përmasat e plota të kësaj skeme, duhet ndjekur kronologjia e fakteve, hap pas hapi, ashtu siç e tregojnë dokumentet noteriale dhe bankare.
Gjithçka nis në fillim të viteve 2000. Midis 2001 dhe 2003, shoqëritë e familjes Luca, konkretisht "Rozafa" Sh.p.k. dhe më pas "Rozafa Palace" Sh.a., nënshkruajnë tri kontrata kredie me Bankën Italo-Shqiptare, e cila më vonë do të bëhej Intesa Sanpaolo Bank Albania. Më 2 nëntor 2001 lidhet kontrata e parë për 150 mijë dollarë amerikanë. Më 17 tetor 2002 vjen kontrata e dytë për 150 mijë euro. Dhe më 4 prill 2003 nënshkruhet marrëveshja e tretë për 350 mijë euro.

Në total, familja Luca merr rreth 650 mijë dollarë e euro kredi nga banka. Të tria këto kredi sigurohen me hipotekë mbi një apartament prej 88 metrash katrorë në rrugën "Luigj Gurakuqi" në Tiranë, pikërisht apartamenti ku banonte vetë Pëllumb Gjoka.

Ky detaj nuk është i parëndësishëm. Fakti që Pëllumb Gjoka banonte në një apartament që ishte pronë e familjes Luca dhe njëkohësisht kolateral për kreditë bankare të kësaj familjeje, tregon se lidhjet midis tyre ishin shumë më të thella se një marrëdhënie e thjeshtë biznesi. Ato ishin lidhje bashkëjetese financiare.
Në vitin 2010, aktiviteti tregtar i "Rozafa Palace" Sh.a. mbyllet. Shoqëria që supozohej se operonte në fushën e lojërave të fatit nuk funksionon më. Megjithatë, vitin pasardhës, pikërisht mbi këtë shoqëri të mbyllur do të ndërtohet një borxh fiktiv me përmasa të mëdha.
Më 11 prill 2011, në zyrën e noteres Tamara Malaj në Tiranë, nënshkruhet akti i parë noterial i kësaj skeme. Në këtë akt, nëna e Gjergj Lucës, duke vepruar si përfaqësuese ligjore e shoqërive Rozafa Sh.p.k. dhe Rozafa Palace Sh.a., deklaron se u detyrohet Pëllumb Gjokës shumën prej 872.420,37 dollarësh amerikanë. Arsyeja e deklaruar për këtë borxh është një "bashkëpunim në lojërat e fatit" që, sipas deklaratës, kishte ndodhur deri në tetor të vitit 2010. Në akt premtohet se borxhi do të likuidohet brenda një viti, nga 30 prilli 2011 deri më 30 prill 2012.

Këtu fillojnë pikëpyetjet. Së pari, shoqëria Rozafa Palace ishte mbyllur si aktivitet në vitin 2010. Si mund të lindte një borxh prej gati një milion dollarësh nga një bashkëpunim në lojëra fati me një shoqëri që nuk funksiononte më?
Së dyti, aktit nuk i bashkangjitet asnjë dokument mbështetës. Asnjë kontratë bashkëpunimi midis palëve. Asnjë faturë. Asnjë transfertë bankare. Asnjë provë që të vërtetonte se ky borxh kishte lindur realisht. E vetmja gjë që ekziston është deklarata e nënës së Gjergj Lucës, një grua e nderuar në botën e artit, e cila firmoste aty ku i thoshte i biri.
Më 9 qershor 2012, në të njëjtën zyrë noteriale, nënshkruhet një akt i dytë. Sipas referimeve në dokumentet pasuese, në këtë datë deklarohet se Pëllumb Gjoka ka likuiduar disa detyrime në emër të familjes Luca. Konkretisht, 21 mijë euro për blerje toke në rrugën e Shëngjinit dhe 40 mijë dollarë plus 1 milion lekë për blerje toke në Baldre. Ky akt shërben për të krijuar një gjurmë dokumentare shtesë, një justifikim të mëtejshëm për "borxhin" që po rritej dhe po ndërlikohej.
Më 20 gusht 2013 vjen akti qendror i gjithë skemës. Përpara noterit Sokol Sh. Malaj në Tiranë, nëna e Gjergj Lucës dhe Pëllumb Gjoka nënshkruajnë një marrëveshje për shlyerjen e detyrimit. Në këtë akt, të dyja palët deklarojnë se borxhi prej 872.420,37 dollarësh është likuiduar plotësisht. Por mënyra e shlyerjes nuk është me para. Për të shlyer këtë borxh fiktiv, familja Luca i kalon Pëllumb Gjokës katër pasuri të paluajtshme në Tiranë me vlerë totale 450 mijë euro.

