FLASH
Shkruar nga Pamfleti
La leadership in esilio è aperta al dialogo, ma i comandanti rimasti a Gaza rifiutano qualsiasi concessione. Scontri interni, crisi economica e pressioni da parte di Washington e Doha stanno mettendo in crisi il movimento islamista.
Uno dei leader più importanti di Hamas, Khalil al-Hayya, guiderà i negoziati per porre fine alla guerra a Gaza.
La delegazione arriverà oggi al Cairo prima di partire per Sharm el-Sheikh per i colloqui di domani.
Entro pochi giorni, con l'aiuto della Croce Rossa, inizieranno le discussioni per stabilire le condizioni per il rilascio degli ostaggi. Ma qualcosa si sta incrinando all'interno dell'organizzazione.
Come riporta Guido Olimpio sul Corriere della Sera, Hamas continua a presentarsi come un'organizzazione a tre teste, ma sempre più divisa al suo interno.
La prima componente è la diaspora, con i suoi leader storici di base tra Doha e Beirut; la seconda è guidata dal leader militare e politico Izzedine al Haddad, rimasto a Gaza; la terza è composta da una nuova generazione di quadri che hanno sostituito i comandanti deposti e che oggi appaiono più radicali e ostili a qualsiasi concessione.
Secondo analisi recentemente pubblicate da diversi osservatori internazionali, questi "giovani" comandanti costituiscono la fazione più inconciliabile, contraria a qualsiasi compromesso con Israele e diffidente nei confronti dei piani di mediazione degli Stati Uniti.
La loro influenza è cresciuta parallelamente all'indebolimento della catena di comando, frammentata dai bombardamenti israeliani e dalla perdita di molti leader delle Brigate Ezzedine al-Qassam.
A livello politico, Hamas ha ufficialmente espresso il suo accordo di principio al piano di pace proposto dagli Stati Uniti, che prevede il rilascio di tutti gli ostaggi e la progressiva smilitarizzazione della Striscia di Gaza in cambio della ricostruzione e delle garanzie di sicurezza.
Washington ha chiesto a Israele di sospendere le operazioni militari come gesto preliminare, mentre il governo israeliano ha accettato di ritirarsi su una "linea di sicurezza concordata" solo dopo la conferma ufficiale dell'accordo.
Tuttavia, dietro queste iniziative diplomatiche si celano profonde divisioni. I leader in esilio sembrano più aperti ai negoziati, ma lamentano difficoltà di comunicazione con Gaza e problemi nel ritrovamento dei corpi degli ostaggi deceduti.
Tuttavia, all'interno della Striscia di Gaza, i comandanti sul campo continuano a opporsi a qualsiasi cessazione del conflitto, convinti che un arresto equivarrebbe a una resa.
Le tensioni si riflettono anche sul territorio. Negli ultimi giorni si sono verificati scontri tra Hamas e diversi clan locali indirettamente sostenuti da Israele, in particolare la comunità di Al-Majaida nella zona di Khan Yunis.
Forcat e lëvizjes u përpoqën të nisnin një inkursion kundër një milicie të udhëhequr nga Hussam al-Astal, një ish-zyrtar palestinez i sigurisë, tani i armatosur dhe i financuar nga Tel Avivi. Incidenti tregon se si autoriteti i grupit islamist kërcënohet nga autoritetet autonome lokale dhe trazirat civile në rritje.
Në të njëjtën kohë, protestat anti-Hamas po shumohen në Rrip, me demonstrata spontane kundër luftës, krizës ekonomike dhe menaxhimit autoritar të territorit. Sulmet izraelite që synojnë udhëheqjen e jashtme - si ai në Doha në shtator, i cili shënjestroi shtëpitë e disa anëtarëve të Hamasit - kanë kontribuar gjithashtu në destabilizimin e udhëheqjes dhe krijimin e boshllëqeve të pushtetit.
Në këtë kontekst, pozicioni i figurave të tilla si Khalil al-Hayya dhe Khaled Meshal mbetet i pasigurt. I pari, i cili i mbijetoi një bastisjeje izraelite dhe aktualisht është i angazhuar në bisedime në Kajro, thuhet se ka shprehur mbështetje për propozimin amerikan, por e ka kushtëzuar atë me garanci të mëtejshme. Al-Haddad, nga selia e tij në Gaza, mbështet qëndrimin, por duhet të bindë militantët më radikalë, të vendosur për të vazhduar luftën e armatosur.
Kështu, ekuilibri i brendshëm i Hamasit duket gjithnjë e më i brishtë. Nga njëra anë, ka nga ata që e shohin planin amerikan si një rrugëdalje të mundshme nga katastrofa humanitare; nga ana tjetër, krahu ushtarak e interpreton çdo lëshim si tradhti.
E ardhmja e lëvizjes - dhe mundësia e një armëpushimi të qëndrueshëm - do të varet nga aftësia e udhëheqjes së saj për të kapërcyer këto përçarje dhe për t'u paraqitur e bashkuar në negociatat e vazhdueshme midis Egjiptit, Katarit dhe Shteteve të Bashkuara. /Përshtatur nga Il Giornale/
Lini një Përgjigje