
Kryeministri britanik Keir Starmer përballet me një ekuacion politik të vështirë: si të rrisë ndjeshëm shpenzimet për mbrojtjen pa hapur një konflikt të ri brenda partisë për shkurtimin e mirëqenies sociale.
Pavarësisht paralajmërimeve nga figura të rëndësishme të sigurisë, si ish-sekretari i përgjithshëm i NATO-s George Robertson, për një “vetëkënaqësi gërryese” në politikën britanike, Starmer pritet t’u rezistojë thirrjeve për reforma të thella në sistemin social.
Në vend të kësaj, ai po shqyrton kursime më të vogla në të gjitha departamentet, një qasje që shihet si kompromis i detyruar më shumë sesa strategji e qartë. Plani i shumëpritur për investimet në mbrojtje mbetet i bllokuar mes përplasjeve të brendshme mes Ministrisë së Mbrojtjes dhe Thesarit.
Brenda Partisë Laburiste, hapësira për manovrim është e kufizuar. Përpjekjet e mëparshme për të shkurtuar ndihmën sociale shkaktuan rebelim të deputetëve, ndërsa rritja e taksave apo ndryshimi i rregullave të borxhit konsiderohen opsione politikisht të papranueshme.
Deputetët pranojnë se rritja e buxhetit të mbrojtjes është e pashmangshme, por nuk bien dakord për mënyrën se si duhet financuar. Disa kërkojnë “kreativitet” në gjetjen e fondeve, ndërsa të tjerë paralajmërojnë se vendosja përballë e mbrojtjes me mirëqenien është një zgjedhje e gabuar.
Ndërkohë, vendimi përfundimtar i mbetet vetë Starmer-it, i cili duhet të balancojë presionin ndërkombëtar për më shumë shpenzime ushtarake me realitetin e brendshëm politik. Me zgjedhjet lokale dhe axhendën parlamentare që e kufizojnë kohën, çdo vendim duket se po shtyhet, duke e lënë qeverinë në një fazë pritjeje.
Lini një Përgjigje