FLASH
Shkruar nga Eva Hartog
Presidenti rus nuk ka qenë në gjendje të mbrojë aleatët e tij në Venezuelë dhe Iran nga presidenti luftarak i SHBA-së, Donald Trump…
Kur Vladimir Putin pushtoi Ukrainën, ai u premtoi rusëve se do ta “bënin përsëri”, do të dërgonin forcat e tyre të armatosura në perëndim dhe do të shkonin drejt fitores ashtu siç bëri Bashkimi Sovjetik kundër Gjermanisë.
Sot, presidenti rus ka mbajtur gjysmën e atij premtimi. Që nga kjo javë, lufta që Putini dikur shpresonte se do të mbaronte brenda vetëm tre ditësh, është zgjatur më shumë sesa Moska kaloi duke luftuar nazistët.
Për ta përkeqësuar situatën, edhe pse Moska po ngec në Ukrainë, rrjeti global i aleatëve që Putini ndërtoi për dy dekada duket se po shkatërrohet, i vënë në provë nga një president i papritur agresiv i SHBA-së, Donald Trump.
Ajo që supozohej të ishte një operacion i shpejtë në Ukrainë është shndërruar në një luftë të ashpër rraskapitëse. Kohëzgjatja e konfliktit tani i ka tejkaluar 1,418 ditët që sovjetikët kaluan duke luftuar sulmin nazist, duke i shtyrë përfundimisht gjermanët nga Moska deri në Berlin.
Gjatë fushatës së saj pothuajse katërvjeçare në Ukrainë, Moska ka pushtuar vetëm një pjesë të vogël të vendit, me një kosto prej rreth 1.1 milion viktimash ruse dhe përçarjesh në rritje në vend. Këtë muaj rreth 600,000 rusë mbetën pa energji elektrike në rajonin kufitar të Belgorodit pas një sulmi me raketa ukrainase.
Ndërkohë, në nivel ndërkombëtar, duket se Putini nuk mund të bëjë shumë për të ndaluar sulmet e aleatëve të tij një nga një.
Kremlini ka qenë në prapambetje në Lindjen e Mesme që nga fundi i vitit 2024, kur rënia e qeverisë së Bashar al-Assad në Siri e privoi atë nga një partner i besueshëm në rajon.
Moska me sa duket ishte gjithashtu e paaftë të mbronte mikun e saj më të ngushtë në Amerikën e Jugut në fillim të këtij muaji, kur Shtetet e Bashkuara kapën Nicolás Maduro të Venezuelës, një udhëheqës i cili me përkushtim kishte udhëtuar drejt Moskës për Paradën e Ditës së Fitores të Putinit në maj të vitit të kaluar.
Çuditërisht, Moska nuk ishte në gjendje as të shmangte sekuestrimin e paprecedentë të një anijeje cisternë me flamur rus nga ana e SHBA-së.
Vetëm një vit më parë, Putin nënshkroi një marrëveshje partneriteti strategjik 20-vjeçare me Teheranin. Tani regjimi, i cili furnizoi Rusinë me dronë vrasës Shahed për luftën e saj në Ukrainë, është në rrezik të rrëzohet nga protestuesit, të cilët Trump ka lënë të kuptohet se mund të ndërhyjë ushtarakisht për t'i mbrojtur.
Rusët e kanë vënë re.
“Një epokë e tërë po i vjen fundi”, shkroi të dielën një bloger ushtarak pro-luftës me pseudonimin Maxim Kalashnikov, duke reflektuar kritikat në rritje ndaj udhëheqjes ruse.
Autoritetet ruse, argumentoi ai, kishin shpenzuar shumë kohë duke u përpjekur të krijonin imazhin se vendi ishte një fuqi e madhe, në vend që të ndërmerrnin hapa për të siguruar që ai të bëhej i tillë. Premtimi se “‘mund ta bëjmë përsëri’ ka dështuar”, përfundoi Kalashnikov.
