FLASH
Shkruar nga Myslim Murrizi
The model of cursing, hating, being jealous and resentful of you while you are alive, and then leaving nothing unwritten with boasting, eulogies and praises when you die, I never believe that it is a model of people with character and dignity, but a disgusting hypocrisy...
We live in a time of disgusting hypocrites, filled with ghosts who can't wait for you to die so they can write two "nice" words, thinking that everyone can forget what they said about the deceased while they were alive.
As humans, we are all temporary in this world, and when we are gone, there is no value in what those who cursed and hated you while you were alive say or write.
Condolences to the children and family.
That in politics and at the levels that the late Fatos Nano was at, he never had any friends or comrades, only servile and power-hungry people.
Fatos Nano, at 35 years old, was the only politician who returned strongly to the top of politics after prison, thanks to the foreign services that organized the armed communist-ordinary revolution of 1997 and with the promise that he would return 100% of the money from pyramid schemes.
Fatos Nano left politics 20 years ago, in 2005, after losing the elections at the age of 53, like no other in these 35 years, and for 20 years he has lived his private life, as he wanted, away from the cameras and the spotlight.
What strikes me is the pattern of virtual collective hysteria to write about when a public figure from any field passes away.
Below I am republishing my post from a while ago, when the late Ismail Kadare passed away. I am very surprised by this hypocrisy of Facebook statuses for every public figure who passes away.
As far as consoling family, relatives, or friends, it is humane and a good deed if you have the opportunity to lend a hand to anyone who has passed away and whom you knew while they were alive.
But when I see "novels" with so many touching words and boasts that even the deceased himself would be surprised, by people who have no acquaintance, no connection, or any kind of contact with any deceased who left this world, just to show that they are in the market, I am honestly disgusted.
In this world, we are all transient and a name lives longer than a corpse, whether for better or for worse.
Each of us has the fate of leaving a good or bad name in this transient life, and no one else, with any kind of real or hypocritical post, can magnify or diminish the name of any deceased who has left this world.
Anyone who thinks they are "enlarging" their name with servile, hypocritical posts or praise, insults or insults towards anyone who leaves this world is in vain, because each of us creates a good or bad name in this transient world during our lifetime with the behavior, soul and heart with which we present ourselves during our life in this society in which we live.
The model of cursing, hating, being jealous, and resenting you while you're alive, and then leaving nothing unwritten with boasting, eulogies, and praise when you die, I never believe is a model of people with character and dignity, but a disgusting hypocrisy.
Respect to anyone who understands these words of mine, and many thanks to anyone who doesn't.
Pse nuk thua qe ishte i perkedheluri i Nexhmie Hoxhes e pinjoll i kastes se larte te PPSH, hengri e piu nga te gjithe qe te alabaket e deri te korrupsioni, Me ne fund ia mbathi vrapit ne Viene, vend i bukur per bese e jetoi me te vjedhurat e vesin e bixhozit e te alkoolit. Mos na hapni zorret se vjen ere e rende. Ka shume e shume per te thene per cdo kend si para e pas lenies. Keto qe permendja (pothuajse hic fare) jane thene nga tipa si puna jote o trim laluc i kombit. Do thuash ishte djale i mire, natyrisht si gjithe cunat e Tirones qe u edukuan me shoqeri e edukate o pshatar (jo fshatar) i percmuar qe vetem te vjellesh di.
Ne nje paralelizem me boten e yjeve te muzikes moderne e postmoderne boterore, Fatos Nano ishte, eshte e do te mbetet 'ikona pop' e tentatives dhe e perpjekjeve te atyre pak intelektualeve profesioniste e liberale shqiptare per nje tranzicion elitar, nga nje shoqeri dhe ekonomi me varferi e ndrydhje ekstreme, ne nje hapesire me mundesi vetepropulsuese euro-atlantike!
Ndjesë pastë,...Ai, që ikën S'e politika,...është e pa besë, Mbrapa shpine,...t'a ngul thikën, Për një fjalë të "mirë,,...vdekjen do presë?!
