FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Gjykata më e lartë italiane ka dyshime të forta në lidhje me përputhshmërinë midis ndryshimeve në ligjin e ratifikimit dhe direktivave evropiane. Në Gjadër janë strehuar 28 të deportuar…
Gjykata e Kasacionit ka paraqitur arsyet e referimit në Gjykatën Evropiane të Drejtësisë, e cila në fakt bllokon fazën e re të marrëveshjes Romë-Tiranë, atë mbi migrantët “e parregullt” të deportuar nga Italia. Në këtë mënyrë duket se Gjykata e Kasacionit ka fundosur projektin Meloni me Shqipërinë.
Të premten, në Palazzaccio, ishte lexuar vendimi mbi dy ankesa të unifikuara të paraqitura nga Ministria e Brendshme kundër mosvlefshmërisë së ndalimeve të vendosura nga Gjykata e Apelit të Romës. Në qendër të vlerësimeve ishte pozicioni i një azilkërkuesi tunizian dhe një algjerian, të cilët kërkuan mbrojtje, ndërsa ndodhen pas hekurave të Gjader.
Me paraqitjen e kërkesës, u bënë publike edhe arsyet. Para së gjithash, Gjykata e Kasacionit kundërshton barazimin e objektit të Gjadrit me Rregulloret Italiane të Procedurës Civile: megjithëse juridiksioni trengjyrësh zbatohet atje, ai mbetet territor shqiptar, pavarësisht nga ajo që pretendon ministri i Brendshëm Matteo Piantedosi dhe ajo që kërkon e gjithë qeveria.
Sidoqoftë, pyetjet e ngritura para Gjykatës së BE-së, tashmë të qarta nga pjesa operative, janë dy. E para: a e shkel deportimi i një migranti “të parregullt” nga Italia në Shqipëri “direktivën e riatdhesimit? Në fakt, është një transferim në një vend të tretë, jashtë rasteve të lejuara nga legjislacioni komunitar. Gjykata e Kasacionit dëshiron të dijë nëse natyra “e deklaruar kalimtare” e lëvizjes krijon një përjashtim legjitim apo mbetet në kundërshtim me Direktivën.
Gjithashtu, për shkak se ndalimi administrativ justifikohet vetëm për qëllime riatdhesimi, për qendrat shqiptare nuk ka "asnjë dispozitë rregullatore zbatuese" se si duhet të arrihet ky objektiv. Arsyeja ka pak të bëjë me ligjin: zgjerimi i përdorimit të synuar të qendrave, fillimisht të rezervuara për azilkërkuesit që nuk kanë hyrë kurrë në Itali, është thjesht një përpjekje e ngathët nga qeveria për të shpëtuar projektin pas refuzimit të fazës së parë. Aq shumë sa riatdhesimet ndodhin gjithmonë, ose duhet të ndodhin, nga aeroporti i Fiumicino-s.
Në rast se Gjykata e BE-së ende i konsideron të ligjshme transferimet e personave të parregullt, pyetja e dytë e ngritur nga Gjykata e Kasacionit shërben për të kuptuar se çfarë ndodh kur këta njerëz kërkojnë azil, duke modifikuar statusin e tyre ligjor. Sepse, sipas “direktivës së procedurave”, aplikantët duhet të qëndrojnë në territorin e vendit anëtar të paktën deri në ndërhyrjen e një magjistrati.
Dyshimi është se Rregullorja e Procedurës Civile e Gjadrit shkel kornizën e përgjithshme të garancive komunitare mbi azilin, e cila duhet të jetë uniforme. Deri më tani, Gjykata e Apelit e Romës, një gjyqtar i meritës që mund të mos zbatojë legjislacionin kombëtar për të zbatuar drejtpërdrejt legjislacionin e BE-së, ka liruar këdo që ka aplikuar për mbrojtje. Të mërkurën, tre vendimet e fundit e ulën në 28 numrin e të ndaluarve në Gjadër.
Gjykata e Kasacionit i ka kërkuar Gjykatës së BE-së një procedurë urgjente. Sidoqoftë, do të duhen muaj. Pavarësisht gjithçkaje, Piantedosi ka njoftuar transferime të reja në Shqipëri. Edhe nëse do të ndodhte kështu, njerëzit do të qëndronin atje aq kohë sa për të ushqyer teatrin e qeverisë. /Përshtati Pamfleti nga Il Manifesto/
Lini një Përgjigje