FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Debati për drejtimin e Lumir Abdixhikut nuk lidhet më vetëm me fatin e kryetarit të LDK-së. Përplasja ka hapur diskutimin mbi strategjinë, identitetin politik dhe aftësinë e partisë së Ibrahim Rugovës për t'u rikthyer si alternativë reale qeverisëse në Kosovë…
Debati publik që ka shpërthyer brenda Lidhjes Demokratike të Kosovës pas zgjedhjeve parlamentare të 7 qershorit është kthyer në testin më të rëndësishëm politik për partinë më të vjetër në vend. Edhe pse nuk ka nisur ende një procedurë formale për shkarkimin e Lumir Abdixhikut, zhvillimet tregojnë se kriza shkon përtej figurës së kryetarit dhe prek të ardhmen politike të LDK-së në një skenë ku Lëvizja Vetëvendosje mbetet forca më e madhe parlamentare.
Ish-presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani, e cila në zgjedhjet e 7 qershorit drejtoi listën zgjedhore të LDK-së, deklaroi se në selinë e partisë janë zhvilluar disa takime ku diskutimi nuk është përqendruar vetëm te Lumir Abdixhiku, por edhe te drejtimi politik dhe prioritetet e partisë për periudhën në vijim.
Osmani sqaroi gjithashtu se deri tani nuk është dorëzuar asnjë nënshkrim për të nisur procedurën statutore të shkarkimit të kryesisë. Kjo do të thotë se debati politik është bërë publik, por ende nuk ka hyrë në fazën institucionale.
Ndërkohë, një grup delegatësh të Kuvendit të LDK-së ka nisur mbledhjen e firmave për thirrjen e një kuvendi të jashtëzakonshëm, ku mund të hidhet në votim shkarkimi i Lumir Abdixhikut. Sipas KOHA-s, statuti kërkon mbështetjen e 1/3 e 355 delegatëve, ose 118 nënshkrime. Deri të dielën ky prag nuk ishte arritur.
Mekanizmi parashikohet në statutin e LDK-së dhe përbën rrugën zyrtare për sfidimin e drejtimit të partisë. Fakti që numri i nevojshëm i firmave mungon tregon se ende nuk ekziston konsensusi i brendshëm për të hapur zyrtarisht garën për lidershipin.
Nisma erdhi pas kritikave të artikuluara menjëherë pas rezultatit zgjedhor. Degët e LDK-së në Pejë, Lipjan dhe Dega e Dytë në Prishtinë kërkuan dorëheqjen e Lumir Abdixhikut, duke argumentuar se rezultati nuk përmbushi pritshmëritë. Të njëjtin qëndrim shprehu edhe deputetja e sapozgjedhur Hykmete Bajrami. Në përgjigje, Abdixhiku kërkoi dorëheqjen e drejtuesve të degëve në Pejë dhe Lipjan, duke ua atribuar atyre përgjegjësinë për performancën zgjedhore në ato zona.
Megjithëse LDK-ja shtoi përfaqësimin në Kuvend, dilema politike mbetet e hapur. Në zgjedhjet e 7 qershorit partia mori 16.69 për qind të votave dhe siguroi 18 mandate, tre më shumë se në zgjedhjet e 28 dhjetorit, por mbeti forca e tretë politike në Kosovë. Rritja numerike nuk ndryshoi ekuilibrat politikë dhe ka ushqyer debatin nëse strategjia aktuale mjafton për ta rikthyer LDK-në si pretendente për qeverisjen e vendit.
Këto zhvillime pasqyrojnë ndryshimet më të gjera të sistemit politik në Kosovë. Rritja e Lëvizjes Vetëvendosje gjatë viteve të fundit ka ndryshuar raportin mes pushtetit dhe opozitës, duke dobësuar rolin tradicional të partive historike si alternativa kryesore qeverisëse. Në këtë kontekst, kriza në LDK nuk lidhet vetëm me drejtimin e saj, por edhe me aftësinë për të ripërcaktuar strategjinë politike dhe për të rikthyer besimin elektoral.
E themeluar nga Ibrahim Rugova, Lidhja Demokratike e Kosovës mbetet një nga partitë më të rëndësishme të periudhës pasluftës dhe tradicionalisht përfaqëson qendrën e djathtë politike. Për këtë arsye, zhvillimet brenda saj kanë ndikim më të gjerë në jetën politike të Kosovës, pasi funksionimi i një opozite të organizuar mbetet një element thelbësor i demokracisë parlamentare.
Debatit i kanë shtuar peshë edhe deklaratat e figurave historike të partisë. Ish-nënkryetari i LDK-së, Agim Veliu, i cilësoi legjitime kërkesat që Lumir Abdixhiku të marrë përgjegjësi politike, duke argumentuar se pas disa cikleve zgjedhore partia nuk ka arritur të rikthehet si alternativa kryesore për qeverisjen e Kosovës. Ai kritikoi gjithashtu mënyrën se si drejtuesit e partisë reaguan ndaj kritikave të degëve lokale. Këto deklarata përfaqësojnë qëndrimin e tij personal dhe jo pozicionin zyrtar të LDK-së.
Deri tani, sfida e brendshme nuk është shndërruar në një garë formale për drejtimin e partisë. Mungesa e numrit të nevojshëm të firmave tregon se raportet e forcës brenda LDK-së mbeten të paqarta, ndërsa debati politik është zhvendosur nga figura e kryetarit te pyetjet mbi identitetin, strategjinë dhe drejtimin e ardhshëm të partisë.
Mënyra se si do të përfundojë kjo krizë pritet të ndikojë jo vetëm të ardhmen e LDK-së, por edhe konfigurimin e gjithë opozitës kosovare. Në një skenë politike ku Vetëvendosje vazhdon të mbetet forca dominuese, aftësia e LDK-së për t'u rikthyer si alternativë qeverisëse do të ndikojë drejtpërdrejt në ekuilibrat politikë dhe në formimin e koalicioneve të ardhshme.
Lini një Përgjigje