FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Pretendimet që po qarkullojnë sugjerojnë se Trump mund të mos ketë hyrë plotësisht me vullnet të lirë në luftë me Iranin, por nën presion të fortë politik dhe sigurie. Flitet për një klimë frike, incidente të dyshimta dhe ndikim nga aktorë të ndryshëm që mund ta kenë shtyrë drejt këtij vendimi. Megjithatë, nuk ka prova të qarta publike dhe mbetet e paqartë nëse bëhet fjalë për presion real apo për interpretim të situatës.
Joe Kent, ish-shefi i antiterrorizmit në SHBA, që dha dorëheqjen dy javë më parë sepse ishte kundër sulmit ndaj Iranit, u tregua i guximshëm. Në një letër të hapur ai shpjegoi se vendi i tij ishte tërhequr në luftë nën “presionin e Izraelit dhe të lobit të fuqishëm” që promovon interesat izraelite në SHBA, pa arsye, pasi sipas tij Teherani nuk përbënte kërcënim.
I rëndësishëm ishte edhe ajo që ai deklaroi në një intervistë për Tucker Carlson, veçanërisht zbulimi mbi vrasjen e Charlie Kirk, të cilën e quajti një “ekzekutim publik”. Sipas Kent, kjo ndodhi pak pasi Kirk kishte dhënë një kontribut të rëndësishëm për të penguar që SHBA të përfshihej në luftë kundër Iranit në qershorin e kaluar.
Ky angazhim ishte konstatuar edhe personalisht nga Kent, i cili tregoi se kishte takuar Kirk në Shtëpinë e Bardhë pak para se ai të fliste me Trump. Gjatë takimit, politikani i ri e kishte nxitur me forcë që të punonte për të parandaluar luftën.
Në intervistë përmendet gjithashtu pengimi i hetimeve nga FBI për vrasjen e Kirk, që sipas Kent ka bllokuar mundësinë për të ndjekur “gjurmë” që lidhen me një pistë të mundshme të huaj.
Këto ishin elementet që morën më shumë vëmendje. Më pak jehonë pati një pjesë ndoshta më e rëndësishme e intervistës. Në fund të saj, Carlson ngriti këtë pyetje: “Më është thënë se përgjegjësi i sigurisë së Netanyahut është kapur dy herë nga shërbimet sekrete duke vendosur një pajisje në automjetin e emergjencës të shërbimit të sigurisë presidenciale. Nuk e di nëse është e vërtetë, ke dëgjuar diçka?”.
“E kam lexuar në media,” u përgjigj Kent, “nuk e di nëse është e vërtetë. Por mbaj mend që një ditë presidenti, zëvendëspresidenti dhe disa anëtarë të kabinetit shkuan për darkë në Uashington dhe protestuesit e Code Pink e dinin këtë, aq sa kishin rezervuar një tavolinë pranë”.
“Nuk është e lehtë. Duhet të dinin ku të rezervonin dhe ndoshta kanë përfshirë edhe restorantin. Për mua, kjo është një lloj demonstrimi force: një mënyrë për të thënë ‘mund të të arrij kur të dua’. Gjithçka shkoi mirë, sepse Code Pink nuk do të bënte asgjë, e dimë. Por kjo tregon se ka probleme serioze sigurie”.
“Më pas, disa javë më vonë, një polic i armatosur jashtë shërbimit, që nuk ishte pjesë e eskortës së presidentit, iu afrua presidentit dhe i shtrëngoi dorën. Ndoshta ishte thjesht një patriot që donte ta takonte personalisht”.
“Por çfarë do të thotë kjo? Trump është shumë inteligjent… kështu që kur sheh probleme me sigurinë personale, kur sheh çfarë ndodhi në Butler dhe përpjekjet e tjera për ta vrarë…”
“Shikoni çfarë ndodhi me Charlie Kirk. Mendoj se është e arsyeshme të supozohet se diku në mendjen e tij ai mund të ketë menduar: ‘Ndoshta nuk kam zgjedhje. Ndoshta mund të më dëmtojnë mua ose familjen time. Dhe nëse nuk mund të garantojnë sigurinë time…’”
“Besoj se Trump është shumë i guximshëm dhe nëse bëhej fjalë vetëm për sigurinë e tij personale, nuk do t’i interesonte. E kemi parë këtë në Butler. Por ai e do familjen e tij dhe ajo është e madhe. Pra, diku në mendjen e tij duhet të ketë menduar: ‘Nëse nuk mund të garantojnë as sigurinë time, çfarë ndodh me familjen time?’”
