FLASH
Shkruar nga Gavin Mortiner
Me fjalë të tjera, ajo fajësoi Brukselin. Është një linjë e zgjuar mbrojtjeje, të paktën me votuesit, të akuzosh BE-në për paaftësi. Unioni nuk është përçmuar kurrë kaq shumë nga francezët sa është tani...
Marine Le Pen u rikthye në gjykatë këtë javë për të kundërshtuar dënimin e saj pranverën e kaluar për keqpërdorim të fondeve të BE-së. E dënuar për devijimin e më shumë se 4 milionë eurove të destinuara për punët e Brukselit me qëllim pagimin e stafit të saj, udhëheqësja e Tubimit Kombëtar u gjobit me 100,000 euro (86,600 paund) dhe u skualifikua nga politika për 5 vjet me efekt të menjëhershëm.
Apeli do të zgjasë një muaj dhe vendimi pritet në qershor. Nëse Le Pen ka sukses, ajo do të jetë në gjendje të kandidojë në zgjedhjet presidenciale të vitit të ardhshëm; nëse nuk arrin ta rrëzojë ose ta ulë në mënyrë drastike dënimin, pasuesi i saj, 30-vjeçari Jordan Bardella, do të përfaqësojë Tubimin Kombëtar.
Le Pen përdori një ton më pajtues kur iu drejtua gjykatës në fillim të apelit. "Dua të deklaroj që në fillim se, nëse është kryer ndonjë vepër penale, dua që gjykata të kuptojë se ne nuk kishim absolutisht asnjë qëllim për të bërë gjëra të gabuara", njoftoi ajo.
Ajo dhe 10 anëtarët e tjerë të partisë së saj, të cilët të gjithë po apelojnë dënimet e tyre, drejtuan gishtin nga Brukseli. "Parlamenti Evropian nuk na paralajmëroi për asgjë, siç mund ta kishte bërë", shpjegoi Le Pen, e cila këmbënguli se "Unë besoj fuqimisht se nuk kemi fshehur kurrë asgjë".
Partia e Le Pen do të dalë më e fortë nga apeli, pavarësisht vendimit
Me fjalë të tjera, ajo fajësoi Brukselin. Është një linjë e zgjuar mbrojtjeje, të paktën me votuesit, të akuzosh BE-në për paaftësi. Unioni nuk është përçmuar kurrë kaq shumë nga francezët sa është tani, një rezultat i marrëveshjes së fundit tregtare 'Mercosur' me Amerikën e Jugut që do të jetë e shkëlqyer për industrinë gjermane të makinave dhe katastrofike për fermerët francezë. Presidentja gjermane e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, do ta nënshkruajë marrëveshjen në Paraguai të shtunën.
Partia e Le Pen do të dalë më e fortë nga apeli, pavarësisht vendimit. Nëse ajo ndalohet, atëherë ajo do ta përfundojë karrierën e saj politike si martire; jo vetëm në sytë e mbi 10 milionë votuesve të saj, por të vendit në përgjithësi.
Një sondazh i kësaj jave raportoi se 64 përqind e njerëzve besojnë se gjyqësori nuk është më i paanshëm. Kush mund t'i fajësojë ata kur, në vitin 2024, një nga sindikatat më të mëdha të profesionit, që përfaqëson 1/3 e gjyqtarëve, lëshoi një deklaratë në prag të zgjedhjeve parlamentare duke u bërë thirrje "të gjithë magjistratëve, si dhe të gjithë atyre të përfshirë në sistemin gjyqësor, të mobilizohen kundër ngritjes në pushtet të së djathtës ekstreme".
Në rast se Bardella zëvendëson Le Pen si kandidat presidencial, Tubimi Kombëtar do të humbasë pak. Atij i mungon përvoja e mentorit të tij, por ai ka një tërheqje të madhe midis të rinjve nën 35 vjeç dhe është gjithashtu më popullor me klasat e mesme urbane, të cilët shqetësohen për ekonominë e krahut të majtë të Le Pen. Nëse Le Pen fiton apelin e saj, ajo do të jetë në gjendje të mburret se e mundi 'Le Blob' dhe fitorja e saj do të nënvizojë kredencialet e saj si kandidate anti-sistem.
Këto ditë në Francë ia vlen të jesh anti-sistem. Një sondazh këtë javë nga një revistë e shquar e çështjeve aktuale raportoi se Bardella dhe Le Pen janë figurat politike më të njohura (të dyja me një vlerësim miratimi prej 38 përqind). Mbesa e Le Pen, eurodeputetja Marion Marechal, u rendit e treta me 28 përqind. Politikanët që shihen si pjesë e sistemit të qendrës që ka sunduar Francën për gjysmë shekulli nuk patën rezultate të mira në sondazh. Vlerësimi i miratimit të Emmanuel Macron ishte 15 përqind.
Le Blob ndoshta besonte se dënimi i Le Pen për shpërdorim detyre do të prishte trenin e Tubimit Kombëtar. Përkundrazi, idetë e tyre nuk kanë qenë kurrë kaq në modë, veçanërisht kur bëhet fjalë për adresimin e imigracionit masiv dhe pasigurisë së përhapur. Një sondazh i kryer në fillim të vitit nga gazeta Le Monde zbuloi se 42 përqind e francezëve mbështesin manifestin politik të Le Pen.
Në pyetjen se kush është rreziku më i madh për demokracinë në Francë, 70 përqind u përgjigjën Jean-Luc Mélenchon, udhëheqësi i partisë së krahut të majtë La France Insoumise. Eric Zemmour i partisë së krahut të djathtë Reconquest (65 përqind) u perceptua si kërcënimi i dytë më i madh, i ndjekur nga Macron me 56 përqind. Më pak se gjysma e të anketuarve përmendën emrin e Le Pen.
Rezultatet e sondazhit duhet të kenë qenë një pilulë e hidhur për t'u gëlltitur për një gazetë progresive si Le Monde. Për vite me radhë ata kanë zhvilluar një luftë të pamëshirshme kundër Le Pen dhe partisë së saj, duke i përshkruar ata si demagogë të ekstremit të djathtë.
Një pakicë e votuesve të Le Pen mund të identifikohen si të djathtë ekstremë, por shumica dërrmuese janë burra dhe gra që thjesht kanë arritur në fund të litarit të tyre. Ata hapin gazetat (ndoshta jo Le Monde) dhe ndezin televizorët dhe çfarë shohin? Ata shohin një vend në rënie të lirë, ekonomikisht, diplomatikisht dhe shoqërisht. Deri më tani këtë vit, një vajzë 15-vjeçare dyshohet se është përdhunuar nga një algjerian nën një urdhër dëbimi, një hebre është sulmuar në metronë e Parisit dhe një kalimtar i pafajshëm është qëlluar për vdekje në një shkëmbim zjarri droge në Marsejë.
Kjo është arsyeja pse asgjë nuk do të ndikojë në popullaritetin e Tubimit Kombëtar nga tani deri në zgjedhjet e vitit të ardhshëm. Populli francez po i kthen shpinën një "elite" që tani e kupton se nuk është asgjë e tillë. /Përshtatur nga The Spectator/
Lini një Përgjigje