
Qendrat e pritjes së emigrantëve në Shëngjin kanë prodhuar shumë polemika nga kundërshtarët e Melonit në Itali.
Kundërshtarët e këtij vendimi kanë përdorur një dron për të filmuar zonat në qendër të qytetit nga lart.
Ndërkohë është shtuar frika nga mobilizimet dhe protestat e kundërshtarëve italianë dhe ndërkombëtarë në Shqipëri, që mund të çojnë në bllokimin e rrugës së vetme që të çon nga Shëngjini ku do të zbresin emigrantët te qendra e Gjadrit.
Për të vënë një shkop në rrotat e planit të qeverisë për Shqipërinë, shoqatat pro-migrantëve dhe anëtarët e gjyqësorit kanë filluar tashmë mobilizimin.
Më 17 maj, gjyqtarja e Gjykatës së Romës për emigracionin, Silvia Albano foli për “Protokollin Itali-Shqipëri” duke drejtuar gishtin drejt programit të qeverisë.
Nga njëra anë kundërshtarët, ata që monitorojnë situatën dhe nga ana tjetër “guerrilja” gjyqësore janë mobilizuar për të penguar sa më shumë paraburgimin administrativ në Shqipëri. Nëse nuk vërtetohet nga Roma, brenda 48 orëve emigrantët duhet të dërgohen në Itali.
Një nisje e vështirë kjo për projektin shqiptar, i cili jo çuditërisht ka pësuar shtyrje të vazhdueshme që prej qershorit.
Me gjasë se emigrantët e parë të kapur në det duhet të transferohen në Shqipëri nga fundi i shtatorit.
Pika e nxehtë në bregdet është gati dhe policia ndodhet aty për të garantuar sigurinë brenda strukturave.
Qendrat në Gjadëre janë pothuajse të përfunduara, me disa probleme me kanalizimet. Shpenzimet pritet të shkojnë 670 milionë euro për pesë vite.
Opozita dhe kundërshtarët e protokollit pretendojnë se do të arrijë në 850 milionë nëse një miliard.
Kryeministrja Giorgia Meloni u shpreh se është një investim 134 milionë në vit që i përgjigjet 7,5 për qind të shpenzimeve që lidhen me pritjen e emigrantëve në territorin kombëtar.
Përafërsisht 500 persona do të punësohen.
Brenda 28 ditëve me një procedurë të përshpejtuar, do të duhet të vendoset nëse emigrantët kanë të drejtën e mbrojtjes dhe duhet të sillen në Itali apo do të riatdhesohen në vendin e origjinës. Ky plan nuk është zgjidhja e krizës së migracionit, por mund të funksionojë si parandalues dhe model.
“Pesëmbëdhjetë kombe evropiane nga 27, shumica e BE-së nënshkruan një apel drejtuar Komisionit për të kërkuar, ndër të tjera, që ai të ndjekë modelin italian”, nënvizon Meloni.
Një nga arsyet e vonesave dhe fillimit të vështirë ka të bëjë me procedurat, në përputhje me rregullat e BE-së, të cilat janë komplekse, duke filluar nga përgjimi dhe “seleksionimi” në det.
Nuk do të transferohen në Shqipëri femrat, të miturit dhe personat që vuajnë nga patologji apo paaftësi fizike të dukshme.
Emigrantët duhet të përgjohen nga njësitë e rojes bregdetare vetëm në ujërat ndërkombëtare dhe më pas të transferohen në “anijet qendrore private”, të cilat do të transferojnë të përzgjedhurit në Shqipëri.
Kontrata me një anije të madhe, një model geto, është nënshkruar dhe do të jetë në dispozicion në gjysmën e dytë të shtatorit.
Fokusi do të jetë tek emigrantët e paligjshëm që vijnë nga Tunizia, Bangladeshi dhe Egjipti, të cilët në dhjetë vitet e fundit kanë qenë tre kombësitë kryesore që zbarkojnë në Itali.
Nuk është rastësi që Albano, nga drejtësia demokratike ka deklaruar në konferencën e majit se "protokolli i Shqipërisë dhe ligji i ratifikimit të tij paraqesin probleme të mëdha ligjore".
Sipas gjyqtarit, i cili ka arritur të bllokojë ripranimin e emigrantëve në Slloveni të ardhur përmes rrugës ballkanike, i gjithë plani është në kundërshtim me direktivat e BE-së.
Për më tepër, ai shpjegoi se "anijet italiane duhet t’i shërbejnë territorit të shtetit italian. Sipas ligjit të Unionit, emigrantët duhet të sillen në Itali".
Albano shprehet se transferimi i tyre në Shqipëri mund të jetë i paligjshëm dhe të përbëjë një refuzim kolektiv.
Konkluzioni është një dush i ftohtë për qeverinë: “Është e qartë se ne nuk mund të vërtetojmë dot dërgimet në Shqipëri”.
Albano konteston gjithashtu listën e vendeve të sigurta: “Nëse gjyqtari beson se Egjipti nuk mund të përfshihet në vendet e origjinës së sigurt, ai nuk do të jetë në gjendje të vërtetojë dispozitën, nuk mund të zbatohet procedura e përshpejtuar dhe emigranti nuk mund të qëndrojë as në Shqipëri”.
Të njëjtin qëndrim ndajnë edhe OJQ-të detare, të cilat premtojnë betejë. Marrëveshja Itali-Shqipëri është një “sulm i nisur për të drejtën e azilit” denoncojnë Mjekët pa Kufi.
Mission Lifeline, pritësit gjermanë të talibanëve kanë njoftuar se duan të mbledhin informacion në Shqipëri për qendrat italiane të quajtura nga Martin Kunze si "kampe dëbimi".
Thirrja për mobilizim u drejtohet edhe OJQ-ve ekstremiste të detit Sea Ëatch, SOS Humanity dhe ResqS.
Aparati i kontrollit bën të ditur se “kundërshtarët do të donin të përfshinin edhe homologët e tyre shqiptarë dhe eurodeputetë të “luftës” si Ilaria Salis”.
Ata janë në pritje të transferimit të emigrantëve të parë në Shqipëri për të nisur protestat./ Marrë nga “Panorama”, përshtati “Pamfleti”
Lini një Përgjigje