FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Për Kissinger këto janë vende inferiore që duhet të qëndrojnë të vendosura në prag të Veriut. Pak rëndësi ka nëse janë apo jo demokraci. E rëndësishme është të mos prishim paqen dhe rendin e Veriut: të Rusisë, Kinës dhe Shteteve të Bashkuara...
Më shumë se 50 vjet më parë, pati një takim të tensionuar në Uashington midis ministrit të Jashtëm të atëhershëm të Kilit, Gabriel Valdés dhe këshilltarit të sigurisë kombëtare të Presidentit Richard Nixon, Henry Kissinger.
Valdes, i Partisë Demokristiane, kishte qenë mjaft i pakujdesshëm për t'i thënë Presidentit Nixon disa gjëra përballë tij: se shtetet e Amerikës Latine e kishin shumë të vështirë të bënin biznes me Shtetet e Bashkuara, duke pasur parasysh pabarazinë e madhe ekonomike; dhe së dyti që për çdo dollar të ndihmës amerikane të dërguar në jug, Amerika e Jugut po dërgonte 3.8 dollarë në Shtetet e Bashkuara.
Nixon u tërbua dhe i kërkoi Kissingerit të thërriste diplomatin kilian, gjë që ai e bëri të nesërmen.
Kissinger i tha Valdes se ishte "e çuditshme" ardhja në Uashington për të folur për Amerikën Latine, kur ajo kishte kaq pak rëndësi. "Asgjë e rëndësishme nuk mund të vijë nga Jugu", thuhet të ketë thënë ai (në The Price of Poëer të Seymour Hersh ). “Historia nuk është prodhuar kurrë në jug”, vijoi ai.
Boshti i historisë, tha Kissinger, filloi në Moskë dhe lëvizi nëpër Bon dhe Uashington drejt Tokios, dhe Valdes thjesht po humbiste kohën e tij.
Valdes kujton se i kishte thënë Kissingerit se ai nuk dinte "asgjë nga Jugu", për të cilën diplomati amerikan me origjinë gjermane tha: "Jo, dhe nuk më intereson". Valdesi e quajti atë një "gjerman wagnerian" dhe "shumë arrogant".
Por një vit pas bisedës (në vitin 1970) Kissinger zbuloi se gjëra të rëndësishme dolën nga Jugu - në fakt nga maja më jugore e botës, në Kili. Ai u befasua kur pa se një socialist të mundshëm radikal, si Salvador Allende, po fitonte zgjedhjet presidenciale.
Me urdhër të Nixon-it (siç kanë treguar shumë letra të deklasifikuara), ai bëri gjithçka për të penguar betimin e Allendes, duke përfshirë rrëmbimin e gjeneralit që mbronte rendin kushtetues të Kilit, (shefin e ushtrisë) René Schneider. Ishte një veprim i ngathët që përfundoi me vrasjen e Schneider-it.
Allende mori detyrën, gjë që nuk e ndaloi Kissingerin të përpiqej fillimisht për ta diskredituar atë, më pas për të mbështetur grushtin e shtetit ushtarak të 11 shtatorit 1973. Marrja dhe bombardimi i pallatit presidencial ndodhi pikërisht 50 vjet më parë, duke paralajmëruar një diktaturë të përgjakshme 15-vjeçare.
Duke u kthyer në të tashmen, menjëherë pasi presidenti rus Vladimir Putin dhe hordhia e tij wagneriane pushtuan Ukrainën, Kissinger, tashmë pothuajse 100 vjeç, deklaroi në samitin e Davos atë që ai e quajti një qëndrim "gjeopolitik të vlefshëm": se Ukraina është brenda sferës së ndikimit të Rusisë dhe, krahas shteteve baltike, ndodhet në një zonë me rëndësi strategjike për të.
Është pikërisht ajo që do të prisnit të dëgjoni nga një prej personave që qëndron pas përmbysjes së Allendes. Ukraina është gjithashtu "jugu" - fqinji jugor i Rusisë - dhe pse jo, njësoj si jugu "mbledhës i pambukut" i Shteteve të Bashkuara!
Për Kissinger këto janë vende inferiore që duhet të qëndrojnë të vendosura në prag të Veriut. Pak rëndësi ka nëse janë apo jo demokraci. E rëndësishme është të mos prishim paqen dhe rendin e Veriut: të Rusisë, Kinës dhe Shteteve të Bashkuara.
Ata që justifikojnë pushtimin rus të Ukrainës ndajnë përbuzjen e Kissinger-it për Jugun. Mos harroni dëshirat e kombeve "më të vogla" për të qeverisur veten në përputhje me rregullat demokratike dhe dëshirat e shumicës së tyre. Ata duhet të shikojnë gjithmonë në veri, pasi duket se asgjë nuk ndodh në jug. /Përshtati “Pamfleti” nga “Worldcrunch”
Lini një Përgjigje