FLASH
Shkruar nga Federico Rampini
Trump vazhdon t'i shoqërojë demokratët me "luftëra të pafundme"...
Ndodh që Donald Trump flet si Papa Françesku. I referohem alarmit për rrezikun e një "Lufte të Tretë Botërore", një spektër i ngjallur vazhdimisht nga Papa, i cili tani përsëritet në fushatën elektorale të kandidatit republikan. Është tema që është gjithashtu sfondi i një polemike të kohëve të fundit mbi vizitën e Trump në varrezat ushtarake në Arlington (Uashington), ku një kujdestar i memorialit dhe autoritetet ushtarake kundërshtuan fotot dhe pamjet televizive pranë varreve të ushtarëve të rënë.
Ajo vizitë ishte pjesë e një konteksti të përsëritur për Trump: ai denoncon politikën e jashtme të administratës Biden-Harris si luftënxitëse, në të njëjtin nivel me presidencat e demokratëve të tjerë (Bill Clinton, Barack Obama) si dhe republikanëve para Trump. Në këtë, propaganda e tij ka tipare të përbashkëta me analizën e Papa Françeskut, apo të shumë të majtëve antiamerikanë në mbarë botën.
Kundër Kamala Harris, Trump përdor faktin se ajo ishte zëvendës presidente kur ndodhi tërheqja katastrofike nga Kabuli tre vjet më parë, një debakli gjatë të cilit 13 ushtarë amerikanë humbën jetën në një sulm. Kur ishte president, Trump kishte negociuar me talebanët përfundimin e ndërhyrjes ushtarake amerikane në Afganistan, por tërheqja aktuale u krye nga Biden-Harris dhe shkoi tmerrësisht keq. Në përgjithësi, Trump rinis polemikën e tij të lashtë kundër "luftërave të pafundme", të cilat po e përgjakin Amerikën pa arritur të qetësojnë pjesën tjetër të botës. Ishte një argument që shoqëroi ngritjen e tij të parë politike në 2016: ai e përdori atë si kundër demokratëve (Obama kishte ndërhyrje të zgjatura ushtarake në Afganistan dhe Irak) dhe kundër establishmentit të vjetër republikan dhe familjes Bush në veçanti.
Izolacioni i Trump-it ka depërtuar në bazën republikane dhe ka kontribuar në margjinalizimin e elitave globaliste në Partinë e Vjetër. Ndonjëherë Trump ka rikthyer "neokonservatorët" si këshilltarë dhe bashkëpunëtorë, që i përkasin atij rrethi të skifterëve republikanë që kishin frymëzuar luftërat e Bush Junior në Lindjen e Mesme. Rasti më domethënës është John Bolton, të cilin Trump e thirri për të udhëhequr Këshillin e Sigurisë Kombëtare, dhomën e kontrollit për politikën e jashtme dhe ushtarake në Shtëpinë e Bardhë. Por partneriteti me Bolton zgjati më pak se dy vjet dhe përfundoi, pas shumë debatesh, me një shkarkim. Bolton që atëherë është bërë një kritik i pamëshirshëm i politikës së jashtme të Trump.
Në këtë fushatë zgjedhore, Trump po synon vazhdimësinë e dukshme midis Kamala Harris dhe presidentëve demokratë: Biden, Obama. Kandidatja aktuale demokrate nuk bën të ditur asnjë lajm, ajo premtoi se do të vazhdojë të japë ndihmë ushtarake për Ukrainën. Ajo gjithashtu premtoi mbështetje ushtarake për Izraelin, ndërsa bëri thirrje për një armëpushim në Gaza dhe krijimin e një shteti palestinez. Së fundi, duhet të supozohet se ajo do të ishte besnik ndaj linjës Biden në Tajvan, d.m.th. një angazhim për të mbrojtur ishullin në rast të një pushtimi kinez.
Trump vazhdon t'i shoqërojë demokratët me "luftëra të pafundme", siç i quan ai. Në realitet, Amerika sot nuk është më e përfshirë ushtarakisht në një konflikt klasik siç ishte në Afganistan dhe Irak. Për të qenë të saktë, kjo është fushata e parë zgjedhore në 24 vjet, në të cilën Amerika nuk ka trupa tokësore të përfshira në ndonjë konflikt të huaj. E megjithatë furnizimi me armë në Ukrainë është i shtrenjtë dhe ka varfëruar shumë arsenale të SHBA-së; për më tepër, lë të hapur mundësinë që herët a vonë ai konflikt të përfundojë duke përfshirë NATO-n dhe rrjedhimisht Amerikën (nëse Putini dëshiron). Sa i përket Lindjes së Mesme, flotat ushtarake amerikane luftojnë çdo ditë kundër Houthi-ve jemenas në Detin e Kuq dhe ruajnë bregdetin e Libanit në Mesdhe si një pengesë kundër Hezbollahut dhe Iranit.
Prandaj Trump e sheh këtë botë si një fuçi baruti ku në çdo moment përshkallëzimi i një prej konflikteve të shumta mund ta thithë Amerikën, për sa kohë që një Administratë Demokratike në Shtëpinë e Bardhë vazhdon të mendojë se duhet të jetë polici botëror. Izolacioni i tij premton të zvogëlojë rreziqet e konfliktit duke reduktuar ekspozimin global të ushtrisë amerikane, duke u garantuar këtyre forcave mbështetje politike dhe financim. “Ne jemi më afër një lufte botërore sesa kemi qenë ndonjëherë në pesëdhjetë vitet e fundit”, përsëriti Trump së fundmi. Selia e Shenjtë, lëvizjet pacifiste dhe shumë të majtë botërorë mendojnë tamam si ai. /Përshtati “Pamfleti” nga “Corriere Della Sera”
Lini një Përgjigje