FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Serbia i ka mbushur ambasadat e saj në rajon dhe jo vetëm, me persona që vijnë nga shërbimi i saj sekret....
Në fund të vitit të kaluar, presidenti serb Aleksandar Vuçiç emëroi Nebojsha Rodiç, ish-ambasador në Austri dhe ish-drejtor i Agjencisë së Informacionit të Sigurisë (BIA), si ambasador në Mal të Zi.
“Nebojsha Rodiç emërohet Ambasador i Jashtëzakonshëm dhe Fuqiplotë i Republikës së Serbisë në Mal të Zi. Ky dekret hyn në fuqi ditën pas publikimit në Gazetën Zyrtare të Republikës së Serbisë”, thuhet në Gazetën Zyrtare në fund të dhjetorit.
Emërimi i personave nga strukturat e sigurisë si ambasadorë është praktikë e rregullt në Serbi, e cila ka në përfaqësitë e saj jashtë vendit njerëz nga sektori i sigurisë së informacionit. BIA ka një person edhe në ministrinë e Punëve të Jashtme të Serbisë.
Emërimi i Rodiçit, i cili njihet si njeriu më i besuar i presidentit serb Aleksandar Vuçiç dhe i përket “krahut të fortë të politikës serbe”, si përfaqësues diplomatik i Serbisë në Mal të Zi nuk është befasues, duke qenë se për regjimin në Beograd, Mali i Zi është pjesë e planeve të “Serbisë së Madhe” me emrin e koduar “Bota Serbe”.
Rodiç erdhi në krye të BIA-s në gusht të vitit 2012 nga posti i tij si Sekretar i Përgjithshëm i Presidentit të atëhershëm të Serbisë dhe udhëheqës i progresistëve – Tomislav Nikoliç.
Në muajt e parë në detyrë, Rodiç tashmë ishte përballur me skandalin e përgjimit të telefonave të Nikoliçit dhe Vuçiçit. Të dhënat telefonike të Presidentit dhe Zëvendëskryeministrit dyshohet se janë kërkuar nga Divizioni i Policisë Kriminale të MPB-së, gjë e cila është zbuluar dhe parandaluar nga BIA.
Rodiç u zgjodh Ministër i Mbrojtjes në Qeverinë e reformuar të Republikës së Serbisë në shtator 2013 dhe e mbajti këtë post deri në prill 2014, pas së cilës u dërgua disa herë në poste ambasadore (deri para pak kohësh në Vjenë).
“Në Serbi, njerëzit që punojnë në strukturat e sigurisë – shkojnë shumë larg. Këto struktura në një farë mënyre bëhen një gur themeli për karrierën e tyre të ardhshme”, tha diplomati serb Srecko Gjukiç për mediat malazeze.
I pyetur se cila mund të jetë detyra e parë e Rodiçit pas mbërritjes në Mal të Zi, Gjukiç shpjegoi se përpara se të nisej për në postin e tij, ambasadori u takua me një numër të madh peronash në vend dhe mori udhëzimet e tij përfundimtare nga ai që e emëroi: kreu i shteti.
Para Rodiçiçit, ambasadori i Serbisë dhe Malit të Zi ishte Vladimir Bozoviç, një anëtar i SNS-së, një persona me një biografi shumëngjyrëshe, i cili u shpall “persona non grata” në dhjetor 2020 për thyerje të rregullave diplomatike. Atij iu ndalua gjithashtu hyrja në Mal të Zi, sepse u konsiderua “bartës i ndikimit keqdashës për interesat e shërbimeve të huaja”.
