FLASH
Shkruar nga Pamfleti
I shkolluar në SHBA, Bilali konsiderohet anëtari më i besuar i familjes dhe i është përkushtuar ideologjisë së Islamit politik. Ai mban lidhje të ngushta me sekte dhe rrjete të ndryshme fetare që mbështesin sundimin e babait të tij dhe axhendën e tij politike.
Sundimtari autoritar i Turqisë, Rexhep Tajip Erdogan, i shqetësuar nga problemet shëndetësore në rritje, ka vënë në lëvizje planet për të rregulluar dhe përgatitur djalin e tij për ta trashëguar fronin, duke vendosur skenën për krijimin e një dinastie familjare në sfondin e shpërbërjes së institucioneve demokratike në Turqi.
Necmettin Bilal Erdogan, djali i vogël 42-vjeçar i familjes, nuk është në krye të ndonjë posti publik, por ndoshta duhet të konsiderohet si personi më me ndikim në qeverisjen e Turqisë. Një njeri i zellshëm ideologjik, ai vepron nga hija. Ai ndihmohet dhe mbështetet regjimin babait të tij përmes një rrjeti të gjerë miqsh të vendosur në mënyrë strategjike në postet kryesore qeveritare.
Ndërsa është e paqartë nëse Erdogan synon të tërhiqet vullnetarisht nga politika, shëndeti i tij i përkeqësuar, i cili përfshin trajtimin e kancerit, episodet e përsëritura të epilepsisë dhe gabimet e herëpashershme të kujtesës, mund të kërkojë planifikimin për një vazhdimësi të qetë në rast të ndonjë sfide të ardhshme për udhëheqjen e tij.
Djali më i vogël Bilal shihet si princi i padeklaruar i kurorës së Turqisë dhe presidenti duket se po mbështetet tek ai për të siguruar një pasim të qetë dhe për të mbrojtur familjen nga çështjet e mundshme ligjore në rast të largimit të tij. Vizioni i një dinastie Erdogan, i frymëzuar nga osmanët, duket se sugjeron një dëshirë për një sundim afatgjatë në të cilin familja trajton 82 milionë qytetarë si nënshtetas të tyre dhe pasuritë e një vendi të tërë si pasurinë e tyre.
I shkolluar në SHBA, Bilali konsiderohet anëtari më i besuar i familjes dhe i është përkushtuar ideologjisë së Islamit politik. Ai mban lidhje të ngushta me sekte dhe rrjete të ndryshme fetare që mbështesin sundimin e babait të tij dhe axhendën e tij politike. Për më tepër, Bilali luan një rol të rëndësishëm në koordinimin e përpjekjeve për kontakt me klerikët me ndikim dhe lehtëson angazhimet me rrjetet fetare globale, duke përfshirë Vëllazërinë Myslimane.
Ai madje kishte punuar me financierin e dikurshëm të Al-Kaedës, Jasin al-Qadi, i caktuar nga OKB-ja dhe Thesari i SHBA-së në atë kohë, mori miliona prej tij dhe themeloi një kompani guackë në emër të tij në Turqi. Në hetimet e korrupsionit në vitin 2013, si Qadi ashtu edhe Bilali u emëruan si të dyshuar nga prokurorët publikë për shkelje të ligjeve të shumta turke. U desh ndërhyrja e paligjshme e babait të tij në hetim për ta shpëtuar atë nga akuzat e rënda penale dhe sigurisht burgu për shkelje të ligjit.
Është e qartë se Bilali ka ambicie të ndjekë hapat e të atit dhe të vazhdojë narrativën antiperëndimore brenda vendit. Ka shqetësime se ai mund të kërkojë të përmbushë vizionin e familjes për transformimin e Turqisë në një formë kalifati, ku ndikimi i familjes dhe indoktrinimi fetar luajnë rol qendror në qeverisje dhe shoqëri. Një trajektore e tillë ngre shqetësime për drejtimin e ardhshëm të peizazhit politik të Turqisë dhe marrëdhëniet e saj me komunitetin ndërkombëtar.
Presidenti Erdogan i ka besuar Bilalit përgjegjësinë e plotësimit të pozitave kryesore qeveritare dhe Bilali duket se përdor fondacione të ndryshme drejtuese, si Fondacioni i Rinisë së Turqisë (TÜGVA), si dyer rrotulluese për të plotësuar vendet e punës në qeveri, veçanërisht në nivelet fillestare dhe të mesme. Ideologjia kryesore e TÜGVA bazohet në Islamin politik, i cili ndonjëherë është shoqëruar me elementë që kufizohen me xhihadizmin e dhunshëm. Fondacioni organizon kampe verore ku marrin pjesë klerikë radikalë dhe ofron bursa dhe kurse për tema të ndryshme, me qëllim përgatitjen e ideologëve të rinj për të marrë poste qeveritare. Këto veprime kanë ngritur shqetësime për ndikimin e mundshëm në qeverisjen e vendit dhe ndikimin e Islamit politik brenda administratës.
Bilal gjithashtu mbikëqyr Fondacionin e Rinisë dhe Arsimit në Turqi (TÜRGEV), një organizatë e pajisur mirë që merr donacione të konsiderueshme si nga burime vendase ashtu edhe nga jashtë. Fondacioni është i përfshirë në trajnimin e mbi 32,000 studentëve në shkollat dhe konviktet e tij të përhapura në të gjithë Turqinë. Për më tepër, ajo zotëron Universitetin Ibn Haldun, i cili ndodhet në Stamboll.
