FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Z. Mitsotakis fitoi pjesërisht për shkak të shenjave të përparimit ekonomik dhe pjesërisht sepse votuesit e plagosur nga kriza e borxhit të eurozonës kërkuan stabilitet dhe vazhdimësi financiare...
Të dielën mbrëma, kryeministri grek, Kyriakos Mitsotakis, e përshkroi rezultatin e zgjedhjeve të përgjithshme si një "tërmet". Pas një fitoreje të tillë, kjo pjesë e hiperbolës politike dukej pothuajse e justifikuar.
Përpara fundjavës, asnjë parti në pushtet në Greqi nuk kishte rritur këtë lloj rezultati për më shumë se 40 vjet. Ishte paralajmëruar se skandali i përgjimeve dhe aksidenti hekurudhor mund të dëmtonin perspektivat e zotit Mitsotakis. Megjithatë, sondazhet që parashikonin një garë relativisht të ngushtë dolën jashtë loje, pasi partia e qendrës së djathtë Demokracia e Re fitoi më shumë se dyfishin e votave.
Duke qenë se nuk mori dot një shumicë absolute, zoti Mitsotakis vendosi të çojë vendin në raundin e dytë të zgjedhjeve dhe me shumë mundësi do të sigurojë shumicën e kërkuar.
Z. Mitsotakis fitoi pjesërisht për shkak të shenjave të përparimit ekonomik dhe pjesërisht sepse votuesit e plagosur nga kriza e borxhit të eurozonës kërkuan stabilitet dhe vazhdimësi financiare. Qeveria ishte në gjendje të tregonte një sërë treguesish financiarë. Investimet e huaja direkte u rritën vitin e kaluar me 50%. Ekonomia greke, megjithëse nga një bazë shumë e ulët, aktualisht po rritet me dyfishin e mesatares së eurozonës. Pas tre paketave shpëtimi në total prej 280 miliardë eurosh, mbikëqyrja ndërkombëtare e kontrolleve të shpenzimeve nga huadhënësit më në fund përfundoi verën e kaluar. Platforma e vogël shtetërore e z. Mitsotakis për uljen e taksave u kombinua gjithashtu me politikat e pamëshirshme populiste për migracionin, duke përfshirë një zotim Trumpian për të shtrirë një gardh kufitar prej çeliku pothuajse në të gjithë gjatësinë e kufirit të Greqisë me Turqinë.
Sa i takon të majtës, këto zgjedhje ishin sa të humbura por dhe aq të “fituara”. Mund të shihen si finalja e zymtë e një cikli politik që filloi në vitin 2015, kur udhëheqësi i Syriza-s, Aléxis Tsípras, fitoi një mandat për t'i rezistuar masave shtrënguese të kërkuara nga Brukseli, Banka Qendrore Evropiane dhe Fondi Monetar Ndërkombëtar.
Pas miratimit të masave shtrënguese gjithëpërfshirëse midis 2015 dhe 2019, Z. Tsipras bëri fushatë këtë herë duke bërë thirrje për shpenzime më të mëdha të mirëqenies dhe investime publike. Një përqindje e lartë abstenimi dhe rënia e përqindjes së votave të Syrizës, treguan një humbje të besimit në partinë kryesore progresive të Greqisë dhe udhëheqësin e saj. Rishfaqja e PASOK, partia e qendrës së majtë e eklipsuar nga Syriza në kohën e krizës së eurozonës, tregon se e majta ka nevojë për riorganizim. E ardhmja e Tsipras duket e pasigurt.
Për hir të miliona familjeve që jetojnë afër kufirit, partitë opozitare të Greqisë duhet të rigrupohen shpejt dhe të gjejnë gjuhën e përbashkët. Reformat miqësore ndaj tregut të zotit Mitsotakis mund të kenë kënaqur bankat dhe investitorët dhe të kenë garantuar komoditet për klasat e mesme. Por më pak të pasurit vazhdojnë të vuajnë pasojat e tmerrshme të masave shtrënguese. Ekonomia greke mbetet rreth një e pesta më e vogël se para vitit 2008. Nivelet e varfërisë dhe përjashtimit social janë ndër më të lartat në Evropë. Stabiliteti financiar dhe shlyerja e borxhit ndaj kreditorëve ndërkombëtarë është arritur në kurriz të standardeve të përgjithshme të jetesës. Pas një nate të zymtë, forcat progresive duhet të gjejnë një mënyrë për t'u rikthyer në lojë. /Përshtati “Pamfleti” nga “Guardian”
Lini një Përgjigje