FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Më shumë se kurrë, Izraeli kërkon një udhëheqje të përgjegjshme dhe të matur që kryeministri aktual nuk është i gatshëm dhe i paaftë ta sigurojë.
Presioni ndërkombëtar mbi sjelljen e qeverisë izraelite në luftën e saj në Gaza po intensifikohet. Prokurori i Gjykatës Ndërkombëtare Penale javën e kaluar akuzoi kryeministrin Benjamin Netanyahu dhe ministrin e tij të mbrojtjes, së bashku me liderët e Hamasit, për krime lufte, duke shkaktuar zemërim nga Izraeli dhe aleati i tij më i madh, SHBA.
Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë urdhëroi Izraelin të ndalojë sulmin e tij në qytetin jugor të Gazës, Rafah. Irlanda, Norvegjia dhe Spanja u angazhuan, ndërkohë, të njohin shtetësinë palestineze, një goditje simbolike kundër një lideri izraelit që kundërshton çdo bisedë për një zgjidhje me dy shtete.
Kjo duhet të jetë një thirrje zgjimi, një moment që izraelitët e moderuar të kuptojnë se, pavarësisht nga simpatia mbarëbotërore për sulmin e tmerrshëm të Hamasit të 7 tetorit, veprimet e qeverisë së tyre të ekstremit të djathtë po e çojnë vendin në izolim më të madh.
Pasi Karim Khan, prokurori i ICC-së, kërkoi urdhra për arrestimin e liderëve izraelitë, si dhe tre liderëve të Hamasit, zyrtarët izraelitë dhe amerikanë e akuzuan atë për barazimin e veprimeve të një qeverie të zgjedhur në mënyrë demokratike me ato të një organizate terroriste. Presidenti Joe Biden deklaroi me zemërim se "nuk ka ekuivalencë midis Izraelit dhe Hamasit".
Kërkesat e Khan, megjithatë, të mbështetura nga një panel ekspertësh prej gjashtë anëtarësh, duke përfshirë një gjykatës amerikano-izraelit, nuk bënë krahasime ose nuk pohuan ekuivalencë midis dy palëve. Në vend të kësaj, ata arritën në përfundimin se kishte prova se udhëheqësit izraelitë dhe të Hamasit ishin përgjegjës, në mënyra të ndryshme, për krimet sipas ligjit ndërkombëtar humanitar. Zbatimi i ligjit vetëm për njërën anë do të dukej si drejtësi selektive. E vetmja mundësi tjetër ishte të vepronte kundër asnjërit.
Pretendimet se zyrtari i GJNP-së po mohon të drejtën e Izraelit për vetëmbrojtje janë në mënyrë të ngjashme me të meta. Kërkesa e Khan e pranon këtë të drejtë, por thotë se duhet të ishte ushtruar në një mënyrë të pajtueshme me rregullat e luftës. Ai pretendon se liderët më të lartë të Izraelit kanë përdorur urinë si një metodë lufte dhe ndëshkimin kolektiv të popullatës civile të rrethuar të Gazës – të cilën ata e mohojnë me forcë. Gjyqtarët e GJNP-së do të vendosin nëse pajtohen se provat janë të mjaftueshme për të merituar lëshimin e urdhër-arresteve.
Aplikimet e GJNP-së synojnë të demonstrojnë se ligjet e konfliktit zbatohen për udhëheqësit e zgjedhur dhe forcat e tyre të armatosura, si dhe për autokratët dhe aktorët joshtetërorë ose terroristë. Ato mund të ndihmojnë në forcimin e besueshmërisë së një gjykate, fokusi fillestar i së cilës në Afrikë çoi në akuza se ajo synonte vetëm vendet në zhvillim.
Veprimet e gjykatave janë një goditje për shtetin hebre ende të traumatizuar nga mizoritë e Hamasit. Reagimi fillestar i shumë njerëzve, përfshirë opozitën politike, ka qenë mbledhja për mbështetjen e Netanyahut. Megjithatë, presioni ndërkombëtar mbi katastrofën humanitare në Gaza nxjerr në pah shkallën në të cilën kryeministri izraelit dhe ekstremistët ultra të djathtë nga të cilët ai varet për të mbajtur të bashkuar koalicionin e tij qeverisës, po e bëjnë gjithnjë e më të vështirë për aleatët mbështetjen e tij.
Partnerët e Izraelit janë të frustruar nga rezistenca e Netanyahut për të lejuar më shumë ndihmë në Gazën e shkatërruar dhe vendosmëria për të vazhduar me ofensivën në Rafah – ku më shumë se 1 milion njerëz kishin kërkuar strehim. Ata janë të zemëruar gjithashtu nga refuzimi i tij për të prodhuar një plan të zbatueshëm pas konfliktit për brezin; dështimi i tij për të frenuar tërbimin e kolonëve hebrenj në Bregun Perëndimor të pushtuar; dhe refuzimin e planeve të administratës Biden për të ndërmarrë hapa drejt për një zgjidhjeje me dy shtete. Kjo është e vetmja rrugë për t'i siguruar Izraelit sigurinë afatgjatë që kërkon.
Izraeli nuk është një nënshkrues i GJNP-së, gjykatësit e të cilit mund ta refuzojnë kërkesën e Khanit dhe GJND-ja nuk ka mjete për të zbatuar urdhrin e saj. Por fakti që Izraeli e ka gjetur veten në këtë pozicion nënvizon shkallën në të cilën Netanyahu është bërë një përgjegjësi për vendin e tij. Ai premton "fitore" totale, por ofensiva e tij në Gaza duket e bllokuar me qëllime kyçe të paplotësuara. Më shumë se kurrë, Izraeli kërkon një udhëheqje të përgjegjshme dhe të matur që kryeministri aktual nuk është i gatshëm dhe i paaftë ta sigurojë./Përshtati "Pamfleti" nga "Financial Times"
Lini një Përgjigje