FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Goditja e rrethit të ngushtë të lidershipit tregon se askush nuk është i sigurt…
Pas 9 muajsh pritjeje, fati i Ma Xingrui, një ish-zyrtar i lartë në Partinë Komuniste Kineze (PKK), më në fund është i qartë. Më 3 prill, autoritetet kineze njoftuan se Ma, anëtar i Byrosë Politike dhe zëvendëskryetar i Grupit Qendror Udhëheqës të Punës Rurale, ishte nën hetim nga Komisioni Qendror për Inspektimin Disiplinor dhe Komisioni Kombëtar i Mbikëqyrjes për shkelje të dyshuara serioze të disiplinës dhe ligjit.
Kur Ma u transferua nga roli i tij si Sekretar i Partisë në Xinjiang korrikun e kaluar, deklarata zyrtare ishte vetëm se atij i ishte dhënë "një detyrë tjetër". Nuk u njoftua asnjë post i ri dhe nuk u dha asnjë shpjegim. Duke hedhur vështrimin pas, ajo periudhë e gjatë pezullimi ishte në vetvete një sinjal. Për këdo që është i njohur me funksionimin e radhëve të larta të PKK-së, ajo që ka më shumë rëndësi në lidhje me rastin Ma nuk është thjesht se një tjetër zyrtar i lartë ka rënë.
Kjo tregon se më në fund është thyer një kufi që kishte qenë prej kohësh pak i dukshëm, por kurrë nuk është kaluar qartë, duke ndjekur anëtarët aktualë të Byrosë Politike, këshillin prej 24 personash që është ekipi i dytë më i lartë udhëheqës i Kinës, pas Komitetit të Përhershëm më të vogël.
Teknikisht, ky rregull i pathënë ishte thyer tashmë, kur udhëheqësit ushtarakë He Weidong dhe Zhang Youxia u rrëzuan gjatë vitit të kaluar. Por fuqia ushtarake është shpesh një përjashtim, duke pasur parasysh ndjeshmërinë e nevojës për kontroll partiak të ushtrisë. Të sulmosh Ma-në, një anëtar standard civil i Byrosë Politike të partisë-shtetit, është shumë ndryshe.
Arsyeja e dhënë për rënien e Ma është korrupsioni, por shkelja e vërtetë mund të ketë qenë e ndryshme.
Duke gjykuar nga deklaratat zyrtare dhe nga kornizat e medias së partisë, shkelja e vërtetë e He, Zhang dhe Ma mund të ketë qenë shkelje e autoritetit përfundimtar të Xi-së. Spastrimet ushtarake janë shoqëruar me një shtytje për të pohuar superioritetin e kontrollit të partisë, por në rastin e Ma-së burojnë nga mungesa e disiplinës së tij mbi rrjetet e tij të korrupsionit.
Është përfolur gjerësisht se gruaja e Ma-së përdori kontaktet e burrit të saj për të lëshuar polica sigurimi nga Hong Kongu dhe juridiksione të tjera jashtë vendit për gratë dhe fëmijët e shumë zyrtarëve të lartë, disa me vlerë dhjetëra miliona juanë. Shkalla e atyre që dyshohet se janë të përfshirë dhe gjerësia e rrjetit thuhet se është marramendëse. Nëse pretendimet janë të vërteta, Ma duhet ta ketë ditur dhe duke e pranuar këtë, ai ka të ngjarë të përpiqej të lidhte me vete familjet e shumë udhëheqësve të lartë, duke formuar një aleancë interesash që do të shërbente si një shtresë mbrojtjeje politike.
Byroja Politike e 20-të, në përgjithësi, është e mbushur me njerëzit e Xi-së. Megjithatë, edhe brenda kampit të Xi-së, ekziston një dallim midis bërthamës dhe periferisë, dhe konkurrenca midis tyre është e fortë. Ma i përkiste periferisë dhe përgjithësisht konsiderohej si një figurë udhëheqëse në atë që njihet si klika e Shandong-ut, që supozohet se drejtohej nga Peng Liyuan, gruaja e Xi-së dhe një vendase e provincës Shandong.
