FLASH
Shkruar nga Marco Galluzzo
Meloni nuk heq dorë nga reforma, por kërkon llogari brenda shumicës
E irrituar, herë pas here e tërbuar, pa dyshim e zhgënjyer, por në çdo rast e bindur se kishte bërë gjënë e duhur. Por edhe e gatshme të hapë një reflektim brenda shumicës së saj, kundër të gjithë atyre që kanë preferuar “të fusin kokën në rërë”. Sepse ajo këmbëngul se të paktën u përpoq, por pothuajse krejt e vetme. Dhe nëse në analizën e saj të menjëhershme shfaqet mundësia e zgjedhjeve të parakohshme dhe rreziku i një qeverie të përkohshme verore, përfundimi është tashmë gati: “Unë e kisha thënë dhe isha e vetmja”. Duhet të kthehemi disa javë pas për të kuptuar arsyetimet dhe skenarët që Meloni po ndan këto orë, pas bllokimit në Parlament.
Disa javë më parë, edhe brenda stafit të saj, nuk ishin të paktë ata që e paralajmëronin: “Ki kujdes, sepse kështu rrezikon të humbasësh mbështetje dhe të konsumohesh politikisht”. Por ajo ngrinte supet: “Sigurisht që nuk do të vazhdoj pafundësisht; ose ligji i ri zgjedhor miratohet brenda verës, ose aq ishte. Gjithsesi, unë jam kështu.” Si në një përballje gjyqësore, kundërshtimet e para hidhnin poshtë në këtë mënyrë.
Megjithatë, si në Palazzo Chigi ashtu edhe në parti, bashkëpunëtorët e saj riktheheshin vazhdimisht te kjo çështje, këmbëngulnin dhe shfrytëzonin çdo rast për ta paralajmëruar: “Pse duhet ta marrësh mbi vete këtë betejë? Çfarëdo që të ndodhë, të tjerët do të thonë se ti do të ndryshosh rregullat, ndërsa ata janë ata që i mbrojnë.”
Dhe ajo përgjigjej sërish duke ngritur supet, e palëkundur në bindjet e saj: “Unë punoj për italianët dhe jo për kampin tim politik. Ta lëmë këtë ligj do të thotë ta kthejmë Italinë dhjetë vjet pas, me shumica shumëngjyrëshe që rrezikojnë të na çojnë sërish në humnerë.”
Me pak fjalë, kryeministrja i dëgjoi edhe “avokatët e djallit”, madje edhe ata brenda radhëve të saj, por nuk hoqi dorë kurrë nga synimet e saj. Edhe bllokimi i djeshëm në Parlament ishte rezultat i gjithë atyre këmbënguljeve. Sepse, në fund, e nxitur nga këto presione, ishte vetë ajo që vendosi të përshpejtonte procesin, për të zbuluar letrat në tavolinë, edhe ato të shumicës së saj.
Tani që ka verifikuar në Parlament se, sipas gjykimit të saj, ekziston një shumicë që vë bast te barazimi dhe mungesa e stabilitetit, duke rrezikuar të mbajë në fuqi ligjin aktual, Meloni mund edhe të ngrejë flamurin e bardhë. Madje edhe për të gjithë ligjin. Në fakt, duket se e ka lënë të kuptohet këtë në fjalët e para të postimit që publikoi pak para orës 21:00 në Facebook: “U përpoqëm, por moçali fitoi sërish. Dhe gëzimi i opozitës, sikur të kishte fituar një Kampionat Botëror vetëm pse i pengoi qytetarët të zgjedhin vetë parlamentarët e tyre, i thotë të gjitha.”
Meloni është një llogaritëse e ftohtë dhe vendosi ta përshpejtojë procesin parlamentar për t’i nxjerrë në pah të gjithë të pavendosurit, edhe brenda shumicës së saj. Në mendjen e saj, ajo është e bindur se i ka të gjitha kartat për një fushatë zgjedhore, atë të një rikthimi të mundshëm në zgjedhje që në vitin 2027, në të cilën shumë vetë, me kalimin e kohës, do të detyrohen t’i japin të drejtë.
Këto janë pjesët e mozaikut të strategjisë së kryeministres, të ndërtuara mbi bindjen se nuk është më koha e qeverive teknike apo e shumicave shumëngjyrëshe. Po ashtu, as Presidenca e Republikës nuk do të mbështeste një ekzekutiv pa forcën për të pasur një horizont të qartë dhe një drejtim politik afatmesëm ose afatgjatë. Legjislatura që Meloni po përgatitet të mbyllë ka qenë edhe një pikë kthese politike. Edhe në kontaktet që ka pasur me sekretaren e Partisë Demokratike, Elly Schlein, kjo bindje ka gjetur mbështetje. Për të gjitha këto arsye, dita e djeshme ishte për Melonin si fundi i një ndeshjeje. Në mbrëmje, ajo i hodhi idetë e saj në letër në një postim që përzien zhgënjimin me vetëjustifikimin: “U përpoqëm të rikthenim votën preferenciale pas më shumë se 30 vitesh me lista të mbyllura, kërkuam që votimi të ishte i hapur, por opozita kërkoi votim të fshehtë.”
Por, vazhdon Meloni, “edhe brenda shumicës munguan disa vota dhe për këtë duhet bërë një reflektim”. Ky episod, edhe nëse nuk hap një krizë të brendshme në shumicë, gjithsesi paralajmëron një periudhë me tensione më të mëdha. Disa llogari do të duhet të mbyllen. Jo rastësisht, menjëherë pas zhvillimeve të djeshme, Meloni u konsultua para së gjithash me partinë e saj, me Giovanni Donzelli, Galeazzo Bignami dhe me motrën e saj, Arianna. Në legjislaturën e ardhshme, Giorgia Meloni e sheh me siguri një qeveri me një ngjyrë të vetme politike dhe me kufij të përcaktuar qartë. Me ligjin aktual zgjedhor kjo duket e pamundur, ndaj ajo do të ketë një argument më shumë në favor të saj.
Me një skenar pak a shumë të tillë: askush nuk u përpoq seriozisht, do të thotë ajo, përveç meje. Dhe nëse do të përfundojmë me një qeveri të përkohshme verore, në mes të një krize gjeopolitike botërore, faji do të jetë “i të gjithë atyre që preferuan të fusin kokën në rërë”. Edhe mes aleatëve të saj. Me pak fjalë, thonë burime nga Palazzo Chigi, humbja e sotme mund të jetë një gur themeli për një revansh vitin e ardhshëm. /Përshtati 'Pamfleti' nga "Corriere Della Sera"
Lini një Përgjigje