FLASH
Shkruar nga Federico Rampini
Republikanët do ta përdorin këtë sulm për të kujtuar se e majta ka pasur një qëndrim të lëkundur dhe hipokrit ndaj dhunës: të gatshëm ta dënojnë atë kur vjen nga radhët e bazës Trumpiane siç ishte sulmi ndaj Kapitolit më 6 janar 2021
“Kë dëshironi si president të Shteteve të Bashkuara? Një djalë i ashpër, apo dikush që i humbet pikë?".
Që dje ky është mesazhi që fushata republikane do të mund ta përsërisë pafundësisht. Ne do të shqyrtojmë shpesh imazhet e sulmit nga tani deri më 5 nëntor. Zhurma e të shtënave që ndërpresin tubimin, dora e Donald Trump ia mbulon veshin e plagosur, njerëzit e eskortës nxitojnë drejt tij në tokë. Pak minuta më vonë Trump ngrihet dhe pavarësisht se është i rrethuar nga agjentët që po e tërheqin zvarrë drejt sigurisë, ai ka prezencën e mendjes t'u drejtohet fansave të tij dhe tund grushtin e mbyllur në kundërshtim.
Ai e ka fituar atë sfidë për momentin. Unë rri me ty, nuk të braktis, nuk më rrëzojnë, kështu thotë grushti i tij i mbyllur në bazë. Ai imazh i një lideri shpirtmadh, i cili e merr veten dhe nuk e humb zemrën, do të krahasohet pa mëshirë me mbrëmjen e zezë të Joe Biden, debaklin famëkeq, atë duel të tmerrshëm televiziv në CNN, kur presidenti u pengua për të përfunduar një fjali, ai u hutua. , humbi fillin e fjalës së tij. Cili nga të dy ka qartësinë dhe guximin e nevojshëm për të udhëhequr fuqinë më të madhe në botë? Në nivel propagande të pastër, sulmi ndaj mitingut në Pensilvani “përfundon” duelin televiziv. Dy zero për Trump.
Nuk ka siguri, por tronditja e djeshme mund të sjellë një kthesë në këtë fushatë. Nga njëra anë është një lider në rënie, i rrethuar nga kolegët e tij partiakë, për të cilin flitet më së shumti për braktisjen: për ditë e ditë Biden ka qenë në lajme sepse ne po përpiqemi t'i shikojmë në mendjen e tij, për të kuptuar. nëse dhe kur do të pranojë më në fund këshillat e arsyeshme të miqve dhe aleatëve. Në anën tjetër është një njeri i diskredituar dhe i dënuar në gjykatë, i urryer ose i frikësuar nga gjysma e Amerikës, por i adhuruar nga të tijët: dhe tani fati i ka ofruar atë që mund të quhet, fjalë për fjalë, "gjykim me zjarr". Ai doli prej saj me kokën lart, gjithmonë literalisht.
Tani fillojnë teoritë e konspiracionit, polemikat, akuzat e kryqëzuara. Gjithmonë ka diçka që nuk shkon me shërbimet e sigurisë kur ndodhin këto sulme; por gjithëfuqia nuk është e kësaj bote dhe as e Shërbimit Sekret. Ka shumë materiale për të argumentuar se e djathta amerikane – përfshirë Trump – mban përgjegjësi të madhe për përhapjen e çmendur të armëve të zjarrit në vend. Por një kryeministër u vra (Olaf Palme, 1986) edhe në Suedinë paqësore dhe të çarmatosur, ju kujtohet? Për të mos përmendur Japoninë paqësore dhe të çarmatosur, ku ish-kryeministri Shinzo Abe u largua në të njëjtën mënyrë dy vjet më parë, 8 korrik 2022.
Në shfrytëzim politik, e majta do të përpiqet të gërmojë në biografinë e sulmuesit të ri. Disa burime identifikuan 20-vjeçarin (i ndjerë) Thomas Matthew Crooks si "të regjistruar" në partinë Republikane. Por edhe nëse lajmi konfirmohet, kushtojini vëmendje kuptimit të atij termi. Në Amerikë, në momentin e nënshtetësisë, ose të moshës, ose të lejes së drejtimit, çdokush që dëshiron të regjistrohet në listën zgjedhore kërkohet të deklarojë një përkatësi: Demokrat ose Republikan ose i Pavarur. Ka një vlerë thjesht statistiko-burokratike, pastaj në fshehtësinë e kutisë voton secili si të dojë. As ai “regjistrim” nuk është i barabartë me të qenit anëtar i një partie.
Në të djathtë, shfrytëzimi politik do të jetë i një lloji tjetër. Republikanët do ta përdorin këtë sulm për të kujtuar se e majta ka pasur një qëndrim të lëkundur dhe hipokrit ndaj dhunës: të gatshëm ta dënojnë atë kur vjen nga radhët e bazës Trumpiane siç ishte sulmi ndaj Kapitolit më 6 janar 2021; gati për ta justifikuar kur është “antifashist” si në sulmet e shumta ndaj institucioneve dhe agjencive ligjzbatuese që shënuan verën e vitit 2020 pas vrasjes së George Floyd. Por këto janë polemika partiake të destinuara të ngrohin zemrat e atyre që tashmë janë të bindur.
Në njëqind ditët e mbetura nga tani deri në votim, ndoshta krahasimi vizual, simbolik midis të plagosurit që ngrihet dhe tregon grushtin e tij të shtrënguar dhe Joe plakut që lëkundet, vetëm do të ketë më shumë rëndësi./Corriere della Sera
Lini një Përgjigje