“Pra, ndoshta presidenti, për çështjen e Iranit, është ndikuar nga ajo ‘kuti rezonance’ që përshkrova më parë dhe për këtë arsye kemi arritur në këtë pikë. Por ekziston edhe mundësia që të ketë element presioni, frikësimi apo diçka e ngjashme që po ndikon në vendimmarrjen e tij”.
Kjo linjë shpjegimi përputhet me atë të Max Blumenthal, sipas të cilit Izraeli dhe FBI kanë ndikuar te Trump duke e bindur se Irani donte ta vriste, duke i atribuar Teheranit dy atentatet e dështuara dhe madje duke krijuar skenarë të rremë për këtë qëllim. Sipas kësaj teze, ai u bind se Irani “po e ndiqte me skuadra atentatorësh shumë të trajnuar”.
Një interpretim i tillë presupozon se Trump është i paditur dhe injoron elemente që dolën nga hetimet e atentateve, të cilat sugjeronin pista të tjera (si rasti i atentatorit të dytë që kishte rekrutuar mercenarë për Ukrainën).
Më e mundshme është që Trump, megjithëse i paqëndrueshëm, e ka kuptuar natyrën e këtyre manipulimeve dhe i ka lidhur ato me episodet e sigurisë të përmendura nga Carlson dhe Kent, duke kuptuar se është në shënjestër – por jo nga Irani.
Kjo ndihmon për të shpjeguar deklaratat kontradiktore të Trump për luftën: ato mund të pasqyrojnë një gjendje konfuzioni, por edhe një përpjekje për të krijuar një mjegull informacioni mbi qëllimet e tij reale, siç është analizuar edhe nga Haaretz.
Nëse kjo strategji funksionon, lufta mund të përfundojë. Në të kundërt, sa më shumë të zgjasë konflikti dhe sa më shumë të dëmtohen tregjet amerikane dhe ato perëndimore, aq më shumë presion do të krijohet për një ndryshim kursi.
Megjithatë, fakti mbetet se nëse Trump ka përfunduar në këtë situatë, kjo lidhet edhe me gabimet e tij dhe me vendimin për t’u rrethuar nga figura neokonservatore, duke përjashtuar zërat më kritikë brenda administratës. Sipas Kent, pikërisht këto figura më racionale u lanë jashtë procesit vendimmarrës që çoi në luftë.
Kent ka bërë edhe një deklaratë tjetër të fortë: ai ka thënë se, për të arritur ndryshimin e regjimit në Siri në interes të Izraelit, Shtetet e Bashkuara kanë mbështetur Al-Qaedën dhe ISIS-in. Një pretendim i njohur në disa qarqe, por që merr peshë të re kur artikulohet nga një ish-shef i antiterrorizmit amerikan.
Nuk është për t’u habitur, sipas tekstit, që FBI ka nisur hetime ndaj tij. /Përshtatur nga "Inside Over"
Mendoj se Trumpit I ka dale situata jashte kontrolli. Mentoret e tij fillimisht i thane te shantazhonte europianet,nepermjet daljes nga Nato,keto te fundit po tregohen shume te kujdesshem edhe pse ne gjendje te veshtire per shkak te luftes ne Ukraine.. Me pas aktrimi me Zenenskin ne shtepine e Bardhe, qe mendoj nuk ka ndodh kurre nje skene aq e random ne ate zyre ndonjehere.Kulmi ishte takimi ne Putinin ne Alaske,e priti nje kriminal ne tapet te kuq dhe parade me avione F22 e B2. Me pas vrablne Kirk liderin e Mages qe e kishte ndihmuar fitoje zgjedhhet presidenciale ,sipas zerave ky ishte kunder luftes ne iran.Nxori lot krokodili dhe tha do te nxis Kash Patel te FBI ta zbuloje sa me shpejt ngjarjen dhe autorin. Siç po resulton paska punuar kunder zbulimin te vrasjes se shokut te tij. Ne pas u mor ne Maduron edhe pse ky eshte nje kriminel por nuk eshte se rregullon gje pasi ne Venezuele pothuajse te gjithe si Maduro jane. Ne vijim Mentoret e vune para faktit te kryer duhet sulmuar irani, pa njoftuar aleatet e europes dhe vrasin iderin Kamenei medemek do rrezohet regimi. Ne fakt Kamenrin e vrane por regjimi vazhdon. Kostoja e luftes vazhdon. Europe's nuk Pinkerton ndihme por vazhdon ta santazhoje pa pike educate duke I intimiduar,pavaresisht se nuk I pyeti. Por hjendja e tij ku eshye futur po rendohet me shume . Duket se ne keto levizje I ka futur probleme vetes, por ka lehtesuar ne nhe fate mase Putinin. Kaq I dobet edhe Trump qe e kane futur ne kete qorrsokak apo ka ndonje surprise strategjije per luften?