FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Sigurimi i ujit, kërkimi i tij, pirja e ujit, noti në ujë, të gjitha këto mund të të vrasin.
Në Gaza, ne e shohim vdekjen në çdo aspekt të jetës. Vdekja është bërë një shoqëruese e pandashme, duke qëndruar në rrugë, në qiell dhe madje edhe në shtëpitë tona. Nuk është më një tronditje është një realitet i zymtë i përditshëm me të cilin jemi detyruar të përshtatemi.
Ka shumë mënyra për të vdekur në Gaza, megjithëse nuk ke luksin të zgjedhësh.
Mund të vriteni në një bombardim, ose të goditeni nga plumbi i një snajperi ndërsa përpiqeni të mblidhni ushqim për të larguar urinë, ose vetë uria mund t'ju marrë jetën. Ministria e Shëndetësisë thotë se 116 persona kanë vdekur për shkak të kequshqyerjes, shumë prej tyre foshnje dhe fëmijë.
Në Gaza, nevoja më e thjeshtë dhe më themelore mund të jetë gjithashtu vdekjeprurëse. Uji është një prej tyre. Çdo aspekt i tij mund të jetë i rrezikshëm: sigurimi i tij, kërkimi i tij, pirja e tij, noti në të.
Që nga fillimi i gjenocidit, ushtria izraelite ka shënjestruar pa pushim infrastrukturën ujore të Gazës. Më shumë se 85 përqind e strukturave të ujit dhe kanalizimeve të Gazës janë jashtë funksionit duke përfshirë tubacionet, puset dhe impiantet e trajtimit.
Izraeli ka bllokuar hyrjen e materialeve që lidhen me ujin në Rrip, duke i bërë të vështira riparimet. Ai ka shënjestruar gjithashtu magazinën e autoritetit të ujësjellësit, duke shkatërruar pajisje dhe pjesë këmbimi.
Më e keqja nga të gjitha, punëtorët që përpiqen të bëjnë riparime ose të operojnë infrastrukturën e ujit janë shënjestruar drejtpërdrejt dhe janë vrarë. Puna në sektorin e ujit tani është bërë një punë vdekjeprurëse.
Kohët e fundit, më 21 korrik, forcat pushtuese izraelite sulmuan një impiant shkripëzimi në lagjen Remal të qytetit të Gazës, duke vrarë pesë persona në vend. Ky ishte një nga stacionet e pakta të ujit që funksiononin në qytet.
Shkatërrimi i infrastrukturës ujore në Gaza na ka detyruar të dalim në kërkim të ujit çdo ditë. Ka disa sipërmarrës lufte që kërkojnë shuma marramendëse parash për të furnizuar me ujë shtëpitë; shumica dërrmuese e njerëzve nuk mund t'i përballojnë shërbimet e tilla.
Kështu që palestinezët detyrohen të ecin distanca të gjata dhe të presin në radhë të gjata, me kana plastike në dorë, për të marrë një racion ditor uji.
Pritja nën diellin përvëlues nuk është vetëm rraskapitëse, por mund të bëhet edhe vdekjeprurëse.
Më 13 korrik, 11 palestinezë, ku shtatë prej tyre ishin fëmijë, u vranë dhe dhjetëra të tjerë u plagosën kur një raketë izraelite goditi civilët ndërsa ata prisnin në radhë për të marrë ujë nga kamionët e ujit në kampin e refugjatëve Nuseirat.
Ndonjëherë, kamionët e ujit nuk janë të disponueshëm, kështu që njerëzit detyrohen të pinë ujë të papërshtatshëm për konsum njerëzor nga puset lokale. Ai është i kontaminuar me baktere, kimikate dhe ndotës të tjerë dhe mund të shkaktojë shpërthime të sëmundjeve që transmetohen përmes ujit.
Edhe unë vetë u ndjeva viktimë e një të tille. Muaj më parë, pasi piva nga një pus vendas, u infektova me hepatit A. Lëkura dhe të bardhat e syve u bënë një nuancë e verdhë e tmerrshme. Valët e të përzierave më lanë të paaftë për të ngrënë dhe një ethe e vazhdueshme e bënte çdo frymëmarrje të vështirë. Por më e keqja ishte dhimbja përvëluese në bark, një dhimbje e vazhdueshme dhe dredha-dredha, sikur duar të padukshme po më shtrydhnin pjesën e brendshme. Për javë të tëra, isha i shtrirë në shtrat, trupi im i dobët, mendja ime e pushtuar nga frika.