Katër pronat e kaluara janë: një apartament banimi 88 metra katrorë në rrugën "Luigj Gurakuqi", i njëjti apartament që ishte vënë hipotekë për kreditë e viteve 2001-2003 dhe ku banonte vetë Gjoka; një apartament i dytë banimi 77 metra katrorë në të njëjtën rrugë; një truall 128.3 metra katrorë po në rrugën "Luigj Gurakuqi"; dhe një bodrum 164.5 metra katrorë. Të katërta këto prona ishin në Tiranë dhe përbënin një pjesë të konsiderueshme të pasurive të familjes Luca.
Por këtu qëndron edhe elementi më i rëndësishëm i kësaj skeme. Paratë e pagesës për këto prona nuk i kaluan kurrë nënës së Gjergj Lucës, e cila formalisht ishte shitësja. Në vend të kësaj, ato u depozituan në llogarinë e noterit pranë një banke të nivelit të dytë dhe më pas u transferuan direkt për të shlyer kreditë bankare të shoqërive të familjes Luca. Kjo ishte thelbi i pastrimit të parave: paratë e Pëllumb Gjokës, që sipas raporteve të policisë vinin nga trafiku i drogës, hynë në sistemin bankar si pagesë për blerje pronash dhe u përdorën për të shlyer borxhet legjitime të shoqërive të Gjergj Lucës.
Vetëm dy ditë më vonë, më 22 gusht 2013, një përfaqësues i Intesa Sanpaolo Bank Albania deklaron para noterit se apartamenti 88 metra katrorë, i njëjti që ishte vënë hipotekë për tri kreditë e viteve 2001-2003 dhe që tani po i kalonte Pëllumb Gjokës, është i lirë nga çdo barrë hipotekore. Banka konfirmon fshirjen e hipotekës pikërisht në momentin kur prona kalon te blerësi. Një koincidencë që sugjeron një operacion të koordinuar midis të gjitha palëve: familjes Luca, Pëllumb Gjokës dhe bankës.
Në vëmendje të SPAK/ Kjo skemë nuk është thjesht një marrëveshje e pazakontë biznesi. Ajo përmban të gjithë elementët klasikë të një operacioni pastrimi parash
Elementi i parë i dyshimtë është mungesa e plotë e dëshmive për detyrimin origjinal. Borxhi prej 872 mijë dollarësh justifikohet me një bashkëpunim të pretenduar në lojëra fati përmes një shoqërie që ishte mbyllur si aktivitet. Asnjë dokument i vetëm nuk provon se ky borxh ka lindur realisht. Në çdo transaksion normal tregtar, një borxh i kësaj përmase do të shoqërohej me kontrata, fatura, transferta bankare, prova të bashkëpunimit. Këtu nuk ekziston asgjë e tillë. Vetëm një deklaratë e nënës së Gjergj Lucës.
Elementi i dytë është paaftësia financiare e familjes Luca. Midis 2001 dhe 2003, e njëjta familje kishte marrë kredi totale rreth 650 mijë dollarë e euro nga banka, të garantuara me të njëjtin apartament që përfundimisht përfundon në duart e Pëllumb Gjokës. Kjo do të thotë se një subjekt i mbingarkuar me kredi bankare, që nuk i kishte shlyer ende, deklaron se i ka borxh një privati edhe 872 mijë dollarë të tjera. Një borxh që nuk e likuidon kurrë me para, por e shlyen duke kaluar pasuri që ishin vetë kolateral i bankës.
Elementi i tretë është koincidenca e datave. Fshirja e hipotekës nga banka më 22 gusht 2013 ndodh vetëm dy ditë pas aktit të kalimit të pronave te Pëllumb Gjoka. Kjo sekuencë kohore nuk mund të jetë rastësi. Ajo tregon se palët kishin koordinuar veprimet e tyre për të pastruar pronat nga barrët bankare në momentin e kalimit te blerësi, duke e bërë transaksionin të duket i rregullt në letër.
Elementi i katërt është modeli i përsëritur. Transaksioni i tokës në Gocaj në vitet 2009-2010 dhe skema e borxhit fiktiv dhe kalimit të pronave në vitet 2011-2013 ndjekin të njëjtin model. Një aktiv me vlerë të ulët fryhet artificialisht ose një borxh fiktiv krijohet për të justifikuar lëvizjen e shumave të mëdha të parave. Në rastin e Gocajt, toka blehet për 20 mijë euro dhe rishitet 14 muaj më vonë për 700 mijë euro. Në rastin e Tiranës, një borxh fiktiv prej 872 mijë dollarësh shlyhet duke kaluar prona me vlerë 450 mijë euro, ndërsa paratë shkojnë direkt te banka për të shlyer kreditë e shoqërive të Gjergj Lucës.
Nëse SPAK dhe qytetarët shqiptarë kanë dëshirën e mirë të dëgjojnë dhe të kuptojnë pak më tepër për arsyet e tërbimit të Gjergj Lucës dhe luftën e gjatë që ka nisur Pamfleti me këtë trafikant, ju ftojmë të ndiqni një dokumentar që hedh dritë mbi të vërtetën:
Ky eshte 100% i biri te jatit, malok dukagjinas i pabese.
Mendoj se nuk është e drejtë të fajësosh dikë përmes medias. Në Shqipëri askush nuk është mbi ligjin.
90% te medias i ka Qiverria qe ju mbeshtesni 10% kq ngelur pa u Q.. nga Rama Qiverria,kjo 10% e ka guximin te denoncoje ate qe mendon,nqs ka shkelur privatesine denoncon te interesuarit.
Me duket se pronari i "Rozafa" e ka hapur vete kapakun e pusetes qe po i del era.
Luca ka gisht ne vrasjen e Arjan Selimi, atij tipit qe beri ate videon e famshme te Iris Gjonit duke pi mall.
Luca mafiozi, i paprekshëm se mbrohet nga pushtetarët. SPAK, Vepro!