Rindërtimi i Gazës po konceptohet përmes Bordit të Paqes si një proces i dominuar nga interesa private, ku Jared Kushner luan rol qendror. Si anëtar kyç i bordit ekzekutiv dhe drejtues i fondit të investimeve Affinity Partners, Kushner ndodhet në një pozicion që ndërthur diplomacinë me përfitimin ekonomik. Financimi i fondit të tij nga shtetet e Gjirit, të cilat pritet të jenë aktorë kryesorë në rindërtim, ka ngritur shqetësime për konflikt interesi, mungesë transparence dhe privatizim të ndihmës humanitare...
Ndërsa administrata e presidentit amerikan Donald Trump promovon Bordin e Paqes si mekanizmin kyç për zbatimin e planit 20-pikësh për Gazën dhe Izraelin, gjithnjë e më shumë detaje sugjerojnë se ky organ po shndërrohet më tepër në një strukturë përfitimi ekonomik sesa në një instrument real paqeje dhe rindërtimi. Në qendër të këtyre shqetësimeve qëndron Jared Kushner, dhëndri i Trumpit, i cili luan një rol kyç politik dhe ekonomik në këtë proces.
Bordi i Paqes u miratua nga Këshilli i Sigurimit i OKB-së në nëntor, fillimisht si një mekanizëm zbatues për planin amerikan. Megjithatë, përbërja dhe mandati i tij aktual kanë ngritur pikëpyetje serioze. Në krye të bordit qëndron vetë Trump, si vendimmarrësi përfundimtar, ndërsa në strukturat ekzekutive dominojnë miliarderë, drejtues fondesh investimi dhe figura të pasurive të paluajtshme. Pothuajse mungon çdo përfaqësim palestinez, ndërsa shumica e vendeve të Bashkimit Evropian janë jashtë këtij formati.
Roli i Jared Kushner është veçanërisht i diskutueshëm. Ai është anëtar kyç i bordit ekzekutiv dhe, njëkohësisht, drejtues i fondit të investimeve Affinity Partners, një kompani që menaxhon miliarda dollarë, kryesisht nga fondet sovrane të Arabisë Saudite, Katarit dhe Emirateve të Bashkuara Arabe. Pikërisht këto shtete pritet të kenë rol qendror në financimin dhe drejtimin e projekteve të rindërtimit në Gaza, duke ngritur shqetësime serioze për konflikt interesi.
Sipas hetimeve dhe analizave të institucioneve amerikane, Affinity Partners ka përfituar tarifa të larta menaxhimi, pavarësisht rezultateve të kufizuara të investimeve. Kritikët theksojnë se Kushner ka ndërtuar një model biznesi që përfiton nga afërsia politike me administratën amerikane dhe nga roli i tij në diplomacinë e Lindjes së Mesme. Në këtë kontekst, rindërtimi i Gazës shfaqet jo vetëm si projekt politik, por edhe si mundësi e madhe financiare.
Përbërja e Bordit të Paqes e përforcon këtë perceptim. Krahas Kushnerit, në të marrin pjesë figura si drejtues të fondeve private, sipërmarrës të mëdhenj dhe investitorë globalë, ndërsa sektori humanitar përfaqësohet vetëm simbolikisht. Organizatat ndërkombëtare të ndihmës dhe agjencitë e OKB-së, të cilat tradicionalisht kanë udhëhequr rindërtimin pas konflikteve, janë margjinalizuar ose përjashtuar plotësisht nga Gaza.
Një nga projektet emblemë të kësaj qasjeje është “New Rafah”, një zhvillim i ri urban për të cilin Emiratet e Bashkuara Arabe kanë premtuar 1.5 miliardë dollarë. Projekti parashikon zona të reja banimi dhe infrastrukture, por edhe pika të rrepta kontrolli sigurie. Ende mbetet e paqartë se kush do të sigurojë shërbimet bazë për popullsinë, si strehimi i përkohshëm, shpërndarja e ushqimit dhe kujdesi shëndetësor, funksione që tradicionalisht i kanë kryer OJQ-të dhe agjencitë e OKB-së, tashmë të kufizuara në terren.
Analistët paralajmërojnë se privatizimi i rindërtimit të Gazës, pa mekanizma të fortë mbikëqyrjeje dhe transparence, krijon rrezik që interesat financiare të mbizotërojnë mbi nevojat humanitare. Në këtë model, kompanitë private u përgjigjen klientëve dhe investitorëve të tyre, jo popullsisë së prekur nga konflikti.
Kritikat janë shtuar edhe për mungesën e transparencës. Rezoluta e OKB-së që mbështet planin e Trumpit kërkon vetëm raporte periodike, pa detyrime të qarta për publikimin e burimeve të financimit, kontratave apo përfituesve finalë të projekteve. Precedentë të mëparshëm në Gaza, ku shpërndarja e ndihmës u delegua kompanive private, kanë përfunduar me pasoja të rënda dhe mungesë llogaridhënieje.
Në këtë sfond, deklaratat e Jared Kushner për “mundësi të jashtëzakonshme investimi” në Gaza kanë nxitur reagime të forta. Kritikët argumentojnë se kjo gjuhë e zhvendos fokusin nga katastrofa humanitare drejt potencialit financiar, duke e trajtuar një territor të shkatërruar nga lufta si treg investimesh.
Ndërsa dhuna dhe viktimat në Gaza vazhdojnë, gjithnjë e më shumë zëra paralajmërojnë se Bordi i Paqes, në formën aktuale, rrezikon të perceptohet jo si një instrument për stabilitet dhe rindërtim të drejtë, por si një “Board of Profits”, ku interesat politike dhe ekonomike të një rrethi të ngushtë peshojnë më shumë sesa nevojat reale të popullsisë palestineze. /Përshtatur nga “The American Prospect”
Termeti, fatkeqesia natyrore, që mbushi xhepat e kryeministrit, te Shqipërisë.
"Krijoni mundësi pa-konkurruese për të mbushur xhepin". "Paqe" është një emër-etiketë. Nëse ata janë për paqen, kush janë krijuesit e konfliktit dhe shkatërrimit atëherë? Alienët nga Proksima?