Shume drejte
Nano dhe historia që i vinte nga pas: Korrupsioni, pazaret, oligarkia dhe shantazhi i medias. Edhe pse kishte diskurs modernizues dhe evropianist, në praktikë mungonte zbatimi konkret. Shumë reforma mbetën në letër, të frenuara nga interesat klienteliste dhe mungesa e vullnetit politik.Qeverisja e Nanos u njollos nga korrupsioni, klientelizmi, mungesa e transparencës dhe një marrëdhënie autoritare me median. Nano shihej si elitist, i shkëputur nga populli dhe nga anëtarësia socialiste. Mitingjet dhe kontaktet me publikun ishin të rralla. Mungesa e kontaktit të drejtpërdrejtë me qytetarët e dobësoi mbështetjen e tij publike dhe e përshpejtoi rënien pas vitit 2005. Nano shihej si i ftohtë dhe i shkëputur nga baza socialiste, duke preferuar rrethin e tij të ngushtë të besuarish. Gjatë mandateve të tij, sidomos 2002-2005, administrata e Nanos u perceptua si një nga më të korruptuarat e tranzicionit. Raportet e Transparency International e renditën Shqipërinë ndër më të korruptuarat në Evropë. Ministrat e tij u akuzuan për abuzime, afera klienteliste dhe tendera të manipuluar. Ai vetë shpesh u kritikua se toleronte korrupsionin brenda radhëve të PS-së. Gjatë mandatit 2002-2005, disa ministra të tij u përfshinë në afera korruptive (p.sh. çështjet e koncesioneve të energjisë dhe tenderave publikë). Vetë Nano akuzohej shpesh për mbrojtje të “oligarkëve të rinj” të lidhur me PS-në. U kritikua për afrime me kundërshtarë politikë, si në vitin 2002 kur mori pushtetin pas një marrëveshjeje me grupin e Ilir Metës. Ishte qeveri kompromisesh, pazaresh, brenda partisë dhe jashtë saj, më shumë sesa qeveri reformash. Disa televizione dhe gazeta u përballën me presione fiskale e gjyqësore për shkak të qëndrimeve kritike. Rasti i Ylli Rakipit (2002): gazetar kritik ndaj qeverisë Nano u arrestua me akuza për shpifje dhe mashtrim; organizatat ndërkombëtare si Reporters Without Borders dhe OSBE e cilësuan arrestimin politik. Pavarësia e gjyqësorit dhe administratës publike mbeti e dobët; ndikimi politik ishte ende i fortë. Reformat e premtuara për integrimin në BE mbetën të pjesshme dhe pa rezultate konkrete. Në fund, ai nuk arriti të ndërtojë institucione të pavarura, të forta e të qëndrueshme, prandaj trashëgimia e tij politike është më shumë ambivalente sesa reformuese. SHËNIM: Nano është hallka që lidh autoritarizmin populist të Berishës me teknokratizmin autokratik të Ramës. Ai përfaqëson brezin që besonte në kompromis dhe reflektim, por që u mposht nga dy forma më të forta të pushtetit: Britma e Berishës dhe spektakli i Ramës.
Shoku Zylo me uniforme komentuesi sot, qave me lot e qyrre!
Sakte
Po ikni mo zagare keni goje ju me fol per Fatos Nanon. Flet ky Murrizi qe ska asnje vlere dhe vetem di te shaj. E xhelezojne dhe qe iku nga jeta. Turp Te pakten per ate po flasin gjithe me respekt po per Murrizin sbesoj se ka respekt njeri.
E ke gabim o Murriz. Fatos Nano u fry si nje intelektual I jashtzakonshem qe do shpetonte Shqiperine me zgjuarsine e tij i porsa dale ne skene ne 1991 sic u fry dhe Saliu si opozitar anti komunist te dy keta nga Ramiz Alia ne ate kohe me shpresen qe klika komuniste ne pushtet ne ate kohe te shpetonte paq sic dhe ja arriti. Fatosi ne fakt doli qe ishte nje vagabond halabak hajdut imoral e kliptoman qe nuk ishte jo per kryeminister por as per pedagog ose funksionar i ulet qeverie. Nje ordiner qe bashkpunoi ngushte me kriminelin non grata per ti kaluar pushtetin duke punuar keshtu kundra Shqiperise dhe Kosoves. Nuk u shkeput nga politika per te jetuar jeten private sic thua ti por u shkeput per te shijuar milonat qe vodhi ne Austri por kur kuptoi se nuk kishte vjedhur aq sa duhej tentoi te kthehej perseri ne politike por nuk i eci. Nuk meriton fjale te mira Fatosi as kur qe gjalle e as kur vdiq. Nje halabak ordiner.