FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Trump ka dalë i goditur nga refuzimi i tarifave nga Gjykata e Lartë, por demokracia amerikane ka provuar të jetë e shëndetshme dhe shenja se Amerika nuk ka qenë kurrë kaq e fortë po mbërrijnë edhe nga pjesë të tjera të botës...
Zhvillimet e ditëve të fundit nxjerrin në pah një paradoks. Një sondazh i Washington Post tregon se 60 për qind e të anketuarve kanë një vlerësim negativ për presidentin. Vendimi i Gjykatës së Lartë, që rrëzoi tarifat e vendosura prej tij, përbën një humbje politike, dëmton imazhin e tij në opinionin e brendshëm dhe cenon besueshmërinë ndaj qeverive të huaja.
Historiani britanik Niall Ferguson e ka quajtur “kruajtja e vitit të gjashtë” fenomenin që ka dobësuar pothuajse të gjithë presidentët amerikanë në mesin e mandatit të dytë. Në këtë rast, situata duket më tepër si një krizë e thelluar politike.
Megjithatë, fuqia ndërkombëtare e Shteteve të Bashkuara mbetet e konsiderueshme. Sinjale nga rajone të ndryshme e konfirmojnë këtë prirje.
Në Venezuelë, sondazhet tregojnë se shumica e popullsisë shpreh vlerësim pozitiv për operacionin kundër Maduros. Edhe pse ai nuk solli demokracinë, një pjesë e qytetarëve e konsideron ndërhyrjen amerikane si hap drejt një alternative politike.
Në Meksikë, eliminimi i një prej drejtuesve kryesorë të karteleve të drogës lidhet me një strategji të re të presidentes socialiste, e cila ka marrë parasysh presionin nga Uashingtoni. Në të gjithë Amerikën Latine, ekuilibrat gjeopolitikë po përshtaten me një realitet ku ndikimi amerikan rritet, në dëm të aktorëve si Rusia, Kuba dhe Kina.
Në Iran, tensionet mbeten të larta mes kërcënimeve për ndërhyrje ushtarake amerikane dhe presioneve për një marrëveshje diplomatike që do ta detyronte regjimin e ajatollahëve të heqë dorë nga programi bërthamor. Protestat në universitete kanë rifilluar. Ndërkohë, Kina dhe Rusia, të konsideruara mbështetëset kryesore të Teheranit, kanë mbajtur qëndrim të rezervuar. Manovrat e fundit të përbashkëta ushtarake ruso-iraniane nxorën në pah kufizimet e kapaciteteve të tyre krahasuar me praninë ushtarake amerikane në rajon. Të gjitha opsionet mbeten të hapura, nga një operacion i kufizuar ushtarak te një konflikt i zgjatur ose një marrëveshje diplomatike, por qendra e vendimmarrjes mbetet Uashingtoni, ndërsa Pekini dhe Moska shfaqen me ndikim më të kufizuar në një zonë që dikur e konsideronin strategjike.
Në frontin e brendshëm, presidenti doli i dobësuar nga vendimi i fundit i Gjykatës së Lartë, por sistemi institucional amerikan tregoi funksionim të qëndrueshëm. Gjykatës, përfshirë edhe anëtarë të emëruar nga vetë presidenti, votuan kundër tij, duke riafirmuar pavarësinë e pushtetit gjyqësor. Ky zhvillim nënvizon qëndrueshmërinë e demokracisë amerikane, e cila ka përballuar sfida të ngjashme gjatë historisë së saj 250-vjeçare.
Megjithatë, vëzhguesit evropianë paralajmërohen të mos e interpretojnë këtë vendim si fund të proteksionizmit ekonomik në SHBA. Josh Lipsky nga Atlantic Council deklaroi për Wall Street Journal se tarifat e larta amerikane pritet të mbeten në fuqi, pavarësisht ndryshimeve politike.
Analisti Greg Ip, në të njëjtën gazetë, argumenton se asnjë president i ardhshëm nuk do të heqë dorë lehtë nga të ardhurat e konsiderueshme që tarifat gjenerojnë çdo vit. Ai thekson se tarifat mund të krijojnë vende pune dhe investime të reja në sektorë strategjikë si çeliku dhe industria automobilistike, sidomos në shtete vendimtare si Michigan dhe Pensilvania. Kjo krijon një bazë elektorale që i mbështet ato.
Brenda Partisë Republikane, mbështetja për tregtinë e lirë është zbehur krahasuar me të kaluarën. Në vitin 2018, senatori Pat Toomey arriti të mobilizojë shumicën e kolegëve për të kufizuar tarifat presidenciale; në tetor të vitit të kaluar, vetëm katër senatorë republikanë votuan për një nismë të ngjashme.
Sipas Greg Ip, republikanët tradicionalë parashikojnë një politikë tregtare më pak impulsive se ajo e Trumpit, por që do të ruajë theksin te reciprociteti dhe ndërhyrja shtetërore për sektorë strategjikë si gjysmëpërçuesit.
Edhe demokratët janë larguar nga paradigma e tregtisë së lirë. Presidenti Joe Biden ruajti tarifat ndaj Kinës dhe promovoi subvencione për prodhimin vendas të teknologjive të gjelbra, çka shkaktoi pakënaqësi në Evropë dhe Japoni.
Brenda Partisë Demokratike, krahu neoliberal i epokës Clinton-Obama ka humbur terren, ndërsa krahu i majtë fiton ndikim. Në Konferencën e Sigurisë në Mynih, kongresistja Alexandria Ocasio-Cortez e cilësoi Marrëveshjen e Tregtisë së Lirë të Amerikës së Veriut si politikë të dështuar dhe argumentoi se përfitimet e tregtisë janë përqendruar te shtresat më të pasura.
Këto zhvillime shpjegojnë pse shumë vende nuk presin ndryshime të menjëhershme në politikën amerikane, por po përshtaten me realitetin e ri. Kancelari gjerman Friedrich Merz deklaroi se një fuqi e madhe si Kina apo SHBA përdor varësitë e të tjerëve në interes të vet. “Prandaj ne po reduktojmë varësitë dhe cenueshmërinë tonë”, theksoi ai gjatë një vizite në Pekin. /Përshtatur nga “Corriere Della Sera”
Lini një Përgjigje