FLASH
Shkruar nga Hafez Al-Merazi
Deklarata e Harris për mbështetjen absolute për Izraelin ose fakti që burri i saj është një hebre amerikan nuk do ta ndihmojë atë në zgjedhje.
As telefonatat e tij, as të dërguarit, as kanalet ushtarake dhe diplomatike me aleatët arabë nuk mjaftuan: Presidenti i SHBA Joe Biden nuk ishte në gjendje të ndihmonte zëvendëspresidentin e tij dhe kandidaten e partisë Kamala Harris, duke bindur kryeministrin izraelit Benjamin Netanyahu që të binte dakord për një armëpushim në Gaza gjatë javës së kaluar.
Pavarësisht nëse Netanyahu ka ndonjë interes për një armëpushim, shkëmbim të të burgosurve dhe pengjeve ose lejimin e dërgimit të ndihmave në Gaza, ai po përdor zgjedhjet e ardhshme presidenciale për të shantazhuar Biden, Harris dhe demokratët dhe për të kënaqur kandidatin republikan Donald Trump. Kjo po e privon Partinë Demokratike nga votat vendimtare nga arabo-amerikanët në shtetet e fushëbetejës si Michigan, ku ata kanë vendosur dy kushte për të votuar për Harris: të ndalojë luftën në Gaza; dhe të ndalojë furnizimin me armë për Izraelin.
Një president demokrat nuk është në interesin e Netanyahut, veçanërisht nëse Harris përsërit retorikën e së majtës izraelite dhe normalizuesve arabë të cilët janë në siklet nga praktikat e Netanyahut. Të enjten, në intervistën e saj të parë që kur u bë kandidate demokrate, Harris konfirmoi se nuk do të devijonte nga qasja e Biden për Lindjen e Mesme.
Ata të gjithë bëjnë thirrje për një zgjidhje me dy shtete, me shpalljen e një shteti palestinez si pikënisje. Deklarata e Harris për mbështetjen absolute për Izraelin ose fakti që burri i saj është një hebre amerikan nuk do ta ndihmojë atë në zgjedhje.
Megjithatë Trump e përbuz Netanyahun. Ish-presidenti i SHBA-së e kritikoi ashpër atë për nxitimin për të uruar Biden në vitin 2020. Trump e pa këtë si një shfaqje mosmirënjohjeje, veçanërisht pasi ai njohu Jerusalemin si kryeqytetin e Izraelit, zhvendosi ambasadën e SHBA-së atje dhe njohu aneksimin e Lartësisë së Golanit të pushtuar.
Megjithatë, Trump mbetet më i afërti me Netanyahun dhe ekstremistët e tij. Kjo falë agjendës së tij të krahut të djathtë dhe premtimeve të tij për donatorët e tij miliarderë në Izrael dhe Amerikë për të ndihmuar Izraelin të zgjerohet pa asnjë referencë, qoftë edhe retorike, për të drejtat palestineze.
Në mandatin e parë të Trump, ai përjashtoi palestinezët nga planet e paqes me arabët, të cilat u forcuan nga partneriteti dhe marrëveshjet tregtare me Izraelin, qoftë nën sloganin e Marrëveshjes së Abrahamit apo Paktit të Negevit apo koordinimit ushtarak dhe të sigurisë arabe me Izraelin.
Një javë para se të largohej nga Shtëpia e Bardhë, Trump vendosi të transferojë juridiksionin e Izraelit nga ombrella e komandës ushtarake amerikane në Evropë në Komandën Qendrore, CENTCOM, e cila është përgjegjëse për rajonin arab, dhe e ka selinë në bazën Al Udeid në Katar.
Netanyahu nuk po bën aleancë me kandidatin demokrat dhe po shantazhon partinë.
Aktiviteti i kësaj baze shtrihet në koordinimin e forcave të vendeve pjesëmarrëse në manovra ushtarake me forcat amerikane nga Katari, Arabia Saudite, Bahreini, madje edhe Jordania e Egjipti, me stërvitjet "Ylli i ndritshëm" në shkretëtirën perëndimore të Egjiptit. Ai gjithashtu koordinon rrjetin e mbrojtjes ajrore të të gjitha këtyre vendeve nën ombrellën amerikane dhe me pjesëmarrjen e Izraelit. Qëllimi është të zmbrapset çdo raketë e drejtuar ndaj këtyre vendeve nga kundërshtarët e tyre, ashtu si vendet arabe morën pjesë në zmbrapsjen e raketave iraniane dhe Houthi të gjuajtura ndaj Izraelit.
Prandaj, Netanyahu dhe e djathta izraelite mezi presin më shumë nga premtimet elektorale të Trump.
