Pse hesht ministri Lamallari dhe si u emërua Indrit Doda pa kualifikimin përkatës në krye të Kontrollit të Brendshëm të Burgjeve...
Heshtja e Ministrit të Drejtësisë, Besfort Lamallari, përballë një emërimi kaq të ndjeshëm, po kthehet në problem më të madh se vetë emërimi. Bëhet fjalë për emërimin e Indrit Dodës në krye të Shërbimit të Kontrollit të Brendshëm në Drejtorinë e Përgjithshme të Burgjeve, një strukturë që ka në dorë sigurinë e brendshme, hetimin administrativ dhe filtrimin e lidhjeve kriminale brenda sistemit.
Ky post nuk është thjesht një detyrë administrative. Ai kërkon profil të lartë profesional, formim specifik, përvojë të dokumentuar në hetim të brendshëm, siguri, procedura disiplinore dhe mbi të gjitha besim institucional të pakontestueshëm. Pikërisht këtu lind pyetja thelbësore: me çfarë kriteresh u emërua Indrit Doda dhe pse ministri refuzon të sqarojë publikisht këtë vendimmarrje?
Sipas informacioneve të bëra publike, Indrit Doda nuk disponon formimin akademik dhe profesional të specializuar për kontroll të brendshëm në sistemin e burgjeve. Ai nuk ka kaluar nëpër Shkollën e Administratës Penitenciare, nuk ka trajnim të certifikuar për hetime të brendshme institucionale dhe nuk rezulton të ketë eksperiencë direkte në sektorin e burgjeve. Megjithatë, ai u vendos në një nga postet më të ndjeshme të sistemit, pa transparencë, pa garë dhe pa asnjë shpjegim publik.
Edhe më shqetësues është fakti që emërimi shoqërohet me lidhje personale të njohura, të dokumentuara, mes ministrit dhe të emëruarit. Në çdo shtet serioz, një marrëdhënie miqësore apo bashkëpunimi i mëparshëm do të kërkonte të paktën vetëpërjashtim nga vendimmarrja ose një procedurë të hapur për të shmangur konfliktin e interesit. Në këtë rast, asnjë prej këtyre standardeve nuk është ndjekur.
Ministri Lamallari e nisi mandatin e tij me deklarata të forta për pastrim administrate, integritet dhe zero tolerancë ndaj lidhjeve me krimin. Por emërimi i parë real që mban firmën e tij bie ndesh me këtë narrativë. Heshtja e ministrit përballë fakteve, denoncimeve dhe pyetjeve publike e bën situatën edhe më problematike.
Sepse nëse sot ministri nuk flet, nesër mund të jetë shumë vonë. Problemet në burgje nuk shfaqen menjëherë. Ato ndërtohen në heshtje: përmes tolerimit të lidhjeve, mbylljes së syve, spastrimit të profesionistëve dhe krijimit të rrjeteve të besnikërisë personale. Dhe kur shpërthejnë, përgjegjësia politike bie drejtpërdrejt mbi atë që ka bërë emërimin.
Ky nuk është një sulm personal. Është një kërkesë legjitime për transparencë. Ministri i Drejtësisë ka detyrimin ligjor dhe moral të shpjegojë:
1. pse u anashkaluan kriteret profesionale,
2. pse nuk u zhvillua një procedurë konkurruese,
3. pse u zgjodh pikërisht një person pa formimin përkatës, (Doda ka vetëm shkollën tre vjeçare të Policisë dhe jo Master siç e parashikojnë kriteret), dhe
4. pse deri tani ka zgjedhur heshtjen.
Në një sistem drejtësie që pretendon reformë, heshtja nuk është neutralitet. Heshtja është zgjedhje. Dhe në këtë rast, zgjedhja e ministrit po rrezikon të kthehet në një përgjegjësi të rëndë politike, institucionale dhe penale në të ardhmen./Pamfleti
Lini një Përgjigje