Gazetarët miqësorë me regjimin iranian kanë raportuar se Moska në javët e fundit furnizoi Iranin me automjete të blinduara dhe helikopterë sulmi Spartak të prodhuar në Rusi, me sa duket për të ndihmuar në zmbrapsjen e protestuesve, tha Nikita Smagin, një eksperte për marrëdhëniet Rusi-Iran dhe kontribuese në Fondacionin Carnegie për Paqen Ndërkombëtare.
“Por, sigurisht, iranianët nuk kanë iluzione se nëse situata do të bëhej vërtet kritike, Rusia thjesht do të tërhiqej mënjanë, siç bëri në rastin e Bashar al-Assad”, tha ai, duke iu referuar rënies së regjimit të diktatorit sirian në vitin 2024 dhe mërgimit të tij të mëvonshëm në Rusi.
Realiteti është se aleanca e frymëzuar nga Moska ka qenë gjithmonë kryesisht trillim, tha ish-diplomati rus Boris Bondarev.
“As Venezuela dhe as Irani nuk janë pjesë e ndonjë perandorie ruse”, tha ai. Pas pushtimit të Ukrainës, “ishte e rëndësishme [për Rusinë] të tregonte se nuk ishte vetëm, por kjo është propagandë”.
Smagin theksoi se marrëveshja e partneritetit midis Iranit dhe Rusisë nuk përfshinte posaçërisht një klauzolë mbrojtjeje të ndërsjellë, duke e përshkruar marrëdhënien e tyre si "të qëndrueshme" me një nënkuptim "mosbesimi serioz".
“Të dy vendet nuk janë realisht aleatë, ato janë partnerë strategjikë nga nevoja, sepse të dyja palët kanë pak mundësi të tjera”, tha ai.
Zëdhënësit e Kremlinit janë përpjekur t’i japin çështjes një kthesë pozitive, duke argumentuar se mungesa e dukshme e respektit nga ana e Uashingtonit për të drejtën ndërkombëtare tregon se Rusia kishte të drejtë që pushtoi Ukrainën.
Komentues të tjerë janë përpjekur të minimizojnë marrëdhënien midis Rusisë dhe aleatëve të saj ose kanë theksuar ndryshimet midis Luftës së Dytë Botërore dhe luftës në Ukrainë për të justifikuar mungesën e përparimit. Ata argumentojnë se nuk është se ushtria e vendit është e dobët: Rusët janë thjesht më pak të investuar sesa ishin atëherë.
“Në rastin e parë i gjithë vendi luftoi [nazistët], tani vetëm 5 përqind ose më shumë janë të interesuar”, pohoi një kanal në Telegram i quajtur “Mos e ndal luftën”.
Vetë Putini nuk ka komentuar ende për ngjarjet në Venezuelë apo Iran, besnik ndaj zakonit të tij për t'i lënë vartësit e tij të flasin për lajme të këqija, tha diplomati Bondarev.
Megjithatë, ai vuri në dukje se Kremlini ka të ngjarë t’i shohë veprimet e SHBA-së në Venezuelë dhe kundër anijes cisternë të naftës si përpjekje për ta shtyrë Rusinë në një cep të rrugës.
Për të treguar se nuk i nënshtrohet presionit, Rusia do të kërkojë mënyra për të shfaqur dominimin e saj, kryesisht në Ukrainë, tha Bondarev, duke iu referuar lëshimit nga Moska të një rakete hipersonike Oreshnik në Ukrainë javën e kaluar.
I poshtëruar apo jo, Bondarev paralajmëroi kundër pritjes së një “zbutjeje” të pozicionit rus. “Edhe nëse është i dobët, Kremlini do të kërkojë të tregojë se është i fortë.” /Përshtatur nga Politico/
Hello, tra la la Eva Hartog, më duket se po e xhiron Putin Ameriken e Perendimin e jo ata Putinin.