FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Ky përshkrim i tetë muajve të luftës do t'u duket i padrejtë izraelitëve: ata nuk shohin të njëjtat imazhe si ne. Mediat kryesore izraelite i injorojnë këto imazhe dhe shmangin çdo gjë që mund të ngjallte ndjeshmëri për "armikun".
A i kuptojnë izraelitët përmasat e katastrofës? Ata e kanë humbur betejën e opinionit publik botëror, kur më 7 tetor, i gjithë planeti ndau tronditjen e tij me përmasat dhe barbarinë e sulmit të Hamasit ndaj civilëve dhe marrjen peng të vajzave të reja dhe të moshuarve.
Pothuajse tetë muaj më vonë, Izraeli është ende duke u rrëmbyer nga vendimet poshtëruese të drejtësisë ndërkombëtare, zhurma armiqësore e lëvizjeve studentore në Shtetet e Bashkuara dhe Evropë dhe thirrjet për bojkot që – deri tani – kanë mbetur margjinale.
Disa nga miqtë e Izraelit në mbarë botën po i bashkohen atij në këtë tërheqje mbrojtëse, të tmerruar - dhe me të drejtë - nga shenjat e antisemitizmit, qoftë të hapur apo për shkak të injorancës së thjeshtë, që shfaqen aty-këtu.
Por ky qëndrim shoqërohet me një refuzim për të parë arsyen padyshim dominuese për këtë armiqësi në rritje: neverinë e shkaktuar nga imazhet që dalin nga Rripi i Gazës; dëshmitë e pak humanitarëve në terren; dhe përmasat e mëdha të katastrofës njerëzore që shpaloset atje.
Strategjia e ndjekur nga qeveria dhe ushtria izraelite që nga 7 tetori mund të shkonte vetëm keq: të godasësh territorin palestinez në mënyrë disproporcionale; të ndëshkosh kolektivisht më shumë se 2 milionë civilë me pretekstin se luftëtarët e Hamasit fshihen mes tyre, dhe të përjashtojë çdo zgjidhje politike për "pas" Gazën është një çmenduri. Pa përmendur këtu ekstremistët që shtyjnë për të rikolonizuar Gazën, që thënë ndryshe ëndërrojnë me zë të lartë për spastrimin etnik.
Ky përshkrim i tetë muajve të luftës do t'u duket i padrejtë izraelitëve: ata nuk shohin të njëjtat imazhe si ne. Mediat kryesore izraelite i injorojnë këto imazhe dhe shmangin çdo gjë që mund të ngjallte ndjeshmëri për "armikun".
Tronditja do të jetë edhe më e madhe kur shtypi ndërkombëtar të pranohet në Gaza dhe të rrëfejë tragjedinë që ka ndodhur atje. E njëjta gjë vlen edhe për palestinezët, natyrisht, të cilët i nënshtrohen të njëjtave imazhe të njëanshme. Këto dy pikëllime paralele nuk kryqëzohen. Ata as nuk mund të dialogojnë dhe as të anulojnë njëri-tjetrin. Ata thjeshtë do nxisin urrejtje.
Megjithatë, e drejta për vetëmbrojtje nuk autorizon askënd që të shpërfillë të drejtën ndërkombëtare humanitare. Në këtë kontekst, vendimet e gjykatave ndërkombëtare janë të pakuptueshme për izraelitët.
Kjo është ajo që kanë menduar gjyqtarët e Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë të OKB-së dhe prokurori i Gjykatës Ndërkombëtare Penale, Karim Khan.
Mohimi i këtyre organeve legjitime, apo edhe kërkimi për t'i sanksionuar ato, siç po njoftojnë Shtetet e Bashkuara, vetëm sa do të zgjerojë hendekun tashmë shqetësues midis Perëndimit, i barazuar vetëm me Shtetet e Bashkuara, dhe këtij "Jugu Global" që Moska dhe Pekini po përballen nga duke i bërë njerëzit të harrojnë trazirat e tyre. Kështu, tragjedia e luftës dyfishohet si një katastrofë politike./Përshtati "Pamfleti" nga "WorldCrunch"
Lini një Përgjigje