FLASH
Shkruar nga Marcus Imarisius
Ku ishte Prigozhin para se të vdiste? E ç’rëndësi ka kjo, ai gjithsesi ishte një “i vdekur që ecte”.
Ishte pasditja e një feste publike, diell i ngrohtë. Djemtë me xhup dhe skateboard amerikanë që bëjnë manovra rreth familjeve që shëtisin para galerisë Tretyakov, përdorin këtë shprehje shumë zhargon, “Ходячий Труп”, e cila përkthehet si "kufomë në këmbë".
Ajo që bie në sy është gjykimi unanim për fundin e mundshëm të historisë që e ka mbajtur Rusinë dhe botën në ankth. Qoftë popullsia e zërit e të rinjve që flasin për të në një mënyrë pothuajse argëtuese, apo mendimi i kremlinologëve të nivelit të lartë, apo i ultranacionalistëve më ekstremë: të gjithë binin dakord në parashikimin, dhe në disa raste edhe duke shpresuar, një fund i papritur, le ta quajmë kështu, për themeluesin e Brigadës Wagner. Pra ajo që ndodhi dje ishte krejtësisht një kronikë e një ngjarje të paralajmëruar.
Informacioni i pakët rreth Progozhinit zbuloi një izolim gjithnjë e më të theksuar. Vetëm dy javë më parë u njoftua pezullimi i fushatës së rekrutimit mercenar, i motivuar nga braktisja e frontit ukrainas dhe transferimi në Bjellorusi. Sondazhet nga Levada Center, i vetmi institucion i pavarur ende aktiv, tregonin se popullariteti i Prigozhin është përgjysmuar. Nga 58 për qind në mes të qershorit në 29 për qind, ndërkohë që konsensusi i Vladimir Putin është kthyer në nivelet e aneksimit të Krimesë në 2014, mbi 80 për qind. Por kjo është më e pakta. Sipas faqes përgjithësisht të besueshme të Petersburgut C-nevvs, fundi i mbajtjes së Concord tashmë është dekretuar.
Concord është kasaforta e vërtetë e Prigozhin, e cila ka dhjetëra zyra në të gjithë Rusinë. Me fjalë të thjeshta, prej vitesh ai ka furnizuar me ushqim të gjithë ushtrinë ruse, duke marrë miliarda prej tenderëve qeveritarë.
1462 punonjësit e saj, të cilët kanë punuar që nga dita e kryengritjes ushtarake në mungesë të ndonjë direktive për të ardhmen e tyre, janë pushuar nga puna.
Kontrata e furnizimit të ushtrisë kap miliarda dollarë, që e bëri Concord furnizuesin e vetëm të ushqimeve për ushtarët dhe nëpunësit e ushtrisë. Ditët e fundit pati zëra për shitjen e Holdingut tek investitorët e rinj të paspecifikuar.
Që do të thotë se Prigozhin ishte kthyer në një fantazmë. Dy javë më parë u mbyll dhe fabrika e tij e trolleve dhe e fake news-eve.
Faqet Ria Fan, Neva Nevvs, Politics Today, Economy Today dhe botime të tjera që përbënin perandorinë botuese të zotërisë Wagner u bllokuan, duke i garantuar atij një bazë konsensusi që kishte Shën Petersburg, si epiqendër e saj. Pra ai nuk kishte asnjë pushtet më në Rusi.
Pamjet e tij të fundit e shfaqnin të veshur me një kapele bejsbolli, i shoqëruar nga një truprojë i cili nxiton në një helikopter për t'u zhdukur në qiellin e metropolit baltik. Ndoshta djemtë Tretyakov kanë të drejtë. Nuk ka shumë rëndësi nëse ai ishte ende në Rusi apo nëse kishte shkuar përfundimisht në mërgim Bjellorusi.
Prania e tij mediatike ishte zero. Forcat e vjetra, si numri 1 i propagandistëve Dmitry Kiselyov, bënin thirrje për arrestimin e tij ose më keq. Izolimi i tij sigurisht nuk filloi me marshimin drejt Moskës. Pak më parë, në një nga veprimet e tij të dhunshme, ai kishte ftuar "për të ekzekutuar ata hajdutë që jetojnë në Rublyovka", duke iu referuar zonës më prestigjioze të banimit në Moskë. Në atë moment, për çdo përfaqësues të elitave, qofshin ato politike apo ekonomike, u bë e qartë se Prigozhin ishte sinonim i kaosit.
Tani, nga ana tjetër, ai është një njeri gjithnjë e më i vetmuar, i lidhur me një pakt me Putinin, i cili nga ana tjetër e di mirë se për të vazhduar të konsiderohet një Car i vërtetë, ai nuk mund ta lërë pa ndëshkuar një gjest të tillë rebelimi. “Shpesh mendoj se çfarë do të shkruaja për të nëse ai do të vdiste”, tha një ish-drejtor i paidentifikuar i një agjencie ruse të lajmeve për Andrevv Roth të Guardian. "Gjithashtu sepse nuk mund ta imagjinoj se si mund të qëndrojë gjallë tanimë.
Kur udhëheqësi i Wagnerit Prigozhin tha: “Ne donim drejtësi, jo rrëzimin e regjimit. Manovra jonë ishte një mastër klas, një model sesi Rusia duhet të kishte vepruar më 24 shkurt 2022 në Ukrainë”.
E pamundur të mos fillosh me atë fjali, e plotësuar me përdorimin e një fjale në anglisht, në videon e regjistruar në një hotel në Minsk të Bjellorusisë.
