Këshilli i Paqes, që kishte për qëllim të lehtësonte rindërtimin e territorit palestinez, u mblodh për herë të parë në Uashington. Presidenti amerikan bëri një sërë njoftimesh financiare, të varura nga demilitarizimi i Hamasit.
Presidenti amerikan Donald Trump flet për paqe dhe prosperitet në Lindjen e Mesme, ndërsa administrata e tij vendoset përballë mundësisë së një operacioni ushtarak historik kundër Iranit, me kohëzgjatje dhe pasoja të paparashikueshme. Kjo është qasja që ai ka ndjekur në fillim të vitit 2026.
Më 19 shkurt, në Uashington, Trump priti rreth 40 përfaqësues të huaj në mbledhjen inauguruese të “Këshillit të Paqes” (Board of Peace), një strukturë e krijuar për të mbikëqyrur rindërtimin e Rripit të Gazës dhe rikonfigurimin e administrimit të tij. Presidenti deklaroi se në territorin palestinez kanë mbetur vetëm “vatra të vogla zjarri”, ndërsa foli gjerësisht për rolin e tij në zhvillimet rajonale, pa u ndalur në mënyrë të drejtpërdrejtë në gjendjen e civilëve palestinezë dhe nevojat e tyre urgjente.
Financimi: premtime të mëdha, paqartësi të shumta
Takimi prodhoi angazhime financiare konkrete. Nëntë vende, Emiratet e Bashkuara Arabe, Katari, Arabia Saudite, Kazakistani, Uzbekistani, Azerbajxhani, Maroku, Bahreini dhe Kuvajti njoftuan se do të kontribuojnë me 7 miliardë dollarë për rindërtimin e Gazës. Shtetet e Bashkuara pritet të shtojnë edhe 10 miliardë dollarë në fondin e Këshillit.
“Nuk ka asgjë më të lirë se paqja”, deklaroi Trump, duke e krahasuar shumën me “dy javë luftime”. Megjithatë, destinacioni i saktë i fondeve dhe mënyra e shpërndarjes së tyre mbeten të paqarta. Kongresi amerikan nuk është konsultuar gjerësisht për këtë angazhim financiar.
Në total, 17 miliardë dollarë përfaqësojnë një shumë të konsiderueshme, por sipas vlerësimeve amerikane, vetëm rindërtimi i infrastrukturës jetike në Gaza kërkon mbi 30 miliardë dollarë. Duhet rindërtuar pothuajse çdo sektor: banesat, rrjetet energjetike, sistemi i ujit, spitalet, shkollat dhe rrugët.
Në këtë fazë, fondet mbeten premtime politike. Sipas raportimit të Le Monde, ato shërbejnë kryesisht si instrument komunikimi për Shtëpinë e Bardhë, ndërsa zbatimi konkret varet nga zhvillime të tjera politike.
Kushti thelbësor: çarmatimi i Hamasit
Trump pranoi se përparimi real varet nga çarmatimi i Hamasit. “Kjo është e vetmja gjë që bllokon aktualisht procesin”, deklaroi ai. Presidenti tha se organizata ka premtuar të dorëzojë armët, por paralajmëroi pasoja të rënda nëse kjo nuk ndodh.
Çarmatimi i plotë përfshin jo vetëm dorëzimin e armëve, por edhe shkatërrimin e infrastrukturës ushtarake dhe rrjetit të tuneleve. Ministri i Jashtëm izraelit, Gideon Saar, i pranishëm në takim, kërkoi gjithashtu çmontimin e kapaciteteve të prodhimit të armëve dhe nisjen e një procesi “deradikalizimi”.
Ai deklaroi se duhet të çrrënjoset çdo strukturë që, sipas tij, nxit urrejtje dhe dhunë në institucionet arsimore dhe fetare palestineze. Gjatë takimit nuk u diskutua për përgjegjësinë e Izraelit lidhur me akuzat për krime lufte në Gaza.
