FLASH
Shkruar nga Gian Micalessin
Cari mund të luftojë edhe për dy vjet të tjera. BE-së i mungon forca, SHBA-të kanë interesat e tyre...
E quajnë plan paqeje, por është një tjetër ëndërr e parealizuar.
I pari u realizua në gusht pas samitit të Anchorage. Pastaj, aleatët evropianë nxituan drejt Uashingtonit për ta rikthyer Donald Trumpin, të joshur nga kërkesat e Vladimir Putinit, në rrugën e duhur . Ata arritën ta bindin presidentin amerikan të pranonte idenë e mohimit të territoreve të Donbasit që kontrolloheshin ende nga Kievi. Dhe shtuan "garanci sigurie" të afta për të mbrojtur Kievin nga sulme të mëtejshme.
Të gjitha të drejta, të gjitha legjitime, por edhe në kundërshtim me objektivat e Moskës. Pra, Putini, pasi kishte marrë siguri nga analistët financiarë dhe udhëheqësit ushtarakë se lufta mund të vazhdonte për dy vjet të tjera, i shpjegoi Trumpit dhe evropianëve se një paqe e tillë ishte e parealizueshme.
Sot jemi përsëri tek kjo çështje. Korrigjimet nga Zelensky dhe evropianët i kanë transformuar edhe 28 pikat e dakordësuara nga Uashingtoni dhe Moska në një plan të papranueshëm për këtë të fundit. Përveç nëse u imponohet atyre. Por kush e ka forcën? Sigurisht jo një Ukrainë e rraskapitur ushtarakisht dhe financiarisht pa njerëz për të dërguar në llogore. Jo Bashkimi Evropian, i cili, nëse përballet me perspektivën e luftës për Ukrainën, do të zbulohej si një arkipelag më i ndarë se Komunat italiane. Ndërkohë, Trump, i vetmi që ka forcën, nuk ka ndërmend ta përdorë atë.
Pra, është më mirë të përballemi me realitetin. Për t'i dhënë fund luftës, Putini kërkon një rezultat që do ta lërë atë në histori si Carin e aftë t'i imponojë NATO-s dhe BE-së jo vetëm pushtimin e Donbasit (territorialisht i parëndësishëm për një Rusi pak më të madhe se Kina dhe Shtetet e Bashkuara së bashku), por edhe rivendosjen e sferës së mëparshme të ndikimit dhe prestigjit të BRSS-së.
Për këtë arsye, ai nuk do të tolerojë asnjë ushtar perëndimor në tokën ukrainase të destinuar të bëhet simbol i pushtetit të rifituar. Për këtë arsye, ai as nuk do të diskutojë kontrollin e rajoneve të Krimesë, Donetskut, Luganskut, Zaporizhzhisë dhe Khersonit, të sanksionuara tashmë në Kushtetutë si territore të plota ruse.
Këto janë kërkesa që Trump është gati t'i pranojë në këmbim të një rendi të ri global ku lëndët e para ruse gjejnë rrugën e tyre drejt Amerikës dhe jo Kinës.
Por për momentin, ai ende dëshiron të shpëtojë fytyrën duke i përdorur aleatët e tij të urryer evropianë si gjethe fiku, duke e ditur shumë mirë se planet e paqes ose armëpushimet e papranueshme për Moskën nuk do ta shpëtojnë Ukrainën.
Ato vetëm sa do ta zgjasin agoninë e saj dhe humbjen e jetëve njerëzore në të dyja anët e frontit. Efekti i tyre i vetëm do të jetë ta bëjnë dobësinë e pariparueshme të Evropës dhe vullnetin e pandalshëm të Trump për pushtet më pak të dukshëm etikisht. /Përshtatur nga Il Giornale/
Lini një Përgjigje