“Pra, ne e nisëm marshimin për shkak të padrejtësisë ndaj nesh. Ne nuk synuam fare të rrëzonim regjimin aktual dhe pushtetin e zgjedhur në mënyrë legjitime. Ne u kthyem për të mos derdhur gjakun e ushtarëve rusë”.
Ai nuk kërkoi falje, por as edhe një dorëzim. Diçka në mes, në stilin e tij. Prigozhin përsëriti dy herë, se Wagner nuk kishte ndërmend të impononte një ndryshim në krye të vendit, Vladimir Putin nuk u përmend as edhe një herë. Por në të njëjtën kohë, zotëria Wagner përsëriti arsyet e kryengritjes ushtarake, të cilën ai e përcaktoi si një marshim për drejtësi. Dhe çdo hap i fjalimit të tij dukej se fshihte një paralajmërim. Kini kujdes, pa ne në Ukrainë rrezikoni të humbni. "Ne jemi njësia ruse më me përvojë dhe më e aftë për luftim në vendin tonë dhe ndoshta edhe në botë", tha ai.
“Kohët e fundit, ne kemi arritur rezultate të mira në Ukrainë duke kryer misione shumë serioze. Por si rezultat i intrigave dhe vendimeve të gabuara, Wagner do të pushonte së ekzistuari më 1 korrik.
Pothuajse asnjë nga tanët nuk pranoi të lidhte kontratë me Ministrinë e Mbrojtjes, sepse të gjithë e dinë që kjo do të çojë në humbjen e plotë të aftësisë sonë luftarake. Milicët dhe oficerët me eksperiencë do të përdoren si “koka turku”.
Ky është ndoshta pasazhi më i rëndësishëm, pothuajse një ftesë për ta rinegocim, për një marrëveshje të re me Carin. Pjesa tjetër është një përmbledhje e fakteve, sulmi i pësuar nga trupat e rregullta ruse, vendimi për të vepruar, kapja e Rostovit në Don, brohoritja e njerëzve. “Të gjithë e dinin se cili ishte qëllimi i marshimit. Ne donim të shmangnim asgjësimin e Wagnerit dhe të kërkonim llogari nga njerëzit që me veprime joprofesionale bënë një numër të madh gabimesh gjatë operacionit të posaçëm ushtarak. Ne u ndalëm kur u bë e qartë se do të derdhej shumë gjak ndërsa përparonim”.
Prigozhin pra vazhdoi të fryjë në velat e pakënaqësisë popullore me përparimin e operacionit special ushtarak. “Për njëzet e katër orë ne mbuluam distancën që korrespondon me atë nga pika e fillimit të trupave ruse më 24 shkurt 2022 deri në Kiev, dhe nga ajo pikë më tej në Usgorod”, tha ai, duke përmendur një vendndodhje në kufirin perëndimor të Ukrainës. “Pra, nëse në fillim të konfliktit puna do të ishte kryer nga njerëz të të njëjtit nivel me tonin, ndoshta gjithçka do të kishte zgjatur një ditë. Ne demonstruam nivelin e organizimit që duhet të ketë qenë i natyrshëm në ushtrinë ruse. Për këtë ne u përshëndetëm nga popullata civile. Njerëzit panë në marshimin tonë mbështetjen për luftën kundër burokracisë dhe të këqijave të tjera që e mundojnë sot vendin tonë”.
Asnjë fjalë për të ardhmen e tij. Megjithatë, nuk është një detaj i vogël. Duke cituar një burim nga Prokuroria e Përgjithshme, mediat ruse kanë bërë të ditur se hetimi kundër tij për komplot, për organizimin e një rebelimi të armatosur nuk ka përfunduar aspak, por përkundrazi vazhdon. Një komunikim zyrtar në kundërshtim të hapur me amnistinë e premtuar për themeluesin e Brigadës VVagner. Ndërkaq Vladimir Putin, gjatë fjalimit të tij të ri drejtuar kombit saktësoi se organizatorët e revoltës do dalin para drejtësisë.
Pra, fati personal i Prigozhin ishte bërë çështje shtetërore dhe parimore. Zgjedhja për ta lënë të lirë përfaqësonte pikën e dobët të kompromisit të arritur për të shmangur gjakderdhjen në portat e kryeqytetit. Edhe nga Rusia e Bashkuar, partia personale e presidentit, ka pasur disa kritika. "Prigozhinit dhe bosëve të Wagnerit duhet t'i pritet koka," tha deputeti Andrey Gurulyov, një nga besnikët e Putinit. “Disa nga ushtarët tanë kanë vdekur si pasojë e kësaj kryengritjeje. Kush dha urdhër për t'i goditur? Ligji ekziston dhe duhet zbatuar”, tha ai në
‘Nezavisimaya Gazeta’, një gazetë e lidhur fort me Kremlinin. Ai argumentoi se një kompromis i madh bëhet me kundërshtarët politikë, jo me terroristët apo kriminelët. "A duhet ta konsiderojmë Prigozhin një protagonist të politikës sonë?"
Putini është i aftë të nuhasë çdo aromë që vjen nga brenda vendit të tij. Ndaj ai e di mirë që në momentet më të rënda, një car i vërtetë nuk merret vesh me askënd. Aq më pak nëse është një mik i dikurshëm që e sfidoi atë në mënyrë kaq flagrante./ Përshtati “Pamfleti” nga “Corriere della Sera”
Lini një Përgjigje