Përveç titullit “persona non grata”, Bozoviç shoqërohet edhe me një sërë etiketimesh që i kanë ngulitur në qarqet politike dhe mediatike të Beogradit. Më e spikatura është sigurisht ajo që ai sjell nga koha kur ishte vendosur në Konviktin Studentor, kur filloi punën në shërbimin e sigurimit, duke zbatuar urdhrat e detashmentit të Beogradit të Ri të Resortit të Sigurimit Shtetëror të Serbisë (RDB). i cili më pas e mbajti në sirtar aktakuzën penale kundër tij që nga fillimi në vitet 1990, duke e shpëtuar kështu nga vitet e burgimit, duke i siguruar diplomën e drejtësisë dhe titullin e avokatit të Borivoj Boroviçit, pas një marrëveshjeje në zyrën e tij.
Bozoviç ishte inspektor i përgjithshëm i MPB-së gjatë sundimit të Vojislav Koshtunicës dhe më pas anëtar i Lëvizjes për Ripërtëritje serbe të Vuk Drashkoviçit. Ai mbahet mend për popullarizimin e raportit të Inspektorit të Përgjithshëm të MPB-së në mars 2005 për veprimet hetimore (Operacioni Raft) në rastin e ‘Grupit të Makës’ të dyshuar për vrasjen e gjeneralit të policisë Boshko Buha më 10 qershor 2002. Epilogu i ky raport është lirimi i 19 nëntorit 2004 i këtij grupi kriminal për “mungesë provash” – me qëllim që të akuzohen bashkëpunëtorët më të afërt të Gjingjiçit për zhvatje të dëshmisë kundër Zeljko Maksimoviç Maka.
Malazezët hoqën dorë nga Bozoviç, por Serbia jo. Më 16 nëntor 2023 ai u emërua Konsull i Përgjithshëm i Serbisë në Neë York.
Diplomatët e BIA-s në Bosnje dhe Hercegovinë
Regjimi serb zgjedh me shumë kujdes se kë vendos në poste ambasadorësh, jo vetëm në Mal të Zi, por edhe në Bosnje-Hercegovinën fqinje, sepse “gjysma e Bosnjës dhe i gjithë Mali ië Zi”, sipas Aleksandar Vulin, ish-kreu i BIA-s është pjesë e procesit të “bashkimit të shteteve serbe”.
Ish-shefi i BIA-s, Aleksandar Djordjeviç ishte deri vonë ambasador i Serbisë në Bosnje dhe Hercegovinë.
Në të vërtetë, pas largimit të Rodiçit nga BIA në shtator 2013, posti i drejtorit ishte vakant për më shumë se një muaj, dhe zgjedhja e një drejtuesi të ri të agjencisë së sigurisë, sipas deklaratës së tij, u pengua nga zëvendëspresidenti i atëhershëm serb, ministri serb Aleksandar Vuçiç.
Ai u shpjegoi gazetarëve se nuk ishte i kënaqur me kandidatët e propozuar, duke shtuar se ishte “një post shumë i rëndësishëm për të vendosur shumë shpejt”.
Dhe ishte – Aleksandar Djordjeviç, një mik i ngushtë i Vuçiçit, shoku i tij i klasës. Djordjevic drejtoi BIA-n për gati katër vjet, deri më 29 maj 2017.
Gjatë udhëheqjes së Djordjeviçit, u parandalua një tentativë vrasjes ndaj Vuçiçit.
Megjithatë, edhe pse nuk kishte kaluar as një vit i plotë, prokuroria e mbylli çështjen pasi nuk kishte prova të mjaftueshme për të nisur procedimin penal, duke krijuar përshtypjen në opinion se e gjithë ngjarja kishte qenë një shfaqje e dobët e Vuçiç, që paraqitej si viktimë.
Djordjevic u përpoq të hiqte përgjegjësinë nga vetja duke shkarkuar tre operativë të vjetër dhe të dekoruar të BIA-s, të cilët kishin marrë pjesë në të gjitha operacionet më të mëdha dhe më të ndjeshme të vendit.
Pas shkarkimit të tij si kreu i BIA-s në mesin e vitit 2017, ai vazhdon karrierën e tij politike si ambasador i Serbisë në Bosnje dhe Hercegovinë. Ai do të mbahet mend si ambasadori i parë nga Dejtoni që refuzoi të vinte në Presidencën e BiH.