Një vizitë në një klinikë nuk më solli asnjë lehtësim vetëm një recetë për një qetësues dhimbjesh dhe një “salamtek” (shërohu). Më është dashur ta luftoj infeksionin vetë.
Unë mbijetova, por të tjerët nuk janë kaq me fat. Hepatiti, ashtu si sëmundjet e tjera infektive që përhapen me anë të ujit, që përhapen me shpejtësi në Gaza, vret.
Mes vapës së padurueshme të verës, dikush do të mendonte se të paktën uji i detit mund t’u sillte palestinezëve njëfarë lehtësimi, por edhe kjo është vdekjeprurëse.
Në javët e fundit, ushtria izraelite e ka shpallur të gjithë vijën bregdetare të Gazës një zonë të ndaluar, duke u ndaluar palestinezëve të notojnë, të peshkojnë apo edhe t'i afrohen ujit. Kushdo që i afrohet detit qëllohet me armë.
Edhe para ndalimit, ushtria izraelite sulmonte palestinezët që përpiqeshin të hynin në det për të peshkuar dhe për të lehtësuar urinë e familjeve të tyre. Deri në dhjetor 2024, sipas OKB-së, rreth 200 peshkatarë ishin vrarë; shumë të tjerë kanë vdekur që atëherë.
Ndërkohë që na është ndaluar të hyjmë në të vetmin vend që dikur na sillte lehtësim nga vapa, vetëm pak kilometra në veri, izraelitët shijojnë lirisht të njëjtat valë mesdhetare, duke bërë banjë dielli dhe duke notuar në paqe. Ata gjithashtu shijojnë dushet e gjata dhe privilegjin e ujit të rrjedhshëm. Ata përdorin ujin luksoz prej 247 litrash (65 gallonë) në ditë për person.
Sipas Organizatës Botërore të Shëndetësisë, një person ka nevojë për 100 litra (26 gallonë) ujë në ditë për të mbuluar nevojat e tij themelore. Njerëzit në Gaza tani marrin midis dy dhe nëntë litra (0.5 – 2.3 gallonë) ujë në ditë.
Lufta për ujë është vetëm një nga shumë betejat që palestinezët në Gaza luftojnë çdo ditë. Nuk ka ushqim për të ushqyer familjen e uritur, nuk ka energji elektrike për ventilatorët dhe nuk ka ilaçe për të trajtuar sëmundjet që na mundojnë. Çdo aspekt i jetës këtu është një provë qëndrese. Nuk ka, fjalë për fjalë, asgjë për të lehtësuar peshën e këtyre rrethanave brutale, asnjë lehtësim, asnjë pushim, as edhe ngushëllimin më të vogël.
Ende nuk mund ta kuptoj se si, në shekullin e 21-të, në një botë me më shumë se 7 miliardë njerëz, ku udhëheqësit globalë flasin për prosperitet, dinjitet dhe sundim të ligjit, ne jemi ende të privuar nga nevojat më themelore njerëzore.
Në dhjetor 2024, Human Rights Watch deklaroi hapur se palestinezët në Gaza po i nënshtrohen një “gjenocidi” dhe e bazoi këtë përfundim në përcaktimin e “privimit të ujit nga Izraeli si një akt të qëllimshëm”. Ajo theksoi se “mijëra palestinezë në Gaza kanë humbur jetën si pasojë e kequshqyerjes, dehidratimit dhe sëmundjeve që nga gushti 2024”.
Ka kaluar një vit që atëherë. Njerëz të panumërt kanë vdekur për shkak të përdorimit të ujit si armë nga Izraeli numra që nuk përfshihen në numrin zyrtar të vdekjeve sepse autoritetet shëndetësore thjesht nuk kanë kapacitet për t'i ndjekur ato.
E vërteta është në shesh. Ajo transmetohet në mediat ndërkombëtare. Është e dukshme në mediat sociale. E megjithatë, bota mbetet e palëvizshme, duke refuzuar të ndërmarrë veprime dhe ta ndalojë Izraelin.
Kësaj bote, dua t'i them: Heshtja juaj jehon më fort se bombat që bien mbi ne çdo ditë. Duhet të veproni tani, ose do të mbeteni në histori me bashkëpunimin tuaj në masakrën dhe urinë e popullit palestinez./Përshtati "Pamfleti", nga "Al Jazeera"
Lini një Përgjigje