“Pak fjalë, shumë veprim”
Trump e përshkroi qasjen e tij si “pak fjalë, shumë veprim”. Megjithatë, fjalimi i tij ishte i gjatë dhe përfshiu tema të ndryshme, nga ekonomia amerikane dhe tregjet financiare deri te riemërtimi i Institutit të Paqes me emrin e tij. Ai renditi konfliktet që pretendon se ka zgjidhur dhe bëri komente jashtë temës, pa u ndalur me theks në situatën humanitare të popullsisë së Gazës.
Zëvendëspresidenti J.D. Vance kritikoi opozitën demokrate, ndërsa i dërguari special Steve Witkoff falënderoi pjesëmarrësit për angazhimin. Jared Kushner, dhëndri i presidentit dhe bashkëpunëtor në negociata, e krahasoi mbledhjen me një bord drejtues të sektorit privat.
Sekretari i Shtetit, Marco Rubio, mbajti një qëndrim më të përmbajtur. Ai theksoi se procesi kërkon kontributin e të gjitha vendeve të pranishme dhe paralajmëroi: “Nuk ka plan B për Gazën. Plani B është kthimi në luftë.”
Arkitektura e sigurisë: forcë ndërkombëtare dhe polici palestineze
Komandanti i forcës së ardhshme ndërkombëtare të stabilizimit (ISF), gjenerali Jasper Jeffers, njoftoi se Tunizia, Maroku, Kazakistani, Kosova dhe Shqipëria do të jenë kontribuuesit e parë me trupa. Forca synon të arrijë në 20 mijë ushtarë.
Jordania dhe Egjipti kanë ofruar të trajnojnë një forcë të re sigurie palestineze prej 12 mijë vetash. Sipas Ali Shaath, i cili pritet të drejtojë qeverinë teknokrate të Gazës, objektivi është vendosja e një force policore prej 5 mijë efektivësh brenda 60 ditëve. Deri tani, rreth 2 mijë persona kanë aplikuar.
Në aspektin humanitar, administrata amerikane deklaron se ndihma ka arritur në një mesatare prej 4 200 kamionësh në javë për 13 javë radhazi, niveli më i lartë që nga përfundimi i luftës.
Hija e Iranit
Megjithëse takimi u përqendrua në Gazën, pjesëmarrësit kishin parasysh tensionet me Iranin. Hipoteza e një fushate ushtarake për rrëzimin e regjimit iranian qarkullon në qarqe politike dhe ushtarake.
Ushtria amerikane po organizon mobilizimin më të madh detar dhe ajror në rajon që nga lufta në Irak në vitin 2003. Trump përsëriti se Irani nuk duhet të zotërojë armë bërthamore.
Në qershor 2025, gjatë operacionit “Midnight Hammer”, SHBA goditi tre objekte iraniane në koordinim me Izraelin. Presidenti deklaroi atëherë se programi bërthamor iranian ishte shkatërruar. Megjithatë, zhvillimet e fundit dhe nisja e negociatave dypalëshe tregojnë se çështja mbetet e hapur.
Trump deklaroi se një marrëveshje me Teheranin mund të arrihet brenda dhjetë ditëve, por afate të ngjashme të shpallura më parë nuk janë respektuar.
Një forum me përbërje të pazakontë
Përbërja e takimit theksoi karakterin e pazakontë të nismës. Në mesin e të pranishmëve mungonin fuqitë kryesore evropiane, si dhe Rusia dhe Kina. Franca, përmes ministrit të Jashtëm Jean-Noël Barrot, shprehu shqetësim për praninë e komisioneres evropiane për Mesdheun, Dubravka Suica, si vëzhguese pa miratimin paraprak të Këshillit Evropian.
Në sallë ndodheshin edhe përfaqësues nga vende si Salvadori, Kamboxhia dhe Mongolia, si dhe presidenti i FIFA-s, Gianni Infantino, vizitor i rregullt në Shtëpinë e Bardhë gjatë vitit të fundit.
Sipas analizës së Le Monde, shumë liderë e shfrytëzuan këtë forum për të siguruar ekspozim ndërkombëtar. Në përfundim të mbledhjes, Trump e cilësoi Këshillin si “më prestigjiozin e mbledhur ndonjëherë” dhe mbylli seancën duke mbajtur në dorë një çekiç të artë, ndërsa ceremonia u shoqërua me elemente simbolike që theksuan dimensionin politik të nismës.
Lini një Përgjigje