BIA për “detyrë speciale” në Maqedoni
Serbia, d.m.th. ka dërguar diplomatët e saj edhe në Maqedoni. I ndjeri Zoran Janaçkoviç, një nga bashkëpunëtorët e ngushtë të Sllobodan Millosheviçit, diplomat dhe nëpunës i lartë civil për një kohë të gjatë i MSA-së, ishte diplomat në Shkup. Në 1990 dhe 1991, ai ishte shefi i Shërbimit Federal të Sigurisë së Shtetit (SDB).
Një njollë e madhe në marrëdhëniet diplomatike mes dy vendeve do të mbetet nga viti 2017, kur Serbia dërgoi Goran Zhivaljeviç Guta, anëtar i Ministrisë së Jashtme të Serbisë dhe BIA-s, në një “mision special” në Maqedoni.
Ndërhyrja e qëllimshme e Zhivaljeviçit në Kuvendin e Maqedonisë natën e 27 prillit 2017, kur ndodhi një përballje politike ndërmjet mbështetësve të Nikola Gruevskit dhe Zoran Zaev për të penguar zgjedhjen e një përfaqësuesi të një partie minoritare shqiptare për kryetar të Kuvendit. Kjo tregon një “mision” të caktuar që ka pasur Zhivljeviçi, apo për një lëvizje të gabuar që në njëfarë mënyre zbulon qëllime të tjera të Serbisë apo disa faktorë të tjerë të sigurisë dhe vë në pikëpyetje lëvizjet dhe vlerësimet e këqija të MPJ-së dhe BIA-s së Serbisë.
Në mbrojtje të Zhivaljeviçit doli ministri i atëhershëm i Punëve të Jashtme të Serbisë, Ivica Daçiç, i cili theksoi se ai nuk ka shkelur protokollet diplomatike dhe se raporton vetëm për situatën në Maqedoni, sepse “Serbia duhet të dijë se si kjo situatë mund të ndikojë në interesat kombëtare dhe shtetërore. ”
Zyrtarët serbë pas ngjarjes thanë se Zivaleviç ishte përfaqësuesi legjitim i BIA-s në Maqedoni dhe se detyra e tij ishte të raportonte për trazirat në Kuvend, ndërsa zyrtarët maqedonas thanë se prania e tij ishte ndërhyrje në punët e brendshme të Maqedonisë.
Në fund të majit të atij viti, gazetarët nga KRIK, TV Nova e Maqedonisë dhe OCCRP morën dokumente nga shërbimi sekret maqedonas që tregonin se Zivaljeviç po kryente fushata propagandistike për të promovuar politikat ruse, ish-kryeministrin Nikola Gruevski dhe për të luftuar kundër anëtarësimit të Maqedonisë në NATO.
Sipas Shërbimit Maqedonas, në këtë kanë marrë pjesë Ivan Stoilkoviç, deputet i Kuvendit të Maqedonisë dhe kryetar i Partisë Demokratike të Serbëve dhe Miroslav Lazanjski, anëtar i SNS-së dhe gazetar i ndjerë serb dhe më vonë diplomat në Moskë.
Para se t’i bashkohej misionit diplomatik në Shkup në vitin 2014, Zhivaljeviç ishte një diplomat në Kroaci, ku shërbimi lokal i inteligjencës u ankua te homologët e tyre serbë për punën e tij pasi ai u largua nga Kroacia.
Konsulli i Përgjithshëm i UDB në Rijekë
Në fillim të janarit 2017, qeveria serbe emëroi Goran Petroviç, ish-shefin e RDB-së, i cili erdhi në “punë” në vitin 1986, si Konsull të Përgjithshëm në Rijekë. Mandati i tij përfundoi shtatorin e kaluar.