Në zgjedhjet e vitit 2016, Trump shiti premtimin e tij për të zhvendosur ambasadën në Jerusalem për rreth 60 milionë dollarë, të cilat i mori si donacion nga Sheldon Adelson, manjati amerikan i kazinosë dhe mbështetësi i vendosur i Izraelit, dhe gruaja e tij izraelite Miriam, e cila mbante pishtarin e Zgjerimi sionist pas vdekjes së burrit të saj në 2021.
Këtë vit, Miriam Adelson premtoi 100 milionë dollarë për fushatën e Trump në këmbim të njohjes së SHBA-së të aneksimit të Bregut Perëndimor nga Izraeli, pa njohur të drejtën e palestinezëve për nënshtetësinë izraelite.
Premtimet e thyera të Bidenit
Është për të gjitha këto arsye që Netanyahu nuk po bën aleancë me kandidatin demokrat dhe po shantazhon partinë siç ka shantazhuar administratën Biden, pavarësisht gjithçkaje që ka bërë për Izraelin – veçanërisht që nga sulmi i Hamasit të 7 tetorit.
Për hir të Izraelit, Biden theu zotimet e tij zgjedhore për të mos u marrë me diktaturat arabe dhe për t'i mbajtur ata përgjegjës.
Ndërkohë që as Biden, as ndonjë demokrat apo republikan tjetër nuk guxon t'u premtojë palestinezëve për liri dhe të drejta të njeriut, ai u zotua si kandidat që të mbajë përgjegjës regjimin saudit dhe ta izolojë atë për vrasjen e gazetarit Jamal Khashoggi. Demokratët janë të kënaqur me deklaratat formale të zemëruara kundër regjimeve tiranike për të kënaqur krahun e tyre përparimtar.
Në krahasim, meqenëse Trump ka marrë përsipër republikanët, partia nuk bën më deklarata të tilla.
Trump ka qenë në harmoni të plotë me tiranët; ai nuk ka vend për të drejta dhe liri. Ai më tepër i ka zili tiranët për fuqitë e tyre absolute dhe dëshiron të ketë të njëjtat pushtete një ditë; ai u ka thënë mbështetësve që ta votojnë në mënyrë që të mos kenë nevojë të shkojnë më në zgjedhje.
Bojkot?
Të dy kandidatët janë të këqij kur bëhet fjalë për të drejtën e palestinezëve për vetëvendosje dhe të drejtat e njeriut të popullit arab, të cilat janë shkelur nga regjimet e tyre tirane të mbështetur nga Perëndimi. Megjithatë, e keqja më e vogël është e qartë.
Votuesit amerikano-arabë nuk e kanë luksin të abstenojnë apo të zgjedhin një kandidat të palës së tretë në nëntor. Trump është një kërcënim për arabët dhe myslimanët në Shtetet e Bashkuara; ai ka kërcënuar se do të dëbojë shumë nga ata që morën pjesë në demonstratat kundër Izraelit, duke i quajtur ata "mbështetës të Hamasit". Ai është zotuar gjithashtu të rivendosë "ndalimin e tij mysliman", i cili është si shtesë e planeve që do të ndikojnë në të drejtat e emigrantëve dhe pakicave.
Arabo-amerikanët duhet të mësojnë nga përvoja e hebrenjve amerikanë.
Zemërimi i arabo-amerikanëve mbi politikën e administratës Biden-Harris është i kuptueshëm. Politikat e tyre e lejuan Izraelin të bënte çfarë të donte vetëm sepse kjo administratë është e shqetësuar për ndikimin e lobit sionist. Megjithatë, Trump dëshiron që votuesit arabë të bojkotojnë zgjedhjet, ose të paktën të mos votojnë për Harris dhe të votojnë për një kandidat të pavarur që është mbështetës i të drejtave të palestinezëve.
Arabo-amerikanët duhet të mësojnë nga përvoja e hebrenjve amerikanë që mbështetën Partinë Demokratike edhe pse presidenti Franklin Roosevelt nuk i lejoi refugjatët hebrenj që iknin nga tmerret e nazistëve të ankorohen në Shtetet e Bashkuara në fillim të Luftës së Dytë Botërore. Ai i ktheu shumë prej tyre. Hebrenjtë amerikanë vazhduan të votonin për Partinë Demokratike dhe Harry Truman erdhi në Shtëpinë e Bardhë dhe njohu Izraelin disa orë pas krijimit të tij.
Edhe nëse ky brez humbet raundet aktuale me Partinë Demokratike në lidhje me Palestinën, ata duhet të vazhdojnë të punojnë me partinë që respekton liritë e tyre të brendshme./Përshtati “Pamfleti” nga “WorldCrunch”
Lini një Përgjigje