FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Dëshpërimi i presidentit për t'i dhënë fund luftës në Ukrainë mund të çojë në një tjetër moment të Mynihut me Rusinë.
Obsesioni i Presidentit Donald Trump për të fituar Çmimin Nobel për Paqen e ka shtyrë atë të marrë një sërë vendimesh të nxituara në përpjekje për t'i dhënë fund luftës në Ukrainë. Shembulli më i fundit është caktimi i një samiti të parakohshëm me diktatorin rus Vladimir Putin në Alaska, një mësim praktik se si të mos bësh diplomaci.
Trump erdhi në detyrë duke premtuar t’i jepte fund luftës në Ukrainë brenda 24 orësh, ndoshta duke menduar se Putini do ta ndalte pushtimin rus si një nder personal për të. Ai fillimisht u përpoq ta sulmonte ashpër Presidentin ukrainas Volodymyr Zelensky, duke e qortuar publikisht udhëheqësin gjatë një takimi famëkeq në Zyrën Ovale në shkurt. Por pasi Zelensky pranoi një armëpushim, Trump filloi ta kuptonte se Putini ishte problemi. Deri në qershor, presidenti amerikan filloi të shprehte zhgënjim me homologun e tij rus.
Zemërimi i ri i Trump çoi në një sjellje më të çrregullt. Duke kërcënuar se do të vendoste sanksione masive dytësore ndaj vendeve që bëjnë biznes me Rusinë, ai fillimisht caktoi një afat për fillimin e shtatorit, pastaj e shtyu atë për të premten e kaluar. Ai njoftoi qëllimin e tij për të vendosur një tarifë shtesë prej 25 përqind ndaj Indisë, një partner i rëndësishëm strategjik i SHBA-së në Azi, si ndëshkim për blerjen dhe rafinimin e naftës ruse. Por asnjë kërcënim i tillë nuk iu bë Kinës, rivalit kryesor të Amerikës në Azi, e cila blen më shumë naftë ruse sesa India.
Në fund të fundit, të premten nuk pati asnjë shtytje të gjerë për sanksione. Në vend të kësaj, Trump njoftoi një takim shumë të pritur javën e ardhshme me Putinin në Alaska. Duke shmangur vlerësimet e tij më realiste të kohëve të fundit për pabesinë e Putinit, Trump u rikthye te pretendimi se "Unë besoj se Presidenti Putin dëshiron të shohë paqe".
Pavarësisht sulmeve të vazhdueshme ajrore dhe tokësore të Putinit në Ukrainë, Trump po e shpërblen atë me një samit presidencial dhe jo më pak në tokën amerikane. Kjo kthesë duket se ka qenë produkt i takimit të të dërguarit të posaçëm të SHBA-së, Steve Witkoff, me Putinin të mërkurën, ku Putin thuhet se propozoi që Kievi të hiqte dorë nga të gjitha provincat Luhansk dhe Donetsk në Ukrainën lindore në këmbim të një armëpushimi. Me linjat e betejës të ngrira në vend, raporton Wall Street Journal, një fund përfundimtar i luftës supozohet se do të negociohej më vonë. Në botën reale, shanset që kjo të ndodhë janë të pakta. Skenari më i mundshëm do të ishte që Rusia të shkelte armëpushimin, siç ka bërë vazhdimisht në Ukrainë në vitet e kaluara.
Trump iu referua mundësisë së “një shkëmbimi territoresh” midis Rusisë dhe Ukrainës, por nuk është e qartë se çfarë toke, nëse ka, Putin do të ishte i gatshëm t’i dorëzonte Ukrainës. (A është ai i gatshëm të heqë dorë nga territori i pushtuar në provincat Kherson dhe Zaporizhzhia? E dyshimtë.) As nuk ka ndonjë tregues se Rusia do të pranonte ndonjë garanci sigurie që Ukraina mund të merrte nga Shtetet e Bashkuara ose Evropa në këmbim të heqjes dorë nga një pjesë e territorit të saj.
Hapi i fundit i Putinit duket se është hartuar në mënyrë transparente për të shmangur vendosjen e sanksioneve të mëtejshme. Siç vëren Instituti për Studimin e Luftës, Rusia është përpjekur, dhe ka dështuar, të pushtojë të gjithë Donbasin që nga viti 2014. Ndërsa forcat ruse kanë marrë pjesën më të madhe të Luhanskut, ato janë ndaluar në Donetsk, ku Ukraina ka një brez të fortë fortesash të ankoruara nga qytetet e Kramatorskut, Slovyanskut, Druzhkivkës, Oleksiyevo-Druzhkivkës dhe Kostiantynivkës. Putini thjesht po përpiqet të arrijë në tryezën e negociatave atë që trupat e tij nuk kanë qenë në gjendje ta arrijnë në terren.
Nëse Trump do të pranonte kushtet e Putinit, kjo do të ishte një përsëritje e Marrëveshjes së Mynihut të vitit 1938, në të cilën kryeministri britanik Neville Chamberlain ia dorëzoi Adolf Hitlerit Sudetenland, një rajon i asaj që atëherë ishte Çekosllovakia, i fortifikuar dhe i mbrojtur rëndë, pa u konsultuar me çekët. Në këmbim, Chamberlain nuk mori asgjë tjetër përveç premtimeve boshe për "paqe për kohën tonë". "Juve iu dha mundësia të zgjidhnit midis luftës dhe turpit", tha Winston Churchill në atë kohë. "Ju zgjodhët turpin dhe do të keni luftë".
Churchill kishte të drejtë: Marrëveshja i lejoi Gjermanisë naziste të gëlltiste të gjithë Çekosllovakinë dhe të përgatiste terrenin për Luftën e Dytë Botërore. Rreziku i një “një Mynihu tjetër” zvogëlohet disi në rastin e Ukrainës, sepse ukrainasit, ndryshe nga çekët, nuk ka gjasa të pajtohen me një pazar kaq të pandershëm dhe shkatërrues.
Ukrainasit janë gjithnjë e më të lodhur nga lufta dhe të ndarë nëse duhet të pranojnë disa lëshime të përkohshme territoriale ndaj Rusisë si çmim të paqes. Por një sondazh i kohëve të fundit nga Instituti Ndërkombëtar i Sociologjisë i Kievit zbuloi se 78 përqind e ukrainasve kundërshtojnë transferimin e tokës së kontrolluar nga Ukraina te pushtuesi rus.
Duke nxituar të takohet me Putinin në Alaska, territor që, në mënyrë domethënëse, iu shit nga Rusia Shteteve të Bashkuara, Trump rrezikon të lejojë përsëri veten të manipulohet nga diktatori dinak rus.
Ekziston një mënyrë më e mirë. Nëse Trump dëshiron vërtet ta fitojë Çmimin Nobel për Paqen, ai duhet të vazhdojë me njoftimin e një mori sanksionesh ndaj Rusisë, të punojë për kthimin e aseteve të ngrira ruse në Kiev dhe të rrisë ndjeshëm transferimet e armëve në Ukrainë. Lëvizje të tilla do të kishin tërhequr vëmendjen e Putinit dhe potencialisht do të kishin krijuar mundësi për negociata shumë më të frytshme. Në vend të kësaj, Trump po e shpërdoron me shpejtësi ndikimin që arriti me kërcënimet e tij me sanksione dhe po i lejon Putinit të vazhdojë pushtimin e tij të paprovokuar./Përshtati "Pamfleti" nga "The Washington Post"
Lini një Përgjigje