Petroviç ka punuar prej kohësh në misionet e kundërzbulimit kundër Perëndimit. Karriera e tij u ndal papritur në vitin 1999, kur “instalacioni i korrikut” i drejtuar nga Rade Markoviç e largoi atë nga posti i tij.
Kjo zgjati deri në ndryshimet e 5 tetorit, kur qeveria e Zoran Xhinxhiç e emëroi atë shef të RDB-së në seancën e saj të parë. Ndër të tjera, atij iu dha mandati për të hetuar krimet më monstruoze të regjimit të Millosheviçit, shumë prej të cilave mbanin vulën e shërbimit famëkeq.
Menjëherë pas marrjes së detyrës, teksa po fliste me Xhinxhiçin dhe Dushan Mihajloviçin në rrugën Krunska në Beograd, shoferi i tij u qëllua për vdekje. Performanca e tij si shef u vlerësua më së miri nga pjesëtarët e Njësisë së Operacioneve Speciale, të cilët e bënë largimin e tij një nga kushtet kryesore për t’i dhënë fund rebelimit të armatosur në nëntor 2001.
BIA në Ukrainë
Ish-ambasadori serb në Ukrainë, Rade Bullatoviç erdhi gjithashtu në BIA praktikisht nga paraburgimi dhe mbajti postin gjatë të dy qeverive të Vojisllav Koshtunicës. Pas vrasjes së Gjinxhiçit më 12 mars 2003, Bulatoviç u arrestua në kuadër të aksionit policor “Sabre” me dyshimin për “shoqërim për qëllime të veprimtarisë armiqësore”. Siç u raportua në media në atë kohë, kishte pretendime se ai dhe gjenerali Tomiç ishin takuar fshehurazi me Dushan Spasojeviç dhe Milorad Ulemek Legija. Bulatoviç u lirua pas tre muajsh, akuzat u hoqën dhe ai mori kompensim për paraburgim të paligjshëm.
Në vitin 2013, presidenti serb Tomislav Nikolic emëroi Bulatoviç si ambasador në Kiev, një post të cilin e mbajti deri në gusht 2019. Ndërsa ishte në Kiev, ai shërbeu gjithashtu si ambasador jorezident në Gjeorgji.
Mandati i tij në Ukrainë do të shënohet nga tensione në marrëdhëniet mes dy vendeve. Në fakt, kur Oleksandar Alexandroviç u bë përfaqësuesi diplomatik i Ukrainës në Beograd në vitin 2015, vendi i tij ishte tashmë në luftë me Rusinë.
Largimi i Vulin
Posti i kreut të BIA-s në Serbi është aktualisht vakant dhe do të presë formimin e një qeverie të re për të zëvendësuar Aleksandar Vulin, i cili u sanksionua nga SHBA në korrik për “korrupsion dhe përfshirje në trafikun e drogës dhe lidhjet me Rusinë”.
Vulin ka kontakte të rregullta direkte me përfaqësuesit rusë. Në mes të dhjetorit ai ishte në Moskë, ku u takua me Sekretarin e Këshillit të Sigurimit të Federatës Ruse, Nikolai Patrushev.
Patrushev theksoi se ai vlerëson shumë guximin dhe “përkushtimin e zotit Vulin në luftën për të ruajtur pozitën e pavarur dhe liridashëse të popullit dhe shtetit serb”.
Portofoli i Vulin – nga drejtori i Zyrës së Qeverisë për Kosovën, përmes Ministrive të Mbrojtjes dhe të Brendshme, të cilat ai i drejtonte, e deri te pozita e njeriut të parë në shërbimin sekret serb – e bën atë një ambasador të shkëlqyer. Fakti që ai u rekrutua kohët e fundit nga Milorad Dodik si Senator i Bosnjë dhe Hercegovinës, një entitet i Republikës Srpska, sigurisht që nuk do të ishte pengesë për të. / Përshtati “Pamfleti nga “The Geopost”
Lini një Përgjigje