FLASH
Shkruar nga Tommaso Ciriaco
Meloni dërgoi sinjale pajtuese në konferencën për shtyp me Volodymyr Zelensky, duke bërë thirrje për unitet transatlantik...
Kryeministrja italiane, Giorgia Meloni do të jetë e ftuar e presidentit francez në Paris të premten, së bashku me Keir Starmer dhe Friedrich Merz, për të diskutuar bllokadën e Hormuzit dhe një ekspeditë të mundshme kontinentale përmes Ngushticës. Njoftimi zyrtar nuk është bërë ende, por e vetmja mundësi që udhëheqësja të mos fotografohet në Pallatin Elize varet nga fakti nëse kancelari gjerman do të qëndrojë në Gjermani. Megjithatë, dje Berlini njoftoi qëllimin e tij për të marrë pjesë. Prandaj, Kryeministrja po përgatitet për një samit delikat katërpalësh në kryeqytetin francez; të tjerët do të marrin pjesë vetëm përmes lidhjes video.
Prandaj, ajo do të jetë në bisedë me Emmanuel Macron, me të cilin është përballur shpesh në duel. Në zhargonin politik nuk ka shumë për të shtuar: pasi është finalizuar përçarja me Donald Trump, me vendim të vetë manjatit, duhet të mbahet mend, Meloni ka zgjedhur të marrë pjesë në takimin e udhëheqësve të BE-së për Hormuzin.
Është çështja më e ndjeshme gjeopolitike e kësaj faze dhe pika e fërkimit më të madh me Uashingtonin, pasi përfaqëson një kërcënim ekzistencial për ekonomitë e Unionit. Duke u shfaqur në Pallatin Elize, është sikur Roma po i dërgon një mesazh Shtëpisë së Bardhë, me kujdes dhe pa e deklaruar hapur, se ekziston një alternativë ndaj turbo-trumpizmit italian të promovuar për shumë muaj nga Palazzo Chigi. Është një betejë e vështirë, sigurisht, e përcaktuar nga një përplasje e zgjedhur nga presidenti i SHBA-së. Por është një plan tjetër loje që, në çdo rast, duhet të testohet në terren.
Është e qartë se për kryeministren ky është një Plan B, që ende duhet të përpunohet. Kjo ndodh edhe sepse ekspedita evropiane në Hormuz mbetet e mbuluar nga pasiguria: sot sherpat, dhe ndoshta edhe udhëheqësit, do të shkëmbejnë informacione paraprake, të cilat janë veçanërisht të nevojshme për të sqaruar planet e Macron dhe Starmer. Amerikanët po shtyjnë për angazhim të menjëhershëm, një nga pikat për të cilat Trump e ka sfiduar Melonin, ndërsa E4 vazhdon të përsërisë se së pari nevojitet një armëpushim i qëndrueshëm.
Prandaj, angazhimi i Italisë do të finalizohet në ditët në vijim dhe nuk kufizohet domosdoshmërisht vetëm në dërgimin e anijeve minahedhëse. Në fakt, Parisi mund të riaktivizojë një mision që u pezullua pak kohë më parë, duke u kërkuar aleatëve të saj të marrin pjesë në sigurimin e Hormuzit. Kjo do të ishte gjithashtu një mënyrë për të lehtësuar presionin nga Shtëpia e Bardhë.
Gjithçka është në ndryshim e sipër. Sulmi i ri i Trump ndaj Melonit e bën këtë veprim pothuajse të pashmangshëm: nëse amerikanët nuk e njohin më atë si “mikeshën Giorgia”, e vetmja rrugë është të kthehet vëmendja drejt Parisit dhe Berlinit. Në të vërtetë, së pari Berlini dhe më pas Parisi: vendimi për të marrë pjesë fizikisht në takimin e Macron, në vend që të lidhet vetëm përmes video-konferencës, rrjedh nga diskutimet me kancelarin gjerman. Dhe në Hormuz, Italia synon të veprojë në unison me Merz.
Është një ekuilibër delikat ai me SHBA-në. Një marrëdhënie e përcaktuar prej kohësh si e veçantë nuk mund të mohohet, aq sa solli Melonin, të vetmen udhëheqëse perëndimore, në Ditën e Inaugurimit në Uashington në janar 2025. Prandaj, sinjalet për Shtëpinë e Bardhë duhet të maten me kujdes. Dje, për shembull, Antonio Tajani specifikoi se nuk është një “krizë, por një divergjencë opinionesh”. Matteo Salvini, nga ana tjetër, madje shkoi aq larg sa ta ironizonte manjatin: “Lufta, sipas Trump, ka mbaruar disa herë dhe nuk ka mbaruar ende...”.
Ndërkohë, Meloni dërgoi sinjale pajtuese në konferencën për shtyp me Volodymyr Zelensky, duke bërë thirrje për unitet transatlantik. Kjo është arsyeja pse Palazzo Chigi nuk e ka përjashtuar një telefonatë me presidentin e SHBA-së së shpejti, shpresohet shumë shpejt./Përshtati “Pamfleti” nga “La Repubblica”
Lini një Përgjigje