FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Dikush i kishte thënë themeluesit të Wagner-it se mund të shkonte larg. Dikush e dinte. Shumë vëzhgues profesionistë të çështjeve të brendshme ruse janë të bindur se disa zyrtarë të lartë mund ta kenë mbështetur rebelimin...
Ujërat janë qetësuar. Nuk ka më asnjë gjurmë të Yevgeny Prigozhin në mediat ruse. Ai as që përmendet, ashtu siç bëri Vladimir Putin në këtë javë të vështirë, i vetëdijshëm për një rregull të vjetër që daton që nga koha e Çekës, policisë së parë sekrete ruse. Nëse përmend një armik, e vendos atë në nivelin tënd. As marshimi i së shtunës së kaluar nuk përmendet më. Dje në mëngjes një grup punëtorësh në Shën Petersburg çmontuan tabelën e madhe ndriçuese në krye të selisë së Brigadës Wagner. Ajo u përurua solemnisht më 7 nëntor të kaluar. Por gjërat ndryshojnë shpejt .
Fillimi i këtij artikulli ishte pothuajse i detyrueshëm, për të shmangur përdorimin e thënies së tepërt të Winston Churchill për Rusinë, i cili është një rebus i mbështjellë në një mister brenda një enigme. Por tetë ditë pas një rebelimi ushtarak të destinuar të hyjë në historinë e periudhës historike të përcaktuar nga Putinizmi, ka ende shumë gjëra që nuk i dimë. Këtu është një listë e shpejtë e pikave ende të paqarta. Me paralajmërimin se brenda secilit prej tyre ka të tjerë, e më pas të tjerë. Churchill kishte shpesh të drejtë.
Lindja e marshimit drejt Moskës
Edhe blogerët më të zjarrtë ultra-nacionalistë u është dashur të pranojnë se materiali video i siguruar nga Prigozhin për bombardimin e kampit Wagner nga ushtria e rregullt ruse është shumë i dyshimtë. Kryengritja ushtarake fillon me një premisë të rreme. Sulmi, i cili supozohet se ka marrë tridhjetë jetë, mund të mos ketë ndodhur kurrë . Por nëse është kështu, nëse nuk ka karburant për inatin kolektiv, kush e dha urdhrin për t'u nisur dhe mbi të gjitha kush vendosi që marshimi të ndalonte? Këto vendime i merr Prigozhin së bashku me komandantët e Wagnerit, apo dikush përtej tyre? E vetmja gjë e sigurt është se nga dje, më 1 korrik, Wagner do të kalonte nën komandën e Ministrisë së Mbrojtjes. Dhe çdo operacion i tij, veçanërisht i natyrës ekonomike, do të ishte studiuar me vëmendje të jashtëzakonshme. Ndiqni paratë, tha dikush nga përtej oqeanit.
Prigozhin dhe dora e fshehtë
Dikush i kishte thënë themeluesit të Wagner-it se mund të shkonte larg. Dikush e dinte. Shumë vëzhgues profesionistë të çështjeve të brendshme ruse janë të bindur se disa zyrtarë të lartë mund ta kenë mbështetur rebelimin për të hequr ministrin e Mbrojtjes Sergei Shoigu, i cili nuk konsiderohet si një strateg i madh brenda ushtrisë. Kjo do të shpjegonte një përparim kaq të shpejtë. Mark Galeotti, një ekspert eseist mbi sigurinë ruse, argumenton se zinxhiri i vendimmarrjes është aq hierarkik dhe i ngadaltë sa i ka lejuar ata që favorizojnë Prigozhin të presin, pa bërë asgjë. Duke ndjekur fillin e ndryshimeve që do të ndodhin në krye të Forcave të Armatosura në muajt në vijim, do të mund të kuptohen përmasat e çdo komploti, nëse ka pasur ndonjëherë.
Marrëveshja sekrete
Nuk dihen ende kushtet e kompromisit mes Putinit dhe Prigozhin. Dimë vetëm se akuza e frymëzimit të revoltës kundër shtetit është hequr. Dhe presidenti rus u dha tre opsione mercenarëve që morën pjesë në marshim. Bashkohuni me ushtrinë, dilni në pension ose shkoni në Bjellorusi. Çdo e dhënë e mbledhur deri tani, duke filluar me atë të cituar më sipër, lë të kuptohet për fundin e Wagner. "Unë dyshoj se Moska po shpreson për një emigrim kolektiv në Afrikë," thotë Michael Kofman, një analist ushtarak amerikan dhe ekspert për forcat e armatosura ruse. “Ndërkohë, Ministria e Mbrojtjes do të kujdeset për rekuizimin e të gjitha armatimeve të rënda të Wagner-it, duke eliminuar potencialin e tij në vend. Një qëndrim i gjatë i milicisë në Bjellorusi duket i pamundur ", shton ai.
E ardhmja e protagonistëve
Shoigu është fituesi i vërtetë i kësaj krize . Ai ishte objektivi i marshimit në Moskë. Besnikëria ndaj Putinit e shpërbleu atë përtej meritave të tij. Disa orë pas përfundimit të kryengritjes, pak veta ishin duke vënë bast për të ardhmen e saj. Në vend të kësaj, ai vazhdon të shfaqet në televizion, pothuajse si zyrtar i ceremonisë presidenciale. Një sinjal shumë specifik. Sa i përket armikut të tij të madh, Prigozhin është ende i lirë, ndoshta në Minsk. Por Putin praktikisht ka njoftuar drejtpërdrejt fillimin e një sërë kontrollesh tatimore ndaj tij. Vladimir Pastukov, shkencëtar politik, ish-avokat i Fondacionit Hermitage në Moskë, tani në mërgim, pretendon se figura e kreut të Wagner mund të jetë ende e dobishme. “Herët a vonë do t'ju duhet dikush që të fajësojnë. Në këtë kuptim, Prigozhin mund të luajë ende një rol të rëndësishëm”. /Përshtati “Pamfleti” nga “Corriere Della Sera”
Lini një Përgjigje