Karriera e Ma u bekua kështu nga patronazhi i Peng, jo drejtpërdrejti i Xi-së. Kjo e bëri atë një kandidat të jashtëm për t'u ngjitur në krye, në Komitetin e Përhershëm, në Kongresin e 21-të të Partisë vitin e ardhshëm. Kjo do të thoshte se ai duhej të gjente mënyra të tjera për t'u bërë i pajtueshëm, siç është mashtrimi me policat e sigurimeve.
Por Xi-së i pëlqen shumë që vartësit të përfshihen në manovra të vogla pas shpinës së tij dhe të formojnë fraksione edhe më të lirshme. Është e mundur që Ma të ketë gabuar atëherë, kur Xi filloi ta shihte atë si një person që kërkonte pushtet në këtë mënyrë. Përfshirja e një figure shumë të ndjeshme si Peng do të shpjegonte pse rënia e tij zgjati relativisht shumë; zvarritja e çështjes për nëntë muaj sugjeron njëfarë hezitimi nga ana e Xi-së.
Ajo që përcakton gjithnjë e më shumë nëse një zyrtar i lartë do të trajtohet hapur nuk është se sa ka marrë, por nëse ka përdorur korrupsionin për të ndërtuar rrjete marrëdhëniesh, zinxhirë interesash dhe shtresa mbrojtjeje, nëse ka thurur lidhje horizontale brenda elitës që, në një farë mase, mund të shpëtojnë nga kontrolli i bërthamës supreme. Me fjalë të tjera, korrupsioni është vetëm pika e hyrjes. Politika është vendi ku përfundon çështja.
Nëse Xi dëshiron që elita, dhe veçanërisht ndjekësit e tij, të kuptojnë se rregullat e mbijetesës kanë ndryshuar, se edhe të lidhesh me të nuk garanton siguri politike dhe se dikush mund të pastrohet ende, atëherë mënyra më e mirë është të marrësh si shembull njërin prej të vetëve. Midis këtyre tre rasteve, ai i Ma është më i dobishëm se ai i He dhe Zhang. Për shkak të sfondit ushtarak të dy të fundit, disa mund të kenë ende ushqyer iluzionin se edhe nëse ata do të formonin fraksione, Xi mund të mos vepronte domosdoshmërisht kundër tyre publikisht.
Ma është ndryshe. Nëse ai trajtohet rëndë, tronditja për ndjekësit e Xi-së - veçanërisht ata në skajin e jashtëm të kampit të tij, do të jetë shumë më e madhe. Për ta, edhe ngjyrosja mbrojtëse e Peng-ut, madje edhe të qenit i parë si një nga njerëzit e Xi-së, nuk është garanci sigurie. Kushdo mund të bjerë nëse kalon vijat e perceptuara të Xi-së, pavarësisht se sa i lartë është apo sa i lidhur është.
Në të kaluarën, supozimi ishte se sapo të arrije në majë, ishe pak a shumë i sigurt. Kjo logjikë tani po dështon. Edhe ndjekësit e Xi-së do të stratifikohen. Grushti më i brendshëm mund të jetë ende i sigurt. Në të kundërt, ndjekësit e rrethit të jashtëm do të ndihen gjithnjë e më të prekshëm dhe të zëvendësueshëm.
Për të garantuar sigurinë e tyre politike, çdo person do të duhet të mbështetet gjithnjë e më shumë në një linjë të vetme besnikërie ndaj vetë Xi-së, në vend që të kultivojë rrjete interesi me figura të tjera të larta në të njëjtën kohë. Kjo do ta forcojë më tej autoritetin e tij. Por gjithashtu do ta bëjë elitën gjithnjë e më të paaftë për të formuar një qeverisje kolektive kuptimplote dhe do ta lërë politikën e nivelit të lartë më të ngurtë dhe më të brishtë se kurrë. /Përshtatur nga ForeignPolicy/
Lini një Përgjigje