Një referencë nga këto fondacione siguron vendosjen e punës brenda qeverisë dhe lehtëson promovimin e shpejtë nëpër grada. Këto praktika kanë ngritur shqetësime për mundësinë e favorizimit dhe nepotizmit në emërimet dhe promovimet në qeveri, duke konsoliduar më tej ndikimin e familjes Erdogan brenda peizazhit politik të Turqisë.
Fondacionet janë përballur me akuza se janë përdorur si fronte për të pastruar paratë e ryshfetit dhe ryshfetet që presidenti Erdogan ka marrë nga kontratat dhe tenderët e qeverisë. TÜRGEV, në veçanti, është akuzuar për pranimin e donacioneve të paligjshme nga burime të huaja dhe vendase. Fondacioni ishte në qendër të një hetimi korrupsioni në dhjetor 2013 që përfshinte akuza serioze për ryshfet dhe parregullsi.
Presidenti Erdogan ndërhyri në hetim për të mbrojtur djalin e tij nga akuzat e mundshme penale. Ai largoi policinë, prokurorët dhe gjyqtarët që ishin të përfshirë në ndjekjen e çështjes, duke mbyllur efektivisht hetimin ndaj fondacionit. Këto veprime kanë ngritur shqetësime të mëdha në lidhje me transparencën dhe llogaridhënien e qeverisë dhe keqpërdorimin e mundshëm të fondeve publike për përfitime personale.
Operacionet e Bilalit jashtë shtetit u kryen përmes entiteteve të ndryshme të lidhura me fondacionet turke, duke synuar angazhimin me turqit dhe myslimanët joturq në komunitetet e diasporës.
Gjatë sundimit të tij prej dy dekadash, Presidenti Erdogan ka marrë masa për të hequr figurat me ndikim brenda Partisë për Drejtësi dhe Zhvillim (AKP) për të krijuar një rrugë që djali i tij ta pasojë atë brenda partisë. Ky konsolidim i pushtetit brenda partisë tregon forcimin e mëtejshëm të ndikimit të familjes Erdogan në politikën turke.
Duke i hequr nga portofolet e tyre të kabinetit, presidenti Erdogan mund të ketë pakësuar aftësinë e tyre të menjëhershme për të sfiduar trashëgiminë e mundshme të Bilalit brenda qeverisë. Kjo lëvizje konsolidon kontrollin e Erdoganit mbi partinë dhe administratën qeveritare dhe përforcon perceptimin se ai po i hap në mënyrë aktive rrugën Bilalit që të marrë një rol më të rëndësishëm në peizazhin politik në të ardhmen.
Emërimi i İbrahim Kalın, një ish ndihmës i Presidentit Erdogan, si kreu i ri i Organizatës Kombëtare të Inteligjencës së Turqisë (MIT), është një lëvizje vendimtare në mbështetjen e pasardhësve të mundshme të Bilalit. MIT është një institucion jetik në ruajtjen e regjimit aktual dhe ka ndikim të rëndësishëm mbi gjyqësorin, policinë dhe ushtrinë. Ajo është e përfshirë në kryerjen e operacioneve të ndikimit përmes mediave për të mbështetur Presidentin Erdogan dhe është gjithashtu e përfshirë në akte dhune dhe frikësimi kundër kritikëve, kundërshtarëve dhe disidentëve.
Çështja e pasurisë dhe kontrollit financiar është një faktor domethënës në përpjekjet e Presidentit Erdogan për të siguruar besnikëri dhe mbështetje për trashëgimtarin e tij të zgjedhur, Bilalin. Djalit të vogël i është besuar administrimi i një sasie të konsiderueshme parash, shumica e të cilave janë përfituar me mjete të paligjshme, si rryshfet. Akumulimi i qindra miliarda dollarëve nga familja, të shpërndarë nëpër korporata të shumta, kërkon një rrjet të besueshëm për të trajtuar shuma kaq të mëdha.
Lidhja e Bilalit me klerikë të ndryshëm radikalë dhe rrjete fetare hyn në lojë në menaxhimin e këtyre financave.
Në të vërtetë, pavarësisht se nuk mban një pozicion zyrtar në qeveri, Bilali ka shoqëruar babanë e tij në vizita zyrtare, një prirje që është vërejtur kohët e fundit
Nëse Bilali do të merrte kontrollin e AKP-së në pushtet dhe potencialisht të vendit, të dorëzuar atij në një pjatë të argjendtë nga babai i tij, rrjeti i gjerë që ai ka ndërtuar brenda burokracisë mund të luante vërtet një rol të rëndësishëm në mbështetjen e lidershipit të tij. Pasi kishte mësuar nga qasja e babait të tij në trajtimin e kundërshtarëve politikë me hetime të rreme dhe gjyqe false, Bilali pa dyshim do të ruante klimën e frikës dhe shtypjes në Turqi, ndërkohë që do të sfidonte aleatët dhe partnerët e Turqisë në çdo rast.
Prandaj, mbajtja e një qëndrimi vigjilent, imponimi i presionit dhe mbajtja e qeverisë turke përgjegjëse ndaj rendit global të bazuar në rregulla do të jetë thelbësore në frenimin e entuziazmit të dinastisë Erdogan dhe pengimin e ambicieve të rrezikshme të princit të ri të kurorës së Turqisë./ Marrë me shkurtime nga NordicMonitor
Lini një Përgjigje