FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Netanyahu është në telashe në të gjitha frontet dhe po reagon, si zakonisht, duke sulmuar. Ai nuk mund të pretendojë fitoren në Gaza pas më shumë se shtatë muajsh lufte. Ai është paditur nga drejtësia ndërkombëtare për strategjinë e tij dhe viktimat civile.
Kryeministri izraelit, Benjamin Netanyahu u intervistua nga kanali televiziv francez LCI të enjten në mbrëmje, pas pothuajse tetë muajsh lufte dhe një numri të tmerrshëm viktimash civile. Dhe ishte befasuese të shihje hendekun e thellë midis fjalimit të kryeministrit izraelit dhe emocioneve të opinionit publik në mbarë botën.
Nuk pritej që Netanyahu të bënte as lëshimin më të vogël ndaj thirrjeve për armëpushim, apo akuzave për krime lufte, veçanërisht ato që synonin drejtpërdrejt atë. Por përgjigjet e tij ndaj pyetjeve të gazetarit Darius Rochebin tregojnë moskuptimin mes një lideri izraelit që ndihet i viktimizuar dhe i rrethuar, dhe ndjenjën e tmerrit që mbizotëron në pjesën tjetër të botës, pas imazheve si ato të sulmit në Rafah të dielën që vrau dhjetëra palestinezë të pafajshëm.
Dobësia kryesore në diskursin e Netanyahut është mungesa e vizionit të tij për "pasojën", ose më mirë, sipas tij, asgjë nuk duhet ndryshuar. Edhe nëse pranojmë versionin e tij për luftën, për mungesën e qëllimit në vrasjen e civilëve apo për luftën e tij kundër antisemitizmit, është kjo mungesë e të ardhmes për palestinezët ajo që është më shqetësuese.
Mungesa e vizionit
Netanyahu kundërshton çdo perspektivë të një shteti palestinez, në një kohë kur tre vende evropiane sapo kanë ndërmarrë hapin për të njohur një Palestinë si shtet dhe kur ka një konsensus të gjerë ndërkombëtar për zgjidhjen me dy shtete.
Netanyahu është në telashe në të gjitha frontet dhe po reagon, si zakonisht, duke sulmuar. Netanyahu parashikon vetëm "autonomi" për palestinezët në planin afatgjatë, pra një pushtim të përjetshëm të paligjshëm. Si mund të presë ai që kjo të jetë e pranueshme për miliona palestinezë të interesuar? Dhe, mbi të gjitha, si mund të shpresojë Izraeli që një ditë të gëzojë sigurinë që shpreson, nëse nuk shoqërohet me drejtësi për njerëzit e “tjerë” të pranishëm në këtë tokë?
Në një kohë kur lideri izraelit sugjeron se lufta mund të zgjasë edhe shtatë muaj të tjerë, pra deri në zgjedhjet presidenciale të SHBA-së, Netanyahu po paraqet gjithashtu një plan për Gazën që bie në kundërshtim me aleatin e tij amerikan. Ai dëshiron të mbetet në krye të sigurisë dhe, sipas fjalëve të tij, "të jetë në gjendje të hyjë në çdo kohë", nëse lind nevoja.
Publiku europian
Netanyahu është në telashe në të gjitha frontet dhe po reagon, si zakonisht, duke sulmuar. Ai nuk mund të pretendojë fitoren në Gaza pas më shumë se shtatë muajsh lufte. Ai është paditur nga drejtësia ndërkombëtare për strategjinë e tij dhe viktimat civile. Dhe së fundi, në frontin e brendshëm, rivali i tij politik Benny Gantz sapo ka paraqitur një mocion censure në një përpjekje për të provokuar zgjedhje të parakohshme.
I kërcënuar se do të bëhet paria, ai kundërshton duke denoncuar antisemitizmin, i cili është padyshim një realitet shqetësues në rritje, por që ai e përdor edhe kundër gjyqtarëve ndërkombëtarë që meritojnë më mirë, dhe kundër të gjithë kritikëve të llojit të luftës që po zhvillohet në Gaza.
Në fund, duke dalë në televizionin francez, ai u përpoq të bashkonte publikun evropian në luftën e tij, duke pretenduar se fitorja e Izraelit do të ishte "fitorja jonë". Nuk jam i sigurt që shikuesit francezë u ndjenë ashtu kur dëgjuan Netanyahun të enjten në mbrëmje. Por ka një fjalë jidish, me rrënjë hebraike, që përmbledh qëndrimin e kryeministrit izraelit: "chutzpah", që do të thotë guxim./Përshtati "Pamfleti" nga "Worldcrunch"
